Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Dział

Siedliskoznawstwo leśne

Ilość znalezionych haseł: 422

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Ponidzia

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.26) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 542 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 12%. Przeważają krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste. Mniej jest krajobrazów wyżyn i niskich gór, głównie węglanowych i gipsowych erozyjnych płaskowyży falistych, a sporadycznie występują krajobrazy krzemianowe i glinokrzemianowe erozyjne pogórzy. Pod względem geologicznym dominują utwory okresu neogenu: wapienie organodetrytyczne, siarkonośne; żwiry, piaskowce i gipsy. W części północno-zachodniej mezoregionu występują utwory z okresu kredy, głównie wapienie, opoki, margle, fosforyty, czerty; a także kreda pisząca, piaskowce i mułowce. Nielicznie, wyspowo, zaznaczają się plejstoceńskie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia południowopolskiego oraz, w okolicach Pińczowa – piaski i żwiry sandrowe zlodowacenia południowopolskiego. Dominuje krajobraz roślinny dąbrów świetlistych i grądów. Mniejsze powierzchnie zajmuje krajobraz grądowy w wariannie typowym i podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów – występujący na południu, oraz krajobraz borów mieszanych, dąbrów świetlistych i grądów w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów – w części północnej mezoregionu. Lesistość mezoregionu jest mała i wynosi 10%. Lasy tworzą niewielkie kompleksy i zajmują łącznie około 57 km2, z czego 58% jest w zarządzie RDLP w Radomiu (nadleśnictwa: Pińczów – cz. płn.-wsch., Chmielnik – cz. zach., Jędrzejów – cz. wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska LMśw 30%, Lśw 18%, BMśw 15%, LMw 12% oraz Lwyż 11%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 64%; dąb zajmuje 20%. Średni wiek drzewostanów wynosi 60 lat, a miąższość na 1/ha 245 m3. Lasy ochronne zajmują 55% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Pradoliny Redy i Łeby

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (I.16 ) w granicach Bałtyckiej krainy przyrodniczo-leśnej. Obejmuje doliny rzek Redy i Łeby, znajdujące się na pograniczu Wysoczyzny Żarnowieckiej na północy, Pojezierza Kaszubskiego na południu oraz Wysoczyzny Damnickiej, położonej także w granicach mezoregionu Równiny Słupskiej (I.11), na zachodzie. Szerokość mezoregionu kształtuje się od 1 km (w rejonie Redy) do 7 km (w rejonie Wicka), a długość ponad 85 km (mierzona od okolic jeziora Wicko na północy do okolic Redy na wschodzie). Powierzchnia ogólna mezoregionu wynosi 354 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 14%. Dominują krajobrazy naturalne zalewowych den dolin – akumulacyjne, z niewielkimi płatami równin bagiennych – akumulacyjnych. Tylko w nielicznych miejscach wzniesień występują krajobrazy glacjalne pagórkowate. Pradolinę, którą odpływały wody w okresie zanikania na terenie Polski ostatniego zlodowacenia, wypełniają holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Mniej liczne są piaski, mułki, iły i gytie jeziorne oraz wyspowo zaznaczające się mułki, piaski i żwiry morskie. Utwory plejstoceńskie zajmują ok. 30% powierzchni; wśród nich znajdują się piaski i żwiry sandrowe zlodowacenia północnopolskiego, które występują w części środkowej mezoregionu (Nadl. Strzebielino), oraz gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe – zlokalizowane na północ od Gdyni. Przeważającymi krajobrazami roślinnymi są łęgi jesionowo-olszowe oraz olsy. Rzadko spotyka się buczyny i ubogie dąbrowy w odmianie pomorskiej. Lesistość mezoregionu wynosi 13%. Lasy tworzą niewielkie kompleksy; zajmują około 47 km2, z czego 91% jest w zarządzie LP. Kształt mezoregionu jest wąski i wydłużony, w jego granicach znajdują się obszary w zarządzie RDLP w Szczecinku (Nadleśnictwo Damnica) i RDLP w Gdańsku (nadleśnictwa: Lębork, Strzebielino, Wejherowo i Gdańsk). W Lasach Państwowych liczniejsze są siedliska BMśw - 28%, LMb - 21% LMśw - 18%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 58% pow. Badzo duży jest udział drzewostanów z panującą brzozą - 20% pow. i olszą - 14%. Średni wiek drzewostanów wynosi 63 lata, a miąższość na 1/ha 225 m3. Lasy ochronne zajmują 74% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Pradoliny Wrocławskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (V.16) w granicach śląskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 1171 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 15%. Występują niemal wyłącznie krajobrazy naturalne zalewowych den dolin – akumulacyjne. Dolina rzeki Odry wypełniona jest utworami geologicznymi holoceńskimi i plejstoceńskimi, które tworzą kilka tarasów. Zdecydowanie dominują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły, tworzące tarasy zalewowe Odry. W niewielu miejscach wykształcił się wyższy taras rzeczny, utworzony z plejstoceńskich piasków, żwirów i mułków rzecznych zlodowacenia północnopolskiego. Nieliczne piaski eoliczne, lokalnie w wydmach, znajdują się w części północnej. Na tym obszarze występuje wyłącznie krajobraz roślinny łęgów jesionowo-wiązowych. Lesistość mezoregionu wynosi 12%. Lasy tworzą kompleksy o małej wielkości i występują głównie w północnej części; zajmują około 146 km2, z czego 87% jest w zarządzie PGL LP. Kształt mezoregionu jest wąski i wydłużony, w jego granicach znajdują się niewielkie obszary nadleśnictw należących do RDLP we Wrocławiu (nadleśnictwa: Legnica, Wołów, Oborniki Śląskie, Miękinia, Oława) oraz do RDLP w Katowicach (nadleśnictwa: Brzeg, Kup, Opole, Prószków, Strzelce Opolskie, Kędzierzyn, Rudy Raciborskie oraz Rybnik). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lł - 51%, jest także 20% Lśw, 11% BMśw. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest dąb, który zajmuje 64% pow., sosna zajmuje 16%, a olsza 6%. Średni wiek drzewostanów wynosi 77 lat, a miąższość na 1/ha 286 m3. Lasy ochronne zajmują 93% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Przedgórza Iłżeckiego

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.22) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 1051 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 44%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste. Rzadziej spotyka się krajobrazy wyżyn i niskich gór, głównie krzemianowe i glinokrzemianowe erozyjne pogórzy, a sporadycznie – węglanowe i gipsowe erozyjne płaskowyży falistych. Niewiele jest krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych. Dominują utwory geologiczne zlodowacenia środkowopolskiego: plejstoceńskie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego oraz piaski i żwiry sandrowe. W części środkowej i północno-zachodniej mezoregionu są pasma wznieszień o wysokości 200–300 m n.p.m., z nielicznie pojawiającymi się na powierzchni utworami jurajskimi; głównie są to piaskowce, mułowce i iłowce. W części środkowej – między Ostrowcem Świętokrzyskim a Iłżą, utworzył się płat piasków eolicznych, lokalnie w wydmach. W dolinie rzeki Kamiennej oraz mniejszych cieków występują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Największe powierzchnie zajmuje krajobraz roślinny borów mieszanych i grądów w odmianie małopolskiej. Znacznie mniej jest krajobrazów dąbrów świetlistych i grądów – zlokalizowanych głównie w części połnocno-wschodniej, krajobrazu borów mieszanych, dąbrów świetlistych i grądów w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów – w części północnej, oraz borów mieszanych, dąbrów świetlistych i grądów – w części północno-wschodniej. Lesistość jest duża i wynosi 41%. Lasy tworzą kompleksy o różnej wielkości; największy – Lasy Iłżeckie, jest w części centralnej mezoregionu. Lasy zajmują około 435 km2, z czego 80% jest w zarządzie RDLP w Radomiu (nadleśnictwa: Przysucha – cz. płd.-wsch., Radom – cz. płd.-zach., Skarżysko – cz. płn., Marcule – cz. płd., Starachowice – bez cz. płd., i Ostrowiec Świętokrzyski – cz. płn.-zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska LMśw 51% i BMśw 22% . Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 85%. Średni wiek drzewostanów wynosi 68 lat, a miąższość na 1/ha 264 m3. Lasy ochronne zajmują 34% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Przedgórza Sudeckiego

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (V.8) w granicach śląskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 2164 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 8%. Przeważają krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste. Mniej jest krajobrazów wyżyn i niskich gór – krzemianowych i glinokrzemianowych erozyjnych pogórzy, a zupełnie niewiele krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych. W przeszłości obszar mezoregionu był płaski, podobnie jak Sudety; lecz w przeciwieństwie do nich nie uległ wypiętrzeniu. W okresie zlodowacenia odry został pokryty skałami osadowymi. Jego prawie równinna powierzchnia znajduje się obecnie na wysokości od 200 do 350 m n.p.m. Między północną i południową częścią mezoregionu zaznacza się wyraźna różnica geologiczna. W części północnej dominują plejstoceńskie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego, z nielicznymi piaskami i mułkami kemów. Wśród nich na niewielkich powierzchniach występują utwory wcześniejszych epok geologicznych: iły, mułki, piaski, żwiry z węglem brunatnym (z okresu neogenu), fyllity, łupki ilaste i krzemionkowe, kwarcyty, diabazy, zieleńce, łupki zieleńcowe i amfibolity (z okresu ordowiku-dewonu) oraz granodioryty i granity (z karbonu). W części południowej dominują lessy. Nieco mniejsze są powierzchnie piasków i żwirów sandrowych zlodowacenia środkowopolskiego. Utwory starsze występują nielicznie. Większe ich obszary znajdują się w sąsiedztwie miejscowości Niemcza – są to łupki krystaliczne, kwarcyty, amfibolity, marmury (neoprotozoiku-ordowiku), a na południowy wschód od Dzierżoniowa – także gnejsy, granulity (ordowiku) oraz paleozoiczne amfibolity, gnejsy, diabazy. W dolinach rzecznych zalegają holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły – tworzące tarasy zalewowe, oraz plejstoceńskie piaski, żwiry i mułki rzeczne zlodowacenia północnopolskiego i środkowopolskiego – tworzace tarasy nadzalewowe. Głównymi krajobrazami roślinnymi są: krajobraz grądów i ubogich dąbrów podgórskich oraz, spotykany w części północnej, zachodniej i przy południowej granicy mezoregionu – krajobraz grądowy w wariancie z udziałem borów mieszanych w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-wiązowych. Lesistość jest bardzo mała i wynosi 7%. Lasy tworzą małe i średnie kompleksy; zajmują około 153 km2, z czego 93% jest w zarządzie RDLP we Wrocławiu (nadleśnictwa: Jawor - cz. wsch., Miękinia - cz. płd.-zach., Świdnica bez cz. płd.-zach., .Henryków – cz. płd.-zach., i Brdo Śląskie – cz. płn.-wsch.) oraz RDLP w Katowicach (Nadleśnictwo Prudnik – cz. zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lwyż - 62% i LMwyż -22%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest dąb, który zajmuje 38% pow.; świerk - 14%, a sosna 12%. Średni wiek drzewostanów wynosi 75 lat, a miąższość na 1/ha 249 m3. Lasy ochronne zajmują 97% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Puszcz Mazurskich

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (II.4) w granicach mazursko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 4297 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 62%. Dominują krajobrazy naturalne fluwioglacjalne równinne i faliste, z niewielkimi płatami glacjalnych pagórkowatych. Nieliczne są też, związane z przepływającymi rzekami, krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. Mezoregion obejmuje duży sandr o wyrównanej wysokości: od 115 m n.p.m. w części południowej do 140 m – w części północnej, utworzony na przedpolu moren fazy pomorskiej zlodowacenia wisły. Przeważają plejstoceńskie utwory geologiczne – piaski i żwiry sandrowe zlodowacenia północnopolskiego (zazwyczaj porośnięte lasami). W części zachodniej znajdują się niewielkie powierzchnie glin zwałowych, piasków i żwirów lodowcowych, miejscami w morenach czołowych. Przy granicy z mezoregionem Garbu Lubawskiego (I.26) są także wzgórza kemowe, których wysokość dochodzi do 210 m n.p.m. Na tym terenie występują liczne jeziora, w tym: Nidzkie, Łańskie, Pluszne, Roś, oraz rzeki – Omulew, Szkwa, Rozoga i Pisa, uchodzące do Narwi. Ich doliny oraz zagłębienia pojeziorne, liczniejsze we wschodniej części mezoregionu, sa wypełnione holoceńskimi piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami. Dominuje krajobraz roślinny śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie subborealnej, częściowo – głównie na południu i wschodzie mezoregionu – w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Niewielkie powierzchnie krajobrazów borów mieszanych i grądów w odmianie subborealnej oraz krajobrazu borów, borów mieszanych i grądów spotyka się na terenach znajdujących się na południe i zachód od Olsztyna. Lesistość wynosi 60%. Lasy tworzą rozległe kompleksy: Puszczę Piską we wschodniej części mezoregionu, oraz Lasy Napiwodzko-Ramuckie (Puszczę Nidzicką) - w zachodniej. Lasy zajmują około 2566 km2, z czego 93% jest w zarządzie RDLP w Olsztynie (nadleśnictwa: Stare Jabłonki, Kudypy – cz. płd.-zach., Jagiełek, Olsztynek – cz. wsch., Nowe Ramuki, Olsztyn – cz. płd.-zach., Jedwabno – cz. centralna, Nidzica – cz. płn.-wsch., Korpele – cz. płd.-zach., Szczytno, Wielbark, Przasnysz – cz. płn., Parciaki – cz. płn.-zach., Myszyniec – cz. płn., Spychowo, Strzałowo – bez cz. płn., i Mrągowo – cz. płd.) oraz RDLP w Białymstoku (nadleśnictwa: Maskulińskie – cz. płd., Pisz – cz. centralna, Drygały – cz. płn., Ełk – cz. płd.-zach., i Nowogród – cz. płn.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw - 34% i Bśw - 34% oraz LMśw - 18%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 87% pow. Średni wiek drzewostanów wynosi 65 lat, a miąższość na 1/ha 283 m3. Lasy ochronne zajmują 29% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Puszcza Bukowa i Równina Wełtyńska

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (I.6) w granicach Bałtyckiej krainy przyrodniczo-leśnej. W granicach mezoregionu znajdują się tereny położone na południe od Szczecina, o powierzchni ogólnej 1043 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 24%. Dominują krajobrazy naturalne glacjalne pagórkowate, rzadziej wzgórzowe, a w dolinie Odry krajobrazy zalewowych den dolin - akumulacyjne. Mezoregion obejmuje pasmo czołowomorenowe tzw. Wzgórz Bukowych, osiągających wysokość 147 m n.p.m., oraz lekko falistą morenę Równiny Wełtyńskiej. Tworzą je utwory plejstoceńskie, głównie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia północnopolskiego z wyspami żwirów, piasków, głazów i glin moren czołowych oraz piasków i mułków kemów. Głównym krajobrazem roślinnym są buczyny pomorskie; nielicznie występują też łęgi jesionowo-olszowe. Lesistość mezoregionu wynosi 22%. Lasy tworzą średnie i duże kompleksy; zajmują około 232 km2, z czego 87% jest w zarządzie RDLP w Szczecinie (nadleśnictwa: Trzebież – cz. płd., Kliniska - mała cz. płd.-zach., i Gryfino – cz. centralna). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lśw - 42% ora LMśw - 28% i BMśw - 20%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 53% pow. oraz buk -27%. Średni wiek drzewostanów wynosi 71 lat, a miąższość na 1/ha 296 m3. Lasy ochronne zajmują 63% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Puszczy Augustowskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (II.11) w granicach mazursko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 891 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 79%. Występują głównie krajobrazy naturalne fluwioglacjalne równinne i faliste. Mniej jest krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych. Teren mezoregionu znajduje się w zasięgu zlodowacenia wisły. Obejmuje równinę sandrową o wysokości 120–150 m n.p.m., utworzoną z plejstoceńskich piasków i żwirów zlodowacenia północnopolskiego. Niewielkie obszary glin zwałowych, piasków i żwirów lodowcowych znajdują się na południe od Augustowa oraz przy północno-wschodniej granicy mezoregionu. Holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły występują w sąsiedztwie rzek i jezior, szczególnie w części południowej mezoregionu. Dominuje krajobraz roślinny śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie subborealnej. W części południowej wyraźny jest udział krajobrazu borów i borów mieszanych ze świerczynami w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów oraz krajobraz olsowy. Lesistość jest badzo duża, wynosi 76%. Lasy tworzą rozległe kompleksy; zajmują ponad 682 km2, z czego 90% jest w zarządzie RDLP w Białymstoku (nadleśnictwa: Głęboki Bród – bez cz. płn., Pomorze – cz. płd., Płaska – cz. płn., Augustów – cz. płn., i Szczebra – cz. wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw - 40% i Bśw - 39%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 85% pow. Średni wiek drzewostanów wynosi 69 lat, a miąższość na 1/ha 302 m3. Lasy ochronne zajmują 34% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Puszczy Białowieskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (II.16) w granicach mazursko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 831 km2, z czego lasy i ekosystemy semi-naturalne zajmują 76%. Dominują krajobrazy naturalne fluwioglacjalne równinne i faliste, mniej częste są krajobrazy peryglacjalne równinne i faliste oraz krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. Pod względem geologicznym omawiany teren obejmuje staroglacjalną, mało urozmaiconą, wysoczyznę morenową – powstałą po wytopieniu lądolodu stadiału warty. Wysoczyznę budują głównie plejstoceńskie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego, zajmujące środkową część mezoregionu, oraz mniej liczne piaski i żwiry sandrowe, występujące na wschodzie i południu. W części północnej oraz w dolinie rzeki Narewki na niewielkich powierzchniach utworzyły się holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Dominuje krajobraz roślinny borów mieszanych i grądów w odmianie subborealnej. W części północnej mezoregionu spotykane są nieliczne powierzchnie krajobrazów śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie subborealnej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Lesistość jest bardzo duża i wynosi 72%. Lasy tworzą rozległe kompleksy; zajmują około 600 km2, z czego 81% jest w zarządzie RDLP w Białymstoku (nadleśnictwa: Browsk – bez cz. zach., Hajnówka bez cz. zach., Białowieża.). Lasy mezoregionu stanowią część Puszczy Białowieskiej, której ogólny obszar wynosi ok. 1500 km2, z czego ponad 1/3 jest na terytorium Polski. Puszcza ta jest najcenniejszym obszarem leśnym Niżu Europejskiego. Jej fragment w widłach rzek Hwoźnej i Narewki, został objęty ochroną przyrody już w 1921 r. W Lasach Państwowych dominują siedliska żyzne i bardzo żyzne, głównie Lśw - 23% i LMśw - 17%, oraz Lw - 14%,; znaczny jesy udział OlJ - 9%. Gatunkami panującymi w drzewostanach najczęściej są sosna, która zajmuje 27% pow., swierk 27%, i olsza 20%,; drzewostany z panującym dębem zajmują 11% pow., a z brzozą 7%. Średni wiek drzewostanów wynosi jest bardzo wysoki (jednym z najwyżyszch w karaju) i wynosi 83 lat, a miąższość na 1/ha 335 m3. Lasy ochronne zajmują 34% pow. W granicach mezoregionu znajduje się Białowieski Park Narodowy o pow. 10517 ha, w tym 9974 ha (95%) lasów.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Puszczy Boreckiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (II.7) w granicach mazursko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej, o niedużej powierzchni ogólnej – 279 km2, obejmuje teren Puszczy Boreckiej. Lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują na tym terenie 62%. Występują prawie wyłącznie krajobrazy naturalne glacjalne równinne i faliste oraz pagórkowate, rzadko wzgórzowe. Teren znajdował się w zasięgu fazy pomorskiej zlodowacenia wisły i jest bogato urzeźbiony, wysokość dochodzi do 220 m n.p.m. - a deniwelacje sięgają tu często 100 m. Polodowcowe obniżenie, utworzone z glin zwałowych, piasków i żwirów zlodowacenia północnopolskiego, urozmaicone jest licznymi wzniesieniami morenowymi i kemami oraz rynnami rzek i zagłębieniami terenu, wypełnionymi holoceńskimi piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami. Piaski i żwiry sandrowe występują głównie w części środkowej mezoregionu, w postaci pasa ciągnącego się z północy na południe. Dominuje krajobraz roślinny grądowy w wariancie z udziałem borów mieszanych. W części centralnej i południowo-wschodniej znajdują się małe powierzchnie krajobrazów borów mieszanych i grądów w odmianie subborealnej oraz borów, borów mieszanych i grądów w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Lesistość jest bardzo duża i wynosi 61%. Lasy tworzą zwarte kompleksy, zajmują około 170 km2, z czego 94% jest w zarządzie RDLP w Białymstoku (nadleśnictwa: Borki – cz. płd.-wsch., Czerwony Dwór – cz. płd., i Olecko – cz. płn.-zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska bardzo żyzne - Lśw 68% i LMśw - 20% . Gatunkiem panującym w drzewostanach najczęściej jest świerk, który zajmuje 38% pow; dębu jest 23%, olszy 14%, a brzozy 12%. Średni wiek drzewostanów wynosi 62 lata, a miąższość na 1/ha 232 m3. Lasy ochronne zajmują 69% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Puszczy Kampinoskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (IV.8) w granicach mazowiecko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 1054 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 41%. Występują krajobrazy naturalne zalewowych den dolin – akumulacyjne, rzadziej tarasów nadzalewowych – akumulacyjne, oraz krajobrazy peryglacjalne równinne i faliste i eoliczne pagórkowate. Mezoregion obejmuje cześć pradoliny Wisły, znajdującej się na terenie zasięgu zlodowacenia warty, od północnych granic Warszawy po rejon miejscowości Iłów. Rozmieszczenie utworów geologicznych ma charakter pasowy. Na tarasach zalewowych szerokiej pradoliny dominują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Wyższy taras tworzą plejstoceńskie piaski, żwiry i mułki rzeczne zlodowacenia północnopolskiego. Piaski eoliczne, lokalnie w wydmach, zajmujące ok. 1/5 obszaru, występują w dwóch pasmach wzniesień wydmowych rozdzielonych obniżeniami, często wypełnionymi torfem. W południowo-wschodnim rejonie mezoregionu, obejmującym północno-zachodnią część Warszawy i tereny przyległe, znajdują się plejstoceńskie utwory zlodowacenia środkowopolskiego; wśród których najwięcej jest piasków i żwirów sandrowych. Dominuje krajobraz roślinny borów, borów mieszanych i grądów w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Nieco mniejsze powierzchnie zajmuje krajobraz łęgów jesionowo-wiązowych, występujący w sąsiedztwie Wisły i na zachodzie obszaru, oraz grądowy w wariancie typowym, znajdujący się w okolicach Warszawy i nad Bzurą. Lesistość mezoregionu jest duża i wynosi 37%. Lasy występują głównie na wschód od rzeki Bzury, gdzie znajduje się historyczny obszar Puszczy Kampinoskiej; zajmują około 386 km2, z czego ponad 28 000 ha jest w granicach Kampinoskiego Parku Narodowego. Około 5000 ha (13%) znajduje się w zarządzie RDLP w Warszawie (nadleśnictwa: Jabłonna i Chojnów) oraz RDLP w Łodzi (nadleśnictwa: Płock, Łąck i Radziwiłłów). W Lasach Państwowych dominują siedliska Bśw 37%, BMśw 32%, BMśw 16% i LMśw 18%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 85%, a db 7%. Średni wiek drzewostanów wynosi 59 lat, a miąższość na 1/ha 211 m3. Lasy ochronne zajmują 55% pow. W granicach mezoregionu znajduje się Kampinoski Park Narodowy o pow. 38544ha, w tym 28255 ha (73%) lasów.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Puszczy Knyszyńskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (II.15) w granicach mazursko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 1255 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 73%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste rzadko pagórkowate. Mniej jest krajobrazów fluwioglacjalnych równinnych i falistych. Osobliwością tego terenu są liczne źródliska. Powierzchnię budują plejstoceńskie utwory geologiczne zlodowacenia środkowopolskiego: gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe. W północnej części wyróżniają się wzgórza moren czołowych, a w środkowej liczne kemy. Wzgórza te odznaczają się dużym nachyleniem stoków. Wśród wzgórz występują obszary iłów, mułków i piasków zastoiskowych oraz piaski i żwiry sandrowe. Zaznaczają się także holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły, wypełniające doliny licznych rzek i zagłębienia terenowe. Przeważa krajobraz roślinny borów, borów mieszanych i grądów. Na północ od Wasilkowa oraz na terenach Nadl. Waliły spotyka się krajobraz borów mieszanych i grądów w odmianie subborealne oraz bardzo rzadko krajobraz grądów w wariancie z udziałem borów mieszanych. Lesistość jest bardzo wysoka, wynosi 71%. Lasy zajmują ponad 886 km2, w tym 88% jest w zarządzie RDLP Białymstoku (nadleśnictwa: Knyszyn – cz. wsch., Czarna Białostocka – cz. płd., Supraśl – cz. płd., Krynki – cz. zach., Waliły – cz. płn., i zach., Żednia – cz. płn., Dojlidy – cz. płn.-wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw - 45% i LMśw - 28%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 74%, świerk 9%, brzoza 7%. Średni wiek drzewostanów wynosi 68 lat, a miąższość na 1/ha 298 m3. Lasy ochronne zajmują 34% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Puszczy Kurpiowskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (IV.2) w granicach mazowiecko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 2169 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 35%. Najczęściej występują krajobrazy naturalne fluwioglacjalne równinne i faliste, a nieco rzadziej – krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. W granicach omawianego terenu znajduje się bezjeziorna równina sandrowa, opadająca w kierunku południowo-wschodnim. Wzdłuż północnej granicy mezoregionu przechodzi granica zasięgu zlodowacenia wisły. Pokrywa geologiczna ma układ mozaikowo-pasowy. Plejstoceńskie piaski i żwiry sandrowe zlodowacenia północnopolskiego dominują w północnej części mezoregionu, a zlodowacenia środkowopolskiego – w południowej. Tarasy zalewowe rzek są wypełnione holoceńskimi piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami oraz – rzadko, piaskami, żwirami i mułkami rzecznymi zlodowacenia północnopolskiego. Cały obszar jest dość licznie pokryty piaskami eolicznymi, lokalnie w wydmach. Sporadycznie, m.in. w okolicach miejscowości Kadzidło, występują ostańce morenowe. Na całym niemal terenie rozciąga się krajobraz roślinny śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie północnomazowiecko-kurpiowskiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Lesistość mezoregionu jest średnia i wynosi 33%. Lasy występują w kompleksach średniej wielkości o wydłużonym kształcie, rozmieszczone są pasowo; zajmują około 727 km2 z czego 68% jest w zarządzie RDLP w Olsztynie (nadleśnictwa: Myszyniec, Ostrołęka – cz. płn.-zach., Parciaki – bez cz. płd.) oraz RDLP w Białymstoku (Nadleśnictwo Nowogród – cz. zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Bśw 73%; Bs stanowi 6% . Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 90%. Średni wiek drzewostanów wynosi 59 lat, a miąższość na 1/ha 211 m3. Lasy ochronne zajmują 34% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Puszczy Noteckiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (III.17) w granicach wielkopolsko-pomorskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 2710 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 58%. Krajobraz naturalny występuje w postaci mozaiki utworzonej z krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych, oraz tarasów nadzalewowych – akumulacyjnych, z nieco mniej licznymi krajobrazami fluwioglacjalnymi równinnymi i falistymi oraz eolicznymi pagórkowatymi. Na terenach zalewowych Noteci i Warty, głównych rzek mezoregionu, zalegają holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Wyższe, nadzalewowe tarasy tych rzek, zajmujące duże powierzchnie, są zbudowane z plejstoceńskich piasków, żwirów i mułków rzecznych zlodowacenia północnopolskiego. Krajobraz urozmaicają potężne wały wydm, o wysokości względnej do 20 m, wyjątkowo 40 m. Najwyższym wzniesieniem na tym terenie jest Wielka Sowa – 93 m n.p.m., znajdująca się na północ od Międzychodu. Piaski eoliczne, lokalnie w wydmach, znajdują się głównie w części południowej mezoregionu, natomiast plejstoceńskie piaski i żwiry sandrowe – w części południowo-wschodniej. Przeważa krajobraz roślinny śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie pomorskiej. Znacznie mniejsze powierzchnie, usytuowane głównie wzdłuż Noteci, są zajęte przez krajobraz łęgów jesionowo-olszowych, a pas przy zachodniej i południowo-zachodniej granicy – przez krajobraz łęgów jesionowo-wiązowych. Lesistość jest bardzo duża i wynosi 56%. Lasy tworzą rozległe kompleksy; zajmują ponad 1525 km2, z czego 95% jest w zarządzie RDLP w Szczecinie (nadleśnictwa: Strzelce Krajeńskie – cz. płd., Smolarz – cz. płd., Karwin, Międzychód – cz. płn.), RDLP w Pile (nad-leśnictwa: Krzyż –cz. płd., Trzcianka – cz. płd., Sarbia – cz. zach., Krucz – cz. płd., Wronki – cz. płn., i Potrzebowice) oraz RDLP w Poznaniu (nadleśnictwa: Sieraków – cz. płn., i Oborniki – cz. płn.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Bśw 69% i BMśw 21%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 94%. Średni wiek drzewostanów wynosi 58 lat, a miąższość na 1/ha 208 m3. Lasy ochronne zajmują 28% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Puszczy Rominckiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (II.8) w granicach mazursko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej obejmuje znajdującą się w granicach Polski część Puszczy Rominckiej. Jego powierzchnia ogólna wynosi 225 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 55%. Występują krajobrazy naturalne glacjalne równinne i faliste oraz pagórkowate. Teren mezoregionu stanowi wysoczyznę pagórkową, ukształtowaną przez kolejne postoje lądolodu ostatniego zlodowacenia. Przeważają plejstoceńskie utwory geologiczne – gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia północnopolskiego, rzadko w morenach czołowych. Dość często zaznaczają się w krajobrazie wzgórza kemowe, utworzone z piasków i mułków. W części wschodniej (wzdłuż rzeki Błędzianki) i zachodniej (wzdłuż rzeki Jarki) znajdują się większe płaty piasków i żwirów sandrowych. Między wzniesieniami moren i kemów występują liczne misy wytopiskowe wypełnione holoceńskimi torfami i namułami, a rynny rzek – piaskami, żwirami i madami rzecznymi. Dominuje krajobraz roślinny grądowy w wariancie z udziałem borów mieszanych. Lesistość jest bardzo duża i wynosi 54%. Lasy tworzą zwarte kompleksy; zajmują około 121 km2, z czego ponad 90% jest w zarządzie RDLP w Białymstoku (nadleśnictwa: Gołdap – cz. centralna i Olecko – cz. płn.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lśw - 44% i LMśw - 26%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 55% pow. Dąb zajmuje 15% pow., a buk 11%. Średni wiek drzewostanów wynosi 58 lat, a miąższość na 1/ha 243 m3. Lasy ochronne zajmują 20% pow.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt