Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Dział

Siedliskoznawstwo leśne

Ilość znalezionych haseł: 422

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Kotliny Żmigrodzkiej, Milickiej i Grabowskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (III.35) w granicach wielkopolsko-pomorskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 3 107 km2, w tym obszary leśne i seminaturalne zajmują 34%. Krajobraz naturalny tworzy mozaikę krajobrazów peryglacjalnych równinnych i falistych oraz fluwioglacjalnych równinnych i falistych z krajobrazami zalewowych den dolin – akumulacyjnymi. Mezoregion jest rozległym obniżeniem obejmującym trzy kotliny. Kotlina Żmigrodzka wypełniona jest głównie holoceńskimi utworami geologicznymi – piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami oraz plejstoceńskimi piaskami, żwirami i mułkami rzecznymi, tworzącymi wyższy taras rzeczny. Kotlina Milicka, przez którą przepływa Barycz, jest podobna do Żmigrodzkiej w części zachodniej, natomiast we wschodniej ma duży taras piasków i żwirów sandrowych. W Kotlinie Grabowskiej przeważają piaski i żwiry sandrowe zlodowacenia środkowopolskiego oraz występują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły, wypełniające m.in. dolinę Prosny. Ogólnie najwięcej jest utworów zlodowacenia środkowopolskiego, głównie piasków i żwirów sandrowych, natomiast rzadko występują gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe – tylko niewielkie powierzchnie w Kotlinie Grabowskiej. Tarasy rzeczne zalewowe utworzone są z holoceńskich piasków, żwirów, mad rzecznych, torfów i namułów, natomiast nadzalewowe – z plejstoceńskich piasków, żwirów i mułków rzecznych zlodowacenia północnopolskiego. Dominuje krajobraz roślinny śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie wielkopolsko-łużyckiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Nie-wielkie powierzchnie w części zachodniej obszaru zajmuje krajobraz grądowy w wariancie z udziałem buczyn w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Przy północnej granicy mezoregionu występuje niewielka powierzchnia krajobrazu ubogich dąbrów środkowoeuropejskich i grądów. Lesistość jest średnia i wynosi 31%. Lasy tworzą średnie i duże kompleksy, zajmując łącznie około 980 km2, z czego 87% jest w zarządzie RDLP w Poznaniu (nadleśnictwa: Góra Śląska – cz. płd.-wsch., Piaski – cz. płd., Antonin, Taczanów – cz. płd., Przedborów – bez cz. centralnej, Kalisz – cz. płd.), RDLP we Wrocławiu (nadleśnictwa: Wołów – część płn.-wsch., Żmigród, Oborniki Śląskie – cz. płn., Milicz – cz. centralna, Oleśnica Śląska – cz. płn.) oraz RDLP w Łodzi (Nadleśnictwo Złoczew – cz. zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Bśw 29% i BMśw 23% oraz siedliska BMw i LMw, które łącznie stanowią 25%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 82%, natomiast dąb 6% i olsza 6%. Średni wiek drzewostanów wynosi 56 lat, a miąższość na 1/ha 225 m3. Lasy ochronne zajmują 46% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Krotoszyński

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (III.32) w granicach wielkopolsko-pomorskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 4173 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 15%. Przeważają krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste. Na znacznie mniejszych powierzchniach występują krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne, oraz tarasów nadzalewowych – akumulacyjne. Mezoregion stanowi płaską, rozległą wysoczyznę morenową. Zdecydowanie dominują plejstoceńskie utwory geologiczne zlodowacenia środkowopolskiego, głównie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe miejscami w morenach czołowych. Niewielkie powierzchnie są zajęte przez piaski i żwiry sandrowe, zwykle tworzące wyższe tarasy małych dolin rzecznych, które wypełnione są holoceńskimi piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami. Na południowy-zachód od Krotoszyna, wzdłuż rzeki Orli i jej dopływów, znajduje się większy obszar utworów holoceńskich oraz piasków, żwirów i mułków rzecznych zlodowacenia północnopolskiego. Przeważa krajobraz roślinny grądowy z udziałem borów mieszanych i z dużym udziałem łęgów jesionowo-wiązowych. Małe obszary krajobrazów ubogich dąbrów środkowoeuropejskich i grądów znajdują się w części południowej i południowo-wschodniej mezoregionu, krajobrazu grądowego w wariancie typowym – w części wschodniej, a śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie wielkopolsko-łużyckiej – na północy mezoregionu. W mezoregionie znajduje się zwarty kompleks drzewostanów dębowych, jeden z największych w Polsce. Lesistość mezoregionu jest mała i wynosi 14%. Lasy tworzą małe i średnie kompleksy; największy z nich znajduje się w części środkowej, na północ od Krotoszyna. Łącznie lasy zajmują około 603 km2, z czego 92% jest w zarządzie RDLP w Poznaniu (nadleśnictwa: Góra Śląska – cz. płn.-wsch., Karczma Borowa – cz. płd.-wsch., Piaski – cz. centralna, Jaro-cin – cz. płd., Taczanów – bez cz. płd., Grodziec – cz. płd., Kalisz – cz. zach., Krotoszyn) oraz RDLP we Wrocławiu (Nadleśnictwo Milicz – cz. płn.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lśw 32%, LMśw 24% i BMśw 23%. Siedliska LMw i Lw stanowią łącznie 9%. Gatunkami panującymi w drzewostanach są sosna, która zajmuje 56% i dąb 30%. Średni wiek drzewostanów wynosi 68 lat, a miąższość na 1/ha 254 m3. Lasy ochronne zajmują 65% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Lasów Lublinieckich

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (V.20) w granicach śląskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 843 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 76%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, rzadziej fluwioglacjalne równinne i faliste. Niewiele jest krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych. Pod względem geologicznym mezoregion obejmuje dużą równinę, przez którą przepływa Mała Panew, wypełnioną plejstoceńskimi piaskami, żwirami i mułkami rzecznymi zlodowacenia północnopolskiego. Wyspowo występują plejstoceńskie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego oraz piaski eoliczne, lokalnie w wydmach. W części północnej oraz południowej mezoregionu znajdują się niewielkie powierzchnie piasków i żwirów sandrowych zlodowacenia środkowopolskiego. Tarasy zalewowe występujących na tym terenie rzek tworzą holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Krajobrazem roślinnym tego terenu są śródlądowe bory sosnowe i bory mieszane w odmianie górnośląskiej. Ponadto spotyka się nieduże powierzchnie krajobrazów ubogich dąbrów środkowoeuropejskich i grądów – w części północnej, wyżynnych buczyn i grądów w odmianie górnośląskiej – przy północno-wschodniej granicy mezoregionu, oraz borów, borów mieszanych i grądów – przy granicy południowo-zachodniej. Lesistość mezoregionu jest jedna z najwyższych w kraju - wynosi 70%. Lasy tworzą rozległe kompleksy; zajmują około 587 km2, z czego 94% jest w zarządzie RDLP w Katowicach (nadleśnictwa: Lubliniec – cz. płd., Koszęcin – cz. płd., Świerklaniec – bez cz. płd., Brynek – cz. płn., i Zawadzkie – cz. płn.-wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMw - 36%, BMśw - 20% i Bśw - 19%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 92% pow. Średni wiek drzewostanów wynosi 59 lat, a miąższość na 1/ha 204 m3.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Lasów Raciborskich

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (V.22) w granicach śląskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 679 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 64%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste. Niewiele jest krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych. W części wschodniej mezoregionu najliczniej występują plejstoceńskie utwory geologiczne – gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego, które wraz z sąsiadującymi z nimi od zachodu powierzchniami piasków i żwirów sandrowych zdecydowanie dominują na tym obszarze. Na terenach graniczących z tarasem zalewowym Odry, znajdujących się w zachodniej części mezoregionu, występują plejstoceńskie piaski, żwiry i mułki rzeczne zlodowacenia północnopolskiego. W okolicy Kuźni Raciborskiej, nad rzeką Rudą, zaznacza się duża powierzchnia piasków eolicznych, lokalnie w wydmach (teren lasów Raciborskich). Holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły wypełniają tarasy zalewowe rzek – dopływów Odry. Przeważa krajobraz roślinny ubogich dąbrów środkowoeuropejskich i grądów. Niewielkie powierzchnie krajobrazu grądów i buczyn pomorskich w odmianie śląsko-wielkopolskiej występują w części północnej, a krajobrazu grądowego w wariancie z udziałem ubogich dąbrów – w części wschodniej mezoregionu. Lesistość wynosi 59%. Lasy tworzą kompleksy o różnej wielkości, średnie i duże są w części południowej. Lasy zajmują około 401 km2, z czego 94% jest w zarządzie RDLP w Katowicach (nadleśnictwa: Strzelce Opolskie – cz. płd.-zach., Rudziniec – cz. płd.-zach., Rybnik – cz. płn.-wsch., Rudy Raciborkie – cz. wsch., i Kędzierzyn – cz. wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw - 34% i LMśw - 25% oraz jest 18% BMw i 9% LMw. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 73% pow.. Średni wiek drzewostanów wynosi 51 lat, a miąższość na 1/ha 173 m3. Lasy ochronne zajmują 100% pow

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Legnicki

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (V.5) w granicach śląskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 770 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 13%. Na tym terenie przeważają krajobrazy naturalne peryglacjalne rów-ninne i faliste, rzadko fluwioglacjalne równinne i faliste. Na niewielkich powierzchniach są krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. Teren objęty był zlodowaceniem odry, a mozaikę utworów geologicznych tworzą głównie utwory plejstoceńskie zlodowacenia środkowopolskiego: piaski i żwiry sandrowe, gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe, piaski, żwiry i mułki rzeczne, a także lessy. Holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły występują na tarasach zalewowych rzek, w tym – Kaczawy, Czarnej Wody i Nysy Szalonej. Na tarasach nadzalewowych (większe powierzchnie w okolicach Legnicy) zalegają plejstoceńskie piaski, żwiry i mułki rzeczne zlodowacenia północnopolskiego oraz środkowopolskiego. W południowej części znajdują się niewielkie powierzchnie iłów, mułków, piasków, żwirów z węglem brunatnym z okresu neogenu. Prawie na całym terenie występuje krajobraz roślinny grądowy w wariancie typowym. W części północno-wschodniej zaznaczają się niewielkie powierzchnie krajobrazu ubogich dąbrów środkowoeuropejskich i grądów. Lesistość mezoregionu jest bardzo mała i wynosi 9%. Lasy tworzą małe i średnie kompleksy; największe z nich występują w północnej części, pomiędzy Legnicą a Lubinem. Lasy zajmują około 70 km2, z czego 68% jest w zarządzie RDLP we Wrocławiu (nadleśnictwa: Złotoryja – cz. wsch., Legnica – bez cz. płn. i wsch., oraz Jawor – cz. płn.). W Lasach Państwowych dominują siedliska LMśw - 27% i BMśw - 21%; a siedliska Lwyż stanowią 11%. Gatunkami panującymi w drzewostanach najczęściej są sosna, która zajmuje 47% pow. i dąb - 32%. Średni wiek drzewostanów wynosi 71 lat, a miąższość na 1/ha 262 m3. Lasy ochronne zajmują 94% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Masywu Śnieżnika

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion  (VII.11) w granicach sudeckiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 477 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 62%. Przeważają krajobrazy naturalne średniogórskie erozyjne regla dolnego. Bardzo rzadko występują krajobrazy obniżeń denudacyjnych i kotlin w terenach wyżynnych i górskich. Masyw Śnieżnika, o wysokości 1425 m n.p.m., odznacza się spłaszczonym szczytem, przechodzącym w kilka pasm o bardzo stromych zboczach. W najwyższych wzniesieniach występują utwory geologiczne z okresu kambru-ordowiku: ortognejsy, amfibolity, granitognejsy, granity. Tereny niżej położone są zbudowane z łupków krystalicznych, kwarcytów, amfibolitów i marmurów z okresu neoproterozoiku-ordowiku. W części północnej mezoregionu znajdują się Góry Złote, utworzone z karbońskich granodiorytów i granitów. Dominują krajobrazy roślinne grądów i buczyn górskich oraz reglowych buczyn górskich. Rzadko występuje krajobraz grądowy w wariancie podgórskim. Jest to jedyne miejsce występowania roślinnego pietra alpejskigo w Sudetach Wschodnich. Lesistość mezoregionu jest bardzo duża i wynosi 61%. Lasy tworzą rozległe kompleksy; zajmują około 290 km2, z czego 94% jest w zarządzie RDLP we Wrocławiu (nadleśnictwa: Bardo Śląskie – cz. płd.-wsch., Lądek Zdrój, Międzylesie – cz. wsch., i Bystrzyca Kłodzka – cz. wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska LMG - 54%, LG - 19% i BMG 17% oraz jest 8% BG. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest świerk, który zajmuje aż 81% pow.; natomiast buk 11%. Średni wiek drzewostanów wynosi 77 lat, a miąższość na 1/ha 306 m3. Lasy ochronne zajmują 34% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Mińsko-Łukowski

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (IV.16) w granicach mazowiecko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 1374 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 27%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, bardzo rzadko wzgórzowe, a także, nieco rzadziej – fluwioglacjalne równinne i faliste. Mezoregion obejmuje część wysoczyzny morenowej, która znajdowała się w zasięgu zlodowacenia warty. Przeważąją, występujące w układzie mozaikowym, plejstoceńskie utwory geologiczne zlodowacenia środkowopolskiego – gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe, miejscami w morenach czołowych, oraz piaski i żwiry sandrowe. Niewielkie powierzchnie piasków eolicznych, lokalnie w wydmach, znajdują się głównie w części południowej mezoregionu. W dolinach rzecznych i zagłębieniach terenu występują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Dominuje, z przewagą w części północnej, krajobraz roślinny borów mieszanych i grądów w odmianie mazowiecko-podlaskiej. Mniejsze obszary są zajęte przez krajobrazy borów mieszanych, dąbrów świetlistych i grądów (głównie w części południowej), łęgów jesionowo-olszowych (w części centralnej) oraz borów, borów mieszanych i grądów (w części zachodniej). Na terenie mezoregionu jest naturalne stanowisko jodły, występującej tu wyspowo poza granicami zwartego zasięgu. Lesistość mezoregionu jest średnia i wynosi 25%. Lasy tworzą kompleksy o niewielkiej powierzchni; największy z nich – Lasy Łukowskie, z wyspowym występowaniem jodły – położony jest w części południowej. Lasy zajmują około 346 km2, z czego 48% jest w zarządzie RDLP w Warszawie (nadleśnictwa: Łochów – cz. płd.-wsch., Sokołów – cz. płd.-zach., Siedlce – cz. centralna, Łuków – cz. płn., oraz Mińsk – cz. wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw 33 % oraz LMśw 17%, Bśw 16% i Lśw 13%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 72%, dąb 11% i olsza 7%. Średni wiek drzewostanów wynosi 63 lat, a miąższość na 1/ha 232 m3. Lasy ochronne zajmują 47% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Niecki Włoszczowskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.19) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 1912 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 41%. Przeważają krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste. Niewiele jest krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych, oraz krajobrazów wyżyn i niskich gór: węglanowych i gipsowych erozyjnych płaskowyży falistych. Dominują, z przewagą w części zachodniej, holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły, wypełniające tarasy zalewowe dolin rzecznych i zagłębienia terenowe. Na wyższych tarasach, nadzalewowych występują plejstoceńskie piaski, żwiry i mułki rzeczne zlodowacenia północnopolskiego, rzadziej, głównie w środkowej - największej, częsci mezoregionu, zlodowacenia środkowopolskiego. Pozostałe utwory geologiczne tworzą mozaikę, na którą składają się plejstoceńskie piaski i żwiry sandrowe zlodowacenia środkowopolskiego, utwory z okresu kredy, głównie wapienie, kreda pisząca z krzemieniami, opoki, margle, wkładki piaskowców i gezy oraz mniej liczne, piaski eoliczne, lokalnie w wydmach. W południowo-wschodniej części mezoregionu znajdują się niewielkie powierzchnie plejstoceńskich glin zwałowych, piasków i żwirów lodowcowych zlodowacenia środkowopolskiego oraz południowopolskiego. Krajobrazy roślinne występują w postaci mozaiki. Tworzą ją: krajobraz śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie małopolskiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów, krajobraz borów mieszanych i grądów w odmianie małopolskiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów, krajobraz borów mieszanych i grądów w odmianie małopolskiej, krajobraz borów, borów mieszanych i grądów oraz krajobraz borów mieszanych, dąbrów świetlistych i grądów. Lesistość średnia i wynosi 37%. Lasy zajmują około 717 km2, z czego 64% jest w zarządzie RDLP w Katowicach (nadleśnictwa: Gidle – cz. wsch., Koniecpol – cz. płn., i Złoty Potok – cz. płn.-wsch.), RDLP w Radomiu (nadleśnictwa: Włoszczowa – bez cz. płn.-wsch., i Jędrzejów - cz. płn.) oraz RDLP w Łodzi (nadleśnictwa: Radomsko – cz. płd.-wsch., i Przedbórz – cz. płd.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Bsw 32%, BMśw 21% i BMw 18%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 86%. Średni wiek drzewostanów wynosi 58 lat, a miąższość na 1/ha 222 m3. Lasy ochronne zajmują 48% pow. W granicach mezoregionu znajduje się Ojcowski Park Narodowy o pow. 2146 ha, w tym 1529 ha (71%) lasów.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Niziny Nadwiślańskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.29) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 1 642 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 7%. Występują prawie wyłącznie krajobrazy naturalne zalewowych den dolin – akumulacyjne, z fragmentami krajobrazów tarasów nadzalewowych – akumulacyjnych. Mezoregion obejmuje szeroką dolinę Wisły w górnym biegu. Zdecydowanie dominują holoceńskie utwory geologiczne – piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Nielicznie, tylko w okolicach miejscowości Szczucin, występują, nieco większe powierzchnie plejstoceńskich piasków, żwirów i mułków rzecznych zlodowacenia północnopolskiego, tworzące taras nadzalewowy Wisły. Dominującym krajobrazem roślinnym na tym obszarze są łęgi jesionowo-wiązowe. Lesistość mezoregionu jest bardzo mała i wynosi 6%. Lasy zajmują około 93 km2, z czego 39% jest w zarządzie LP. Mezoregion jest wąski i wydłużony, w jego granicach znajduje się niewielki obszar nadleśnictw RDLP w Radomiu (nadleśnictwa: Ostrowiec Świętokrzyski, Staszów, Chmielnik i Pińczów), RDLP w Krakowie (nadleśnictwa: Miechów, Krzeszowice, Myślenice, Niepołomice i Dąbrowa Tarnowska), RDLP w Lublinie, nadleśnictwa: Buda Stalowska, Rozwadów i Gościeradów) oraz RDLP w Krośnie (nadleśnictwa: Mielec i Tuszyma). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMw 29%, Lw 28%, BMśw 13% LMśw 11% oraz LMw 11%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 56% oraz dąb 28%. Średni wiek drzewostanów wynosi 65 lat, a miąższość na 1/ha 299 m3. Lasy ochronne zajmują 91% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Niziny Sępopolskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (II.1) w granicach mazursko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni 1656 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 16%. Dominują krajobrazy naturalne glacjalne równinne i faliste rzadko pagórkowate. Niewielkie powierzchnie krajobrazów zalewowych den dolin akumulacyjnych związane są z doliną rzeki Łyny. Obszar mezoregionu to rozległa niecka, położona na wysokości 40 m n.p.m., powstała w okresie fazy pomorskiej zlodowacenia wisły. Wypełniają ją plejstoceńskie utwory geologiczne – głównie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia północnopolskiego. Na obrzeżach, w miejscach występowania wzgórz kemowych lub moren czołowych, wysokość terenu dochodzi do 100 m n.p.m. W płaskie dno równiny wcinają się doliny Łyny i jej dopływu Guberu, wypełnione holoceńskimi piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami. Tam też są niewielkie powierzchnie piasków i żwirów sandrowych. Na wschód od Sępopola, w sąsiedztwie rzeki Guber zalegają plejstoceńskie iły, mułki i piaski zastoiskowe, z których wytworzyły się żyzne gleby. Przeważa krajobraz roślinny grądowy w wariancie typowym i podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. W części zachodniej znajdują się niewielkie powierzchnie krajobrazu grądowego w wariancie z udziałem borów mieszanych. Lesistość wynosi 15%. Lasy tworzą małe kompleksy; największe z nich są w części północno-zachodniej, na południe od Bezled (przejście graniczne). Lasy zajmują około 253 km2 z czego 92% jest w zarządzie RDLP w Olsztynie (nadleśnictwa: Górowo Iławeckie – cz. wsch., Bartoszyce – cz. płn., i Srokowo – cz. płn.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lśw - 42% i LMśw - 20%; jest też znaczny udział Lw - 12%. Najczęściej gatunkami panującymi w drzewostanach sa dąb - 28% pow., brzoza - 27% oraz sosna 17% i olsza - 15%. Średni wiek drzewostanów wynosi 55 lat, a miąższość na 1/ha 202 m3. Lasy ochronne zajmują 60% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Obniżenia Dubienki

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.8) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 844 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 28%. Występują głównie krajobrazy wyżyn i niskich gór – węglanowe i gipsowe erozyjne izolowanych połogich wzniesień oraz krajobrazy tarasów nadzalewowych – akumulacyjne, i zalewowych den dolin – akumulacyjne. Rzadziej zaznaczają się krajobrazy peryglacjalne równinne i faliste. W granicach mezoregionu znajduje się teren ukształtowany pod wpływem procesów fluwialnych, po ustąpieniu lądolodu odrzańskiego. Dominują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły, do których, szczególnie w części północnej, przylegają obszary plejstoceńskich piasków i mułków jeziornych zlodowacenia środkowopolskiego. Natomiast tarasy nadzalewowe rzeki Bug i jej dopływów utworzone są z piasków, żwirów i mułków rzecznych zlodowacenia północnopolskiego. W części środkowej mezoregionu występują większe obszary utworów z okresu kredy: wapienie, kreda pisząca z krzemieniami, opoki, margle, wkładki piaskowców i gezy. Przeważa krajobraz roślinny dąbrów świetlistych i grądów w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Małe powierzchnie przy zachodniej granicy zajmuje krajobraz dąbrów świetlistych i grądów oraz – nad rzeką Bug – łęgów jesionowo-wiązowych. Lesistość mezoregionu jest średnia i wynosi 27%. Lasy tworzą średnie i małe kompleksy; największe z nich występują na północny wschód od Chełma oraz na południu mezoregionu. Lasy zajmują około 227 km2, z czego 81% jest w zarządzie RDLP w Lublinie (nadleśnictwa: Chełm – cz. wsch., i Strzelce – cz. płd.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lśw 41% i LMśw 19% oraz jest 10% Lw i 9% Ol. Gatunkami panującymi w drzewostanach są sosna, która zajmuje 39%, dąb 30% i olsz 15%. Średni wiek drzewostanów wynosi 63 lata, a miąższość na 1/ha 234 m3. Lasy ochronne zajmują 41% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Obniżenia Nowosolskiego

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (III.27) w granicach wielkopolsko-pomorskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 804 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 54%. Dominują krajobrazy naturalne tarasów nadzalewowych – akumulacyjne, rzadziej zalewowych den dolin – akumulacyjne. Niewiele występuje krajobrazów nizinnych; spotyka się tylko małe powierzchnie krajobrazów glacjalnych pagórkowatych oraz fluwioglacjalnych równinnych i falistych. Mezoregion stanowi typową pradolinę o piaszczystym dnie. Rozmieszczenie utworów geologicznych jest mozaikowe. Najwięcej jest plejstoceńskich piasków, żwirów i mułków rzecznych zlodowacenia północnopolskiego. Zagłębienia terenu, dość liczne, wypełnione są holoceńskimi piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami. Wyspowo zaznaczają się piaski eoliczne, lokalnie w wydmach, oraz piaski, żwiry i mułki neogenu. Niewielką powierzchnię zajmują gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe oraz piaski i żwiry sandrowe zlodowacenia środkowopolskiego. Przeważa krajobraz roślinny śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie wielkopolsko-łużyckiej, zajmujący znaczne powierzchnie głównie w części zachodniej mezoregionu. Mniej jest krajobrazów śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie wielkopolsko-łużyckiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów, które przeważają w części wschodniej. Lesistość jest bardzo duża i wynosi 52%. Lasy tworzą średnie i duże kompleksy o łącznej powierzchni 421 km2, z czego 96% jest w zarządzie RDLP w Zielonej Górze (nadleśnictwa: Gubin – cz. płd., Lubsko – cz. centralna, Krzystkowice – cz. centralna, oraz Nowa Sól – cz. płn.-zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Bśw 59% i BMśw 18%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 88%. Średni wiek drzewostanów wynosi 53 lata, a miąższość na 1/ha 178 m3. Lasy ochronne zajmują 29% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Obniżenia Ścinawskiego

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (V.6) w granicach śląskiej krainy przyrodniczo-leśnej. Granice mezoregionu obejmują część doliny rzeki Odry, od Lubiąża do Ścinawy. Obszar jest prawie równinny – o wysokości do 120 m n.p.m., poprzecinany starorzeczami. Powierzchnia ogólna mezoregionu wynosi 292 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 40%. Przeważają krajobrazy naturalne zalewowych den dolin – akumulacyjne. Nieco mniejsze powierzchnie zajmują krajobrazy peryglacjalne równinne i faliste. Pod względem geologicznym taras zalewowy Odry tworzą holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły, natomiast taras nadzalewowy – plejstoceńskie piaski, żwiry i mułki rzeczne zlodowacenia północnopolskiego oraz – fragmentami – środkowopolskiego. Dominuje krajobraz roślinny łęgów jesionowo-wiązowych, ciągnących się wzdłuż Odry. Ponadto są małe obszary krajobrazów: ubogich dąbrów środkowoeuropejskich i grądów – w części południowo-wschodniej, borów, borów mieszanych i grądów w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów – w centrum, oraz dąbrów świetlistych i grądów – przy granicy wschodniej mezoregionu. Lesistość jest wynosi 37%. Lasy są głównie w południowej części; zajmują około 107 km2, z tego 93% jest w zarządzie RDLP we Wrocławiu (nadleśnictwa: Lubin – cz. płd.-wsch., Wołów – cz. zach., i Legnica – cz. wsch.) oraz RDLP w Poznaniu (Nadleśnictwo Góra Śląska – cz. płd.-zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw - 34% i Bśw - 20% oraz jest 11% LMśw. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 70% pow.; dąb zajmuje 15%, a olsza 8%. Średni wiek drzewostanów wynosi 58 lat, a miąższość na 1/ha 266 m3. Lasy ochronne zajmują 37% pow

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt