Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Dział

Siedliskoznawstwo leśne

Ilość znalezionych haseł: 422

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Równiny Niemodlińskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (V.14) w granicach śląskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 1335 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 29%. Przeważają krajobrazy naturalne fluwioglacjalne równinne i faliste oraz peryglacjalne równinne i faliste. Nieco rzadziej występują krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. Dominującymi utworami geologicznymi są piaski, żwiry i mułki z okresu neogenu, tworzące mozaikę z plejstoceńskimi piaskami i żwirami sandrowymi zlodowacenia środkowopolskiego. Plejstoceńskie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego występują głównie w części południowej mezoregionu. Liczne na tym terenie doliny rzeczne wypełniają holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły oraz, tworzące wyższe tarasy – plejstoceńskie piaski, żwiry i mułki rzeczne zlodowacenia północnopolskiego. Przeważa krajobraz roślinny ubogich dąbrów środkowoeuropejskich i grądów. W części południowej spotyka się także krajobraz grądowy w wariancie z udziałem ubogich dąbrów, a wzdłuż Nysy Kłodzkiej – z udziałem łęgów jesionowo-wiązowych. Lesistość mezoregionu wynosi 27%. Lasy tworzą kompleksy o różnej wielkości; największy z nich Bory Niemodlińskie, znajduje się w części centralnej, na południowy zachód od Opola. Lasy zajmują ponad 366 km2, z czego około 96% jest w zarządzie RDLP w Katowicach (nadleśnictwa: Tułowice – cz. wsch., Opole – cz. zach., Prószków i Prudnik – cz. płn.-wsch.). W Lasach Państwowych liczne są siedliska LMśw - 37%, BMśw - 26% oraz LMw - 13%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 76% pow., dąb stanowi 9%. Średni wiek drzewostanów wynosi 64 lata, a miąższość na 1/ha 290 m3. Lasy ochronne zajmują 80% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Równiny Nowogardzkiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (I.7) w granicach Bałtyckiej krainy przyrodniczo-leśnej. Powierzchnia ogólna mezoregionu wynosi 3014 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 26%. Dominują krajobrazy naturalne glacjalne pagórkowate, rzadziej równinne i faliste. W dolinach rzecznych występują krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne, z fragmentami krajobrazów tarasów nadzalewowych – akumulacyjnych. Mezoregion obejmuje wysoczyznę morenową (do 100 m n.p.m.), urozmaiconą w części północnej pagórami kemów i ozów, znajdującą się na wschód od Goleniowa między Choszcznem a Kamieniem Pomorskim. Powierzchnię budują utwory plejstoceńskie: gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia północnopolskiego, dość często w morenach czołowych (z przewagą w części północnej), oraz piaski i żwiry sandrowe, zwykle porośnięte lasem (głównie w północnej i centralnej części mezoregionu).W okolicach miejscowości Chociwel występuje obszar oligoceńskich piasków, lokalnie z bursztynami. Wysoczyzna porozcinana jest dolinami rzek – największa z nich to Ina, wypełnionymi holoceńskimi piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami (liczniejszymi w części południowej). Przeważają krajobrazy roślinne buczyn i ubogich dąbrów w odmianie pomorskiej oraz buczyn pomorskich; rzadko spotykane są krajobrazy ubogich dąbrów pomorskich. Lesistość mezoregionu wynosi 24%. Kompleksy leśne są małej i średniej wielkości – największe występują pomiędzy Nowogardem i Golczewem. Lasy zajmują około 728 km2, z czego 90% jest w zarządzie RDLP w Szczecinie (nadleśnictwa: Gryfice – cz. centralna, Międzyzdroje – cz. płd.-wsch., Rokita – cz. płd., i wsch., Goleniów – cz. płn., Resko – cz. zach., Nowogard – cz. centralna, Kliniska – cz. wsch., Dobrzany – cz. zach., i Choszczno – bez cz. zach). W Lasach Państwowych dominują siedliska LMśw - 36% i BMśw - 25%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje - 57% pow.; dużo jest drzewostanów z panującą olszą - 12% pow. Średni wiek drzewostanów wynosi 57 lat, a miąższość na 1/ha 254 m3. Lasy ochronne zajmują 33% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Równiny Nowotomyskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (III.23) w granicach wielkopolsko-pomorskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 2071 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 51%. Dominują krajobrazy naturalne fluwioglacjalne równinne i faliste, znacznie rzadziej glacjalne pagórkowate. Małe obszary zajmują krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. W granicach mezoregionu znalazł się duży, równinny obszar sandrowy, przecięty doliną rzeki Obry. Dominują plejstoceńskie utwory geologiczne – piaski i żwiry sandrowe zlodowacenia północnopolskiego. W północnej części występuje kilka większych obszarów glin zwałowych, oraz piasków i żwirów lodowcowych, częściowo w morenach czołowych. W sąsiedztwie Jeziora Chłop, w okolicach Pszczewa, znajduje się duży obszar piasków i mułków kemów. W części południowej mezoregionu jest kilka większych wysp pia-sków eolicznych, lokalnie w wydmach. Dolinę Obry wypełniają holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły, natomiast wyższy taras tworzą plejstoceńskie piaski, żwiry i mułki rzeczne. Przeważa krajobraz roślinny śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie wielkopolsko-łużyckiej. Lesistość jest duża i wynosi 49%. Lasy, w postaci średnich i dużych kompleksów, zajmują łącznie 1010 km2, z czego 92% jest w zarządzie RDLP w Szczecinie (nadleśnictwa: Lubniewice – cz. płd.-wsch., Skwierzyna – cz. płd.-wsch., Międzyrzec, Międzychód – cz. płd., Bolewice, oraz Trzciel – bez cz. zach.), RDLP w Poznaniu (nadleśnictwa: Pniewy – cz. zach., i Grodzisk- cz. zach.) oraz RDLP w Zielonej Górze (nadleśnictwa: Wolsztyn – cz. płn., i Babimost – cz. płd.-wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Bśw 37%, BMśw 35% i LMśw 19%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 92%. Średni wiek drzewostanów wynosi 57 lat, a miąższość na 1/ha 241 m3. Lasy ochronne zajmują 23% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Równiny Oleśnickiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (V.18) w granicach śląskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 2719 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 26%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, rzadziej fluwioglacjalne równinne i faliste. Nieduże powierzchnie są zajęte przez krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. Mezoregion znajdował się w zasięgu zlodowacenia odry. Jego płaską powierzchnię morenową urozmaicają wzgórza ozów i kemów. Dominują utwory geologiczne zlodowacenia środkowopolskiego: plejstoceńskie piaski i żwiry sandrowe oraz, nieco mniej liczne, gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe. Na północ od Namysłowa wykształciły się piaski, mułki i żwiry ozów, a jeszcze dalej na północ – piaski i mułki kemów. Natomiast na południe od Namysłowa występuje dość duża powierzchnia iłów, mułków i piasków zastoiskowych. Tarasy zalewowe rzek, dość licznych na tym terenie, tworzą holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły, natomiast tarasy nadzalewowe –plejstoceńskie piaski, żwiry i mułki rzeczne zlodowacenia północnopolskiego. Największe powierzchnie zajmuje, występujący głównie w części wschodniej mezoregionu, krajobraz roślinny grądów i buczyn pomorskich w odmianie śląsko-wielkopolskiej. W części południowo-zachodniej duży jest także udział krajobrazu borów, borów mieszanych i grądów w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. W części północno-zachodniej liczniej występuje krajobraz grądowy w wariancie typowym i podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. W części centralnej zaznacza się, krajobraz grądowy w wariancie typowym, a na północy – krajobraz ubogich dąbrów środkowoeuropejskich i grądów oraz krajobraz buczyn i ubogich dąbrów w odmianie śląskiej. Lesistość wynosi 24%. Lasy tworzą małe i średnie kompleksy, głównie w części południowej. Największe z nich, położone na północ od Brzegu, wchodzą w skład Borów Strobawskich. Lasy zajmują około 653 km2, z czego 93% jest w zarządzie RDLP we Wrocławiu (nadleśnictwa: Oborniki Śląskie – cz. płd.-wsch., Oleśnica Śląska – cz. płn., i Oława – cz. płn.-wsch.), RDLP w Poznaniu (Nadleśnictwo Syców – cz. płd.) oraz RDLP w Katowicach (nadleśnictwa: Namysłów i Brzeg – cz. płn.-wsch.) W części wschodniej mezoregionu znajduje się LZD Siemianice Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw - 32% i LMśw - 30%, a ponadto jest m.in. 12% LMw i 9% Lw. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 71% pow.; dąb stanowi 10%, a olsza 8%. Średni wiek drzewostanów wynosi 60 lat, a miąższość na 1/ha 263 m3. Lasy ochronne zajmują 42% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Równiny Opalenicko-Wrzesińskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (III.24) w granicach wielkopolsko-pomorskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 4377 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 16%. Przeważają krajobrazy naturalne glacjalne równinne i faliste, rzadko pagórkowate. Znacznie rzadziej występują krajobrazy fluwioglacjalne równinne i faliste, a bardzo małe powierzchnie zajmują krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne, oraz tarasów nadzalewowych – akumulacyjne. Pod względem geologicznym mezoregion stanowi równinę morenową utworzoną z plejstoceńskich glin zwałowych, piasków i żwirów lodowcowych zlodowacenia północnopolskiego, bardzo rzadko w morenach czołowych. We wschodniej części pojawiają się piaski i żwiry sandrowe. Holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły wypełniają doliny rzek, które są głównie w części wschodniej i środkowej mezoregionu. Dominuje krajobraz roślinny grądowy, z dużym udziałem łęgów jesionowo-wiązowych. Wyraźnie zaznacza się także krajobraz borów mieszanych i grądów w odmianie wielkopolsko-kujawskiej, natomiast niedużą powierzchnię zajmuje krajobraz grądowy z udziałem borów mieszanych w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-wiązowych. Lesistość jest mała i wynosi 14%. Lasy tworzą średnie i małe kompleksy; zajmują około 634 km2, z czego 84% jest w zarządzie RDLP w Poznaniu (nadleśnictwa: Pniewy – cz. płd., Konstantynowo, Łopuchówko – cz. płd., Czerniejewo – bez cz. płn., Gniezno – bez cz. wsch., Jarocin – cz. płn., Babki – bez cz. płd., Kościan – cz. płn., i Grodzisk – cz. wsch.) i RDLP w Zielonej Górze (Nadleśnictwo Wolsztyn – cz. płd.-wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska LMśw 35%, BMśw 30% i Lśw 14%. Ponadto siedliska LMw i Lw stanowią 9%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 75%, natomiast dąb 11%. Średni wiek drzewostanów wynosi 59 lat, a miąższość na 1/ha 214 m3. Lasy ochronne zajmują 78% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Równiny Pyrzyckiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (I.8) w granicach Bałtyckiej krainy przyrodniczo-leśnej. Powierzchnia mezoregionu wynosi 346 km2, w tym ekosystemy seminaturalne stanowią 4%. Jest to obszar, gdzie występują najżyźniejsze gleby rolnicze – głównie czarne ziemie wytworzone z ilasto-mułkowych osadów jeziornych. Znaczny obszar zajmują wody, w tym jeziora Medwie (w części północno-zachodniej) i Płoń (w części południowo-wschodniej). Dominują krajobrazy naturalne tarasów nadzalewowych – akumulacyjne. Mezoregion obejmuje, tzw. Zastoisko Pyrzyckie, znajdujące się między miejscowościami Pyrzyce na południu i Stargard Szczeciński na północy. Pod koniec ostatniego zlodowacenia był to rozległy basen jeziorny, gdzie zbierały się wody roztopowe. Obecnie powierzchnia jego wyścielona jest grubą serią plejstoceńskich iłów, mułków i piasków zastoiskowych zlodowacenia północnopolskiego oraz – w dolinie rzeki Płoni, a także w rejonie jeziora Miedwie – holoceńskimi piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami. Dominują krajobrazy roślinne grądowe z udziałem borów mieszanych i łęgów jesionowo-wiązowych. Lesistość jest jedną z najniższych w kraju, wynosi 3%. Lasy tworzą bardzo małe kompleksy; zajmują około 10 km2, z czego 69% jest w zarządzie RDLP w Szczecinie (nadleśnictwa: Kliniska – cz. płd., Choszczno – cz. zach., i Gryfino – cz. wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska OlJ - 34% oraz LMśw - 24% i Ol - 17%. Głównym gatunkiem panującym w drzewostanach jest olsza, która zajmuje 42% pow. i sosna - 27%. Średni wiek drzewostanów wynosi 54 lata, a miąższość na 1/ha 222 m3. Lasy ochronne zajmują 88% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Równiny Raciąskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (IV.3) w granicach mazowiecko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 1375 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 21%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste. Mniej jest krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych, oraz tarasów nadzalewowych – akumulacyjnych. Mezoregion znajduje się na terenie, który był objęty zlodowaceniem warty. Od strony zachodniej był pod wpływem wód topniejącego lodowca ze zlodowacenia wisły, o czym świadczą współczesne doliny rzek Wkry i Raciążnicy. Obszar ten obecnie tworzy piaszczystą równinę z dużymi wyspami glin morenowych. Utwory geologiczne rozmieszczone są mozaikowo: holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły występują razem z plejstoceńskimi piaskami i żwirami sandrowymi zlodowacenia północnopolskiego (głównie w części zachodniej i południowej mezoregionu) oraz środkowopolskiego (w cz. północno-wschodniej) i nielicznymi piaskami eolicznymi, lokalnie w wydmach. Gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego występują większymi płatami – największy w części centralnej. Przeważają krajobrazy roślinne śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie północnomazowiecko-kurpiowskiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów oraz krajobrazy borów mieszanych i grądów w odmianie mazowiecko-podlaskiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Ponadto w centrum mezoregionu zaznaczają się niewielkie powierzchnie krajobrazu dąbrów świetlistych i grądów, a w części północnej, wzdłuż rzeki Wkry – łęgów jesionowo-olszowych. Lesistość mezoregionu jest mała i wynosi 19%. Część północno-zachodnia jest prawie bezleśna. Lasy występują w kompleksach o niewielkiej powierzchni; zajmują około 268 km2, z czego 50% jest w zarządzie RDLP w Olsztynie (nadleśnictwa: Dwukoły – cz. płd., Ciechanów – cz. zach.), RDLP Łódź (Nadleśnictwo Płock – cz. płn.) oraz RDLP Warszawa (Nadleśnictwo Płońsk – cz. płn.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw 34% i Bśw 27%, ponadto siadliska LMw i BMw stanowią łącznie 11%, Lw 5%, a olsu 8%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 73%, a olsza 14%, Średni wiek drzewostanów wynosi 83 lat, a miąższość na 1/ha 212 m3. Lasy ochronne zajmują 32% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Równiny Radomsko-Kozienickiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.3) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 4339 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 25%. Przeważają krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, rzadko fluwioglacjalne równinne i faliste. Niewielkie są powierzchnie krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych. Mezoregion obejmuje równinę denudacyjną położoną na obszarze, który był w zasięgu zlodowacenia odry. Dominują plejstoceńskie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego, tworzące układ mozaikowy z nieco mniej licznymi piaskami i żwirami sandrowymi. Większe obszary piasków eolicznych, lokalnie w wydmach, występują na północ od linii Radom - Zwoleń (w Puszczy Kozienickiej) oraz w okolicach miejscowości Lipsko, gdzie także są niewielkie powierzchnie lessów. Holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły wypełniają doliny małych rzek i zagłębienia terenu. W widłach Wisły i Radomki wykształciły się piaski, żwiry i mułki rzeczne dolnego plejstocenu. Przeważa krajobraz roślinny borów mieszanych i grądów w odmianie mazowiecko-podlaskiej. Niezbyt liczne są krajobrazy: grądowy w wariancie z udziałem świetlistych dąbrów – na wschód od Zwolenia i pomiędzy Białobrzegami i Nowym Miastem, dąbrów świetlistych i grądów – w części zachodniej i południowo-zachodniej mezoregionu, oraz borów mieszanych, dąbrów świetlistych i grądów – w części południowej. Lesistość mezoregionu jest niska i wynosi 23%. Lasy tworzą małe i średnie kompleksy; największe z nich to Puszcza Stromiecka położona na południe od Warki oraz Puszcza Kozienicka – pomiędzy Radomiem i Kozienicami. Lasy zajmują około 989 km2, z czego ponad 58% jest w zarządzie RDLP w Radomiu (nadleśnictwa: Grójec – cz. płd., Dobieszyn – bez cz. płn., Kozienice – cz. płd., Zwoleń – bez cz. płn., Ostrowiec Świętokrzyski – cz. płn., Marcule – cz. płn.-wsch., Radom, Skarżysko – cz. płn.-wsch., Przysucha – cz. płn.-wsch.) oraz RDLP w Lublinie (Nadleśnictwo Puławy – cz. płd.-zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska LMśw 35%, BMśw 26%, Bśw 15% oraz Lśw 10%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 79%. Średni wiek drzewostanów wynosi 67 lat, a miąższość na 1/ha 257 m3. Lasy ochronne zajmują 38% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Równiny Słupskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (I.11) w granicach Bałtyckiej krainy przyrodniczo-leśnej. Powierzchnia ogólna mezoregionu, rozciągającego się od okolic Świdwina do rzeki Łeby, wynosi 4958 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 28%. Dominują krajobrazy naturalne glacjalne pagórkowate, rzadziej równinne i faliste. Miejscami występują, związane z dolinami rzecznymi, krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. W granicach mezoregionu znajdują się tzw. niziny nadmorskie – są to niewysokie płaskie moreny denne, poprzecinane dolinami rzek wpływających do Bałtyku (Parsęta, Grabowa, Wieprza, Słupia). Przeważają plejstoceńskie utwory geologiczne – głównie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia północnopolskiego, częściowo w morenach czołowych, oraz mniej licznie, występujące niewielkimi płatami – piaski i mułki kemów. Dość często występują piaski i żwiry sandrowe; natomiast iły, mułki i piaski zastoiskowe są spotykane głównie w okolicach Sławna. Holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły wypełniają doliny rzeczne. Przeważającym krajobrazem roślinnym są buczyny pomorskie oraz buczyny pomorskie w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów, a także ubogie dąbrowy pomorskie. Często na tym terenie występują jeziora lobeliowe. Lesistość wynosi 27%. Lasy tworzą małe i średnie kompleksy; największe znajdują się na wschód od Koszalina. Lasy zajmują około 1330 km2 z czego 93% jest w zarządzie RDLP w Szczecinie (nadleśnictwa: Gryfice – cz. płd.-wsch., Resko – bez cz. zach., Łobez – cz. płn., Nowogard – cz. płd.-wsch., i Dobrzany – cz. płn.) oraz RDLP w Szczecinku (nadleśnictwa: Gościno – cz. centralna, Świdwin – cz. centralna, Złocieniec – cz. płn.-zach., Karnieszewice – bez cz. płn., Manowo – cz. płn., Sławno – bez cz. płn.-zach., Polanów – cz. płn., Ustka – bez cz. płn., Warcino – cz. płn., Leśny Dwór – cz. płn., Damnica – bez cz. płn., i wsch., i Łupawa – cz. płn.). W Lasach Państwowych dominują siedliska LMśw 30% oraz BMśw - 28% i Lśw - 23%. Gatunkiem panującym w drzewostanach najczęściej jest sosna, która zajmuje 55% pow., oraz buk - 13%; znaczny jest udział drzewostanów świerkowych - 7%. Średni wiek drzewostanów wynosi 60 lat, a miąższość na 1/ha 247 m3. Lasy ochronne zajmują 34% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Równiny Urszulewskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (III.15) w granicach wielkopolsko-pomorskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 1206 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 40%. Przeważają krajobrazy naturalne peryglacjalne wzgórzowe. Bardzo małą powierzchnię zajmują krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. W granicach mezoregionu znajduje się sandr z licznymi zagłębieniami polodowcowymi, częściowo zajętymi przez jeziora. Budują go plejstoceńskie piaski i żwiry sandrowe zlodowacenia północnopolskiego (pokryte lasami głównie w części północnej). Utwory te tworzą mozaikę z dość licznymi na tym terenie obszarami holoceńskich piasków, żwirów, mad rzecznych, torfów i namułów. W części południowej, większymi płatami występują plejstoceńskie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe, które z reguły są bezleśne. Największe są powierzchnie zajęte przez krajobraz roślinny borów mieszanych i grądów w odmianie wielkopolsko-kujawskiej, z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. W części południowo-wschodniej zaznaczają się małe obszary krajobrazów ubogich dąbrów środkowoeuropejskich i grądów, na północy – śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie północnomazowiecko-kurpiowskiej, a przy północno-zachodniej granicy – krajobrazów grądowych w wariancie typowym. Lesistość jest duża i wynosi 35%. Lasy występują w kompleksach o średniej i dużej wielkości; największy jest w części północnej, na wschód i południe od Górzna. Lasy zajmują około 429 km2, z czego 81% jest w zarządzie RDLP w Toruniu (nadleśnictwa: Skrwilno – cz. wsch., i Brodnica – cz. płd.-wsch.), RDLP w Olsztynie (nadleśnictwa: Lidzbark – cz. płd.-zach., i Dwukoły – cz. zach.) oraz RDLP w Łodzi (Nadleśnictwo Płock – cz. płn.-zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw 56 % i LMśw 21%; siedliska BMw i LMw zajmują łącznie 8%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 90%. Średni wiek drzewostanów wynosi 61 lat, a miąższość na 1/ha 240 m3. Lasy ochronne zajmują 26% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Równiny Wałeckiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (III.7) obejmuje sandr doliny rzeki Gwdy i jej prawych dopływów. Powierzchnia mezoregionu wynosi 1461 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 77%. Przeważają krajobrazy naturalne fluwioglacjalne równinne i faliste. Rzadko występują krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. Dominują zdecydowanie utwory zlodowacenia północnopolskiego, głównie plejstoceńskie piaski i żwiry sandrowe, z nielicznymi wyspami piasków eolicznych lokalnie w wydmach w części płn.-zach. Gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe występują nielicznie, wyspowo. Holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły są głównie w dolinie Gwdy. Dominuje krajobraz roślinny śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie pomorskiej. W części północnej bardzo małe powierzchnie zajmują krajobrazy buczyn i ubogich dąbrów oraz ubogich dąbrów pomorskich. Lesistość mezoregionu jest bardzo duża, jedna z najwyższych w kraju, i wynosi 73%. Lasy tworzą rozległe kompleksy; zajmują ponad 1073 km2, z czego 95% jest w zarządzie RDLP Szczecinek (nadleśnictwa: Świerczyna – cz. centralna, Borne Sulinowo, Czarnobór – cz. płd.) oraz RDLP Piła (nadleśnictwa: Okonek, Wałcz – cz. wsch., Jastrowie – cz. płd., Płytnica – bez cz. płd. Złotów – cz. zach., Zdrojowa Góra – bez cz. zach., Kaczory – cz. zach., Trzcianka – cz. płn.-wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Bśw 51% i BMśw 35%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 94%. Średni wiek drzewostanów wynosi 55 lat, a miąższość na 1/ha 204 m3. Lasy ochronne zajmują 44% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Równiny Wołomińsko-Garwolińskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (IV.14) w granicach mazowiecko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 2592 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 34%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, rzadko fluwioglacjalne równinne i faliste. Występują także niewielkie powierzchnie krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych (głównie w części północnej wzdłuż meandrującej rzeki Bug). Mezoregion obejmuje dwie zdenudowane równiny znajdujące się na ternach które były objęte zasięgiem zlodowacenia warty. Dominują plejstoceńskie utwory geologiczne zlodowacenia środkowopolskiego: gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe – liczniejsze w części południowej (Równina Garwolińska), oraz piaski i żwiry sandrowe – głównie w części północnej (Równina Wołomińska). W zachodniej i północnej części mezoregionu zaznaczają się większe powierzchnie piasków, żwirów i mułków rzecznych zlodowacenia północnopolskiego oraz wyspowo piaski eoliczne, lokalnie w wydmach. Na wschód od Wołomina, między rzekami Rządza i Liwiec, znajduje się duża powierzchnia piasków i żwirów stożków napływowych, a także iłów interglacjału eemskiego, które wykorzystywane są w budownictwie. Krajobrazy roślinne mają postać mozaiki. Tworzą je: śródlądowe bory sosnowe i bory mieszane w odmianie południowomazowiecko-podlaskiej; bory, bory mieszane i grądy oraz śródlądowe bory sosnowe i bory mieszane w odmianie południowomazowiecko-podlaskiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. W okolicach miejscowości Tłuszcz występuje mała powierzchnia krajobrazu borów mieszanych i grądów. Lesistość mezoregionu jest średnia i wynosi 31%. Na tym terenie lasy tworzą małe i średnie kompleksy. W części północno-wschodniej znajduje się Puszcza Kamieniecka, a w części południowo-zachodniej – Lasy Celestynowsko-Garwolińskie. Lasy zajmują około 812 km2, z czego 40% jest w zarządzie RDLP w Warszawie (nadleśnictwa: Drewnica – bez cz. płn.-zach., Łochów – bez cz. płn.-zach., Mińsk – cz. zach., Celestynów – cz. wsch., i Garwolin – cz. płn.-zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Bśw 34%, BMśw 17% oraz BMw 18% i LMw 7%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 82%. Średni wiek drzewostanów wynosi 59 lat, a miąższość na 1/ha 203 m3. Lasy ochronne zajmują 58% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Równiny Wrocławskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (V.12) w granicach śląskiej krainy przyrodniczo-leśnej. Zajmuje płaski obszar płytko rozcięty dolinami rzek Ślęży i Bystrzycy oraz ich dopływów. Jego powierzchnia ogólna wynosi 1386 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 4%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste. Na niedużych powierzchniach zaznaczają się krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. Utwory geologiczne w północno-zachodniej części mezoregionu występują mozaikowo. Są to głównie plejstoceńskie piaski i żwiry sandrowe oraz gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego; z niewielkimi powierzchniami iłów, mułków, piasków, żwirów z węglem brunatnym z okresu neogenu. W części południowo-wschodniej dominują plejstoceńskie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego, rzadko piaski i mułki kemów. Holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły występują w dolinach rzecznych. Przeważa krajobraz roślinny grądowy w wariancie z udziałem borów mieszanych w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-wiązowych. W południowo-zachodniej części obszaru niewielkie powierzchnie zajmuje krajobraz grądów i ubogich dąbrów podgórskich. Lesistość jest bardzo mała - 3%. Lasy tworzą małe kompleksy; zajmują około 44 km2, z czego 86% jest w zarządzie RDLP we Wrocławiu (nadleśnictwa: Miękinia – cz. płd.-wsch., Oława – cz. zach., i Henryków – cz. płn.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lśw - 48% i Lw - 24%; bardzo wysoki jest udział Lł - 19%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest dąb - zajmuje 36% pow.; oraz olsza 13%. Średni wiek drzewostanów wynosi 88 lat, a miąższość na 1/ha 248 m3. Lasy ochronne zajmują 84% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (IV.19) w granicach mazowiecko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 2302 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 28%. Krajobrazy naturalne mająukład mozaiki. Przeważają krajobrazy tarasów nadzalewowych – akumulacyjnych, z fragmentami krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych oraz równin bagiennych – akumulacyjnych. Mniej jest krajobrazów peryglacjalnych pagórkowatych, oraz równinnych i falistych. Rzeźba tego obszaru uformowana została wskutek działalności lodowca warciańskiego i wód polodowcowych, które – z uwagi na płaski teren, utworzyły zastoisko polodowcowe. Powolny odpływ wód przyczynił się do powstania małych zbiorników wodnych, w których, w wyniku ich spłycania i zarastania, utworzyły się bagna i torfowiska. Utwory geologiczne rozmieszczone są mozaikowo. Dominują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły, przemieszane z plejstoceńskimi piaskami i mułkami jeziornymi zlodowacenia północnopolskiego i środkowopolskiego oraz piaskami i żwirami sandrowymi zlodowacenia środkowopolskiego. W części środkowej oraz na południu występują małe powierzchnie utworów kredowych – wapieni, opok i margli. Przeważa krajobraz roślinny olsowy, rozciągający się na dużych obszarach w centrum mezoregionu. Na niewielkich powierzchniach występują krajobrazy dąbrów świetlistych i grądów w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów – w części południowej, oraz łęgów jesionowo-olszowych – w części północnej. Zaznaczają się też nieliczne krajobrazy śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie północnomazowiecko-kurpiowskiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów – głównie w części wschodniej, oraz borów mieszanych i grądów w odmianie mazowiecko-podlaskiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów – w części północno-zachodniej. Lesistość mezoregionu jest średnia i wynosi 27%. Lasy występują w kompleksach o różnej wielkości; największe znajdują się w części wschodniej – Lasy Sobiborskie, oraz w części północno-wschodniej – Lasy Parczewskie. Tereny leśne zajmują około 622 km2, z czego 65% jest w zarządzie RDLP w Lublinie (nadleśnictwa: Parczew – bez cz. zach. i wsch., Włodawa – cz. centralna, Sobibór – bez cz. płd., Chełm – cz. płn.-zach., Świdnik – cz. płn.-wsch., Lubartów – cz. wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Bśw 63%,i BMśw 26%, BMśw 21%, LMśw 18% oraz 9% LMw 9% OL i 7% BMw. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 67%. Oraz olsza 13% i dąb 7%. Średni wiek drzewostanów wynosi 61 lat, a miąższość na 1/ha 233 m3. Lasy ochronne zajmują 34% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Roztocza Środkowego

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.12) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 1158 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 51%. Dominują krajobrazy naturalne wyżyn i niskich gór, głównie węglanowe i gipsowe erozyjne zwartych masywów ze skałami, występujące wraz z niedużymi powierzchniami erozyjnych płaskowyży falistych oraz rzadziej – krajobrazy lessowe eoliczne wysoczyzn silnie rozciętych. Mezoregion jest wyżyną o wysokości do 387 m n.p.m. Dominują utwory geologiczne z okresu kredy: wapienie, kreda pisząca z krzemieniami, opoki, margle, wkładki piaskowców i gezy. W południowej części mezoregionu znajdują się dość duże powierzchnie wapieni organodetrytycznych, siarkonośnych; żwirów, piaskowców i gipsów z okresu neogenu. Dawne doliny rzeczne oraz tarasy współczesnych rzek są wypełnione przez dość liczne na tym terenie plejstoceńskie piaski, żwiry i mułki rzeczne zlodowacenia północnopolskiego. Piaski eoliczne, lokalnie w wydmach, występują w rozproszeniu – nieco większe ich powierzchnie są w okolicach Tomaszowa Lubelskiego. Prawie na całym terenie występuje krajobraz roślinny borów, borów mieszanych, grądów i buczyn w odmianie roztoczańskiej. Tylko przy północno-zachodniej granicy mezoregionu spotkać można krajobraz śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie małopolskiej. Lesistość mezoregionu jest duża i wynosi 46%. Lasy tworzą średnie i duże kompleksy; zajmują około 536 km2, z czego 59% jest w zarządzie RDLP w Lublinie (nadleśnictwa: Zwierzyniec – cz. centralna, Tomaszów – cz. płd.-zach., Józefów – cz. płn.-wsch.) oraz RDLP w Krośnie (nadleśnictwa: Narol – cz. wsch., i Lubaczów – cz. płn.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lwyż 30%, LMwyż 23% oraz Bśw 14%, BMśw 12% i LMśw 12%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 75%; buk zajmuje 9%, a dąb 4%. Średni wiek drzewostanów wynosi 76 lat, a miąższość na 1/ha 275 m3. Lasy ochronne zajmują 49% pow.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt