Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Dział

Ochrona przyrody

Ilość znalezionych haseł: 548

Ochrona przyrody

karta informacyjna przedsięwzięcia

(ochrona środowiska), karta informacyjna przedsięwzięcia (KIP) jest załącznikiem do wniosku o wydanie decyzji środowiskowej i zawiera dane o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy z 28 października 2008 roku o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Są w niej zawarte w szczególności informacje o: a) rodzaju, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia, b) powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną, c) rodzaju technologii, d) ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przy czym w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej każdy z analizowanych wariantów drogi musi być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego, e) przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii, f) rozwiązaniach chroniących środowisko, g) rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko, h) możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko, i) obszarach podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, znajdujących się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, j) wpływie planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej.

Zobacz więcej...

Ochrona przyrody

Klub Przyrodników

(Ochrona przyrody), to organizacja pozarządowa działająca na terenie całej Polski ze szczególnym uwzględnieniem Polski zachodniej, prowadząca aktywną działalność na rzecz ochrony przyrody i edukacji ekologicznej społeczeństwa. Powstał w 1983 roku w Świebodzinie, a oficjalnie zarejestrowany został w roku 1989. Do roku 2001 nosił nazwę Lubuski Klub Przyrodników. Główna działalność Klubu to wykonywanie inwentaryzacji i waloryzacje przyrodniczych, dokumentacji projektowych i planów ochrony rezerwatów, parków krajobrazowych, obszarów Natura 2000 oraz różnego rodzaju ekspertyzy i opinie przyrodnicze. Inne działania z zakresu ochrony przyrody, to wykupywanie gruntów i tworzenie "prywatnych" rezerwatów przyrody. Najstarszy i najbardziej znany z nich to kompleks muraw kserotermicznych w Owczarach. Co roku Klub organizuje konferencje, warsztaty i kursy, a także ogólnopolskie sesje naukowe o tematyce dotyczącej różnych aspektów ochrony przyrody. W ramach działalności edukacyjnej Klub prowadzi Muzeum Łąki w Owczarach koło Kostrzyna. W ramach działalności wydawniczej, publikuje ogólnopolski kwartalnik naukowy "Przegląd Przyrodniczy", biuletyn "Bociek” oraz serię "Monografie przyrodnicze". Fundusze Klubu powstają głównie ze środków pozyskanych w ramach dotacji (Fundusze UE a także krajowe) różnych instytucji, z działalności gospodarczej (sprzedaż usług) oraz w mniejszym zakresie ze sprzedaży towarów oraz ze składek członkowskich.

Zobacz więcej...

Ochrona przyrody

Komitet Ochrony Orłów (KOO)

(Ochrona przyrody), to ogólnopolska organizacja pozarządowa, działająca od 1981 roku, początkowo jako nieformalna grupa, skupiająca osoby zajmujące się ochroną i badaniami ptaków drapieżnych w Polsce, a od roku 1991 jako oficjalnie zarejestrowane stowarzyszenie. Aktualnie KOO zrzesza ponad 500 członków. Celem powołania KOO jest: stała rejestracja stanu liczebnego i rozmieszczenia poszczególnych gatunków ptaków drapieżnych w kraju oraz określenie ich wymagań siedliskowych i pokarmowych; monitoring efektywności rozrodu wraz z określeniem roli poszczególnych czynników warunkujących produktywność lęgów; opracowywanie i dążenie do bieżącej nowelizacji zasad ochrony prawnej ptaków drapieżnych; stała kontrola terenowa przestrzegania obowiązujących przepisów ochronnych; czynne przeciwstawianie się aktom wandalizmu skierowanym przeciwko drapieżnikom; organizowanie różnych form aktywnej ochrony ptaków drapieżnych; popularyzowanie w społeczeństwie ochrony ptaków drapieżnych oraz aktualnej wiedzy o ich biologii i ekologii. W wyniku dotychczasowej działalności KOO w ramach programu: "Ochrona orłów i innych rzadkich gatunków ptaków drapieżnych w Polsce w latach 1993-2002" objęto ochroną 70-90% polskiej populacji lęgowej bielika, rybołowa, orła przedniego i orlika grubodziobego oraz 30-40% populacji orlika krzykliwego, kani rudej, kani czarnej i puchacza. Obecnie KOO realizuje kolejną edycję tego programu.  

Zobacz więcej...

Ochrona przyrody

kompensacja przyrodnicza

(Ochrona przyrody), w rozumieniu ustawy Prawo ochrony środowiska, jest to: zespół działań obejmujących w szczególności roboty budowlane, roboty ziemne, rekultywację gleby, zalesianie, zadrzewianie lub tworzenie skupień roślinności, prowadzących do przywrócenia równowagi przyrodniczej lub tworzenie skupień roślinności, prowadzących do przywrócenia równowagi przyrodniczej na danym terenie, wyrównania szkód dokonanych w środowisku przez realizację przedsięwzięcia i zachowanie walorów krajobrazowych; Kompensacja może obejmować m.in. następujące działania: - odtwarzanie siedliska przyrodniczego lub/i siedliska gatunku na tym samym obszarze Natura 2000, na którym ma dojść do strat przyrodniczych, lub na innym obszarze (ze względu na spójność sieci i rolę w niej danego obszaru Natura 2000), - utworzenie zastępczego siedliska gatunku oraz przeniesienie gatunku na to siedlisko, - osiągnięcie wyższego stanu ochrony pozostałych zasobów siedliska przyrodniczego lub/i siedliska gatunku na obszarze Natura 2000, - przywracanie ciągłości ekologicznej korytarzy ekologicznych, - reintrodukcję gatunków (jeśli istnieje merytoryczne uzasadnienie takiej potrzeby) oraz restytucję i wzmacnianie ich populacji, - tworzenie nowych obszarów ochrony przyrody (w tym nowych obszarów Natura 2000, wykraczających poza prawny obowiązek utworzenia reprezentatywnej, spójnej sieci w państwie UE) lub stref ochrony gatunków.

Zobacz więcej...

Ochrona przyrody

konwencja o różnorodności biologicznej

(Ochrona przyrody), konwencja o różnorodności biologicznej została sporządzona podczas tzw. Szczytu Ziemi w Rio de Janeiro (Brazylia) w dniu 5 czerwca 1992 r. i jest obecnie jednym z najbardziej powszechnych porozumień międzynarodowych. Jego stronami są 193 państwa świata. Polska ratyfikowała Konwencję w 1996 roku. Celami Konwencji są: - ochrona różnorodności biologicznej, - zrównoważone użytkowanie elementów różnorodności biologicznej, - uczciwy i sprawiedliwy podział korzyści wynikających z wykorzystania zasobów genetycznych. Szczególną uwagę należy zwracać na elementy najbardziej istotne z punktu widzenia zasobów przyrodniczych oraz zaspakajania potrzeb społecznych (obszary o bardzo wysokiej różnorodności biologicznej). Obszary takie należy zidentyfikować i objąć stosownymi obserwacjami stanu i zachodzących zmian (tzw. monitoringiem przyrodniczym). Podstawową metodą zachowania różnorodności biologicznej jest ochrona in-situ. W tym celu tworzy się obszary chronione, ustanawia odpowiednie sposoby zarządzania obszarami chronionymi, odtwarza ekosystemy o zniszczonej różnorodności biologicznej, utrzymuje lub odtwarza populacje cennych i zagrożonych gatunków, zapobiega wprowadzaniu gatunków obcych lub organizmów genetycznie zmodyfikowanych. Uzupełnieniem ochrony in-situ jest ochrona ex-situ w bankach genów, ogrodach zoologicznych i botanicznych. Konwencja wprowadza obowiązek przeprowadzania ocen oddziaływania na środowisko planowanych przedsięwzięć oraz informowania i szybkiego reagowania na szkody powstałe w środowisku przyrodniczym poza granicami danego kraju. Najważniejszym organem Konwencji jest Konferencja Stron, dokonująca przeglądu wdrażania Konwencji.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt