Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Dział

Siedliskoznawstwo leśne

Ilość znalezionych haseł: 422

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wybrzeże Słowińskie

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (I.2) w granicach Bałtyckiej krainy przyrodniczo-leśnej. W jego granicach jest pas pobrzeża Bałtyku od okolic Koszalina po przylądek Rozewie, wraz z występującymi tam jeziorami: Jamno, Bukowo, Kopań, Wicko, Gardno i Łebsko. Powierzchnia mezoregionu wynosi 942 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 39%. Przeważają krajobrazy naturalne równin bagiennych – akumulacyjne, oraz zalewowych den dolin – akumulacyjne. Mniejsze obszary zajmują krajobrazy nizinne, głównie fluwioglacjalne równinne i faliste oraz glacjalne pagórkowate. Miejscami spotykane są także krajobrazy eoliczne pagórkowate i wzgórzowe. W strefie brzegowej Bałtyku przeważają procesy akumulacji rzecznej, morskiej i eolicznej, a więc na obszarze mezoregionu dominują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły, a miejscami występują też piaski, mułki, iły i gytie jeziorne oraz mułki, piaski i żwiry morskie. Wzdłuż wybrzeża ciągnie się wąski pas piasków eolicznych, lokalnie w wydmach. Na małych powierzchniach występują utwory plejstoceńskie – piaski sandrowe zlodowacenia północnopolskiego oraz – w okolicach Władysławowa – piaski i żwiry stożków napływowych. Najczęstszym krajobrazem roślinnym jest krajobraz nadmorskich borów sosnowych, rzadziej – olsowy, a nielicznie – buczyn pomorskich, które miejscami pojawiają się w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Lesistość mezoregionu wynosi 29%. Lasy tworzą kompleksy o średniej wielkości; zajmują około 274 km2, z czego 68% jest w zarządzie RDLP w Szczecinku (nadleśnictwa: Karnieszewice – cz. płn., Sławno – cz. płn.-zach., Ustka – cz. płn., Damnica – cz. płn.) oraz RDLP w Gdańsku (nadleśnictwa: Lębork – cz. płn., Choczewo – cz. płn., i Wejherowo – cz. płn.-zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Bśw - 21% i BMśw - 17%, jest także 10% LMśw i 9% Bs. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 70% pow. Średni wiek drzewostanów wynosi 70 lat, a miąższość na 1/ha 203 m3. Lasy ochronne zajmują 64% pow. W granicach mezoregionu znajduje się Słowiński Park Narodowy o pow. 21573 ha, w tym 6185 ha (29%) lasów.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wysoczyzny Białostockiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (II.14) w granicach mazursko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 3875 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 22%. Przeważają krajobrazy naturalne peryglacjalne pagórkowate, rzadziej równinne i faliste. Krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne, zajmują niewielkie powierzchnie. Na tym terenie utwory geologiczne tworzą mozaikę, w której dominują gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego, częściowo w morenach czołowych. Rzadziej występują piaski i mułki kemów oraz piaski i żwiry sandrowe, a także iły, mułki i piaski zastoiskowe. W rejonie miejscowości Mońki, gdzie znajduje się duży obszar piasków i mułków kemów, teren jest bezleśny. W nielicznych zagłębieniach terenu i dolinach rzecznych występują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Dominuje krajobraz roślinny grądowy w wariancie z udziałem borów mieszanych. Niewiele, głównie w części południowej mezoregionu, znajduje się krajobrazów śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie subborealnej i podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów oraz krajobrazów borów mieszanych i grądów w odmianie subborealnej. Lesistość wynosi 19%. Lasy tworzą małe i średnie kompleksy; zajmują około 751 km2, z czego 58% jest w zarządzie RDLP w Białymstoku (nadleśnictwa: Czarna Białostocka – bez cz. płd., Knyszyn – cz. płn., Supraśl – cz. płn., Krynki – bez cz. zach., Waliły – cz. wsch., i płd., Żednia – cz. płd., Dolidy – cz. centralna, Bielsk – cz. płn., i Browsk – cz. płn.-zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw - 40% i LMśw - 25%. Znaczny - 42% pow. jest udział lasów na gruntach porolnych. Głównym gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 65% pow. Średni wiek drzewostanów wynosi 49 lat, a miąższość na 1/ha 207 m3. Lasy ochronne zajmują 20% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wysoczyzny Ciechanowsko-Płońskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (IV.4) w granicach mazowiecko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 5125 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 13%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, bardzo rzadko fluwioglacjalne równinne i faliste. Niewielkie powierzchnie zajmują krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. Zarówno Wysoczyzna Ciechanowska – w północnej części mezoregionu, jak i Wysoczyzna Płońska – w części południowo-zachodniej, są równinami morenowymi o wysokości dochodzącej do 190 m n.p.m., powstałymi w okresie zlodowacenia warty. Na ich obszarze zdecydowanie dominują plejstoceńskie utwory geologiczne – gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego, miejscami w morenach czołowych. Rzadziej występują piaski i żwiry sandrowe, których większe powierzchnie są na Wysoczyźnie Ciechanowskiej, w jej części północno-wschodniej i północno-zachodniej. W środkowej części mezoregionu, na granicy obu wysoczyzn – w dolinie rzeki Wkry i jej dopływów – znajdują się plejstoceńskie iły, mułki i piaski zastoiskowe oraz holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Występuje głównie krajobraz roślinny dąbrów świetlistych i grądów, z dość dużym fragmentem w części centralnej podwariantu z dużym udziałem łęgów. Rzadziej spotykane są krajobrazy: borów mieszanych i grądów w odmianie mazowiecko-podlaskiej – głównie w części północno-wschodniej, grądów w wariancie z udziałem świetlistych dąbrów – głównie w części zachodniej, oraz grądów w wariancie typowym – na północy. Lesistość mezoregionu jest mała i wynosi 12%. Lasy tworzą kompleksy o małej po-wierzchni, z których największe są na wschód od rzeki Wkry, na zachód od Ciechanowa oraz nad rzeką Orzyc, w rejonie Makowa Mazowieckiego. Lasy zajmują około 608 km2, z czego 54% jest w zarządzie RDLP w Olsztynie (nadleśnictwa: Przasnysz – cz. płd., Dwukoły – cz. płd.-wsch., Ciechanów – cz. wsch.), RDLP w Warszawie (nadleśnictwa: Pułtusk – cz. zach., Płońsk – bez cz. płn., i Jabłonna – cz. płn.) oraz RDLP w Łodzi (Nadleśnictwo Płock – cz. płd.). W Lasach Państwowych dominują siedliska LMśw 32%, BMśw 25%, Lśw 20%, a Lw 5%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 70%, a db 15%. Średni wiek drzewostanów wynosi 61 lat, a miąższość na 1/ha 245 m3. Lasy ochronne zajmują 19% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wysoczyzny Elbląskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (I.21) w granicach Bałtyckiej krainy przyrodniczo-leśnej. Powierzchnia ogólna mezoregionu wynosi 456 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 36%. Występują krajobrazy naturalne glacjalne pagórkowate. W jego granicach jest izolowany płat wysoczyznowy moreny dennej, odcinający się ostrymi krawędziami od Żuław Wiślanych, Zalewu Wiślanego i Równiny Warmińskiej; którego zbocza rozcięte są wąwozami erozyjnymi. Najwyższe wzniesienie – Maślana Góra, ma 197 m n.p.m. Dominują utwory geologiczne zlodowacenia północnopolskiego, głównie plejstoceńskie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe. Mniej licznie występują piaski i żwiry sandrowe – głównie w części północno-wschodniej. W części północnej znajdują się niewielkie obszary piasków i mułków jeziornych. Krajobrazami roślinnymi tego obszaru są grądy i buczyny pomorskie w odmianie pomorskiej. Lesistość wynosi 34%. Lasy tworzą małe i średnie kompleksy, największe z nich, znane jako Lasy Kadyńskie, są w części północnej mezoregionu. Obszary leśne zajmują około 155 km2, z czego 94% jest w zarządzie RDLP w Gdańsku (Nadleśnictwo Elbląg – cz. wsch.) oraz RDLP w Olsztynie (nadleśnictwa: Zaporowo – cz. płd.-zach., i Młynary – cz. płn.-zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lśw - 76% i LMśw - 16%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest buk, który zajmuje 43% pow., udział dęba wynosi 13%; znaczny - 15% jest także udział brzozy. Średni wiek drzewostanów wynosi 68 lat, a miąższość na 1/ha 277 m3. Lasy ochronne zajmują 64% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wysoczyzny Kolneńskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (II.5) w granicach mazursko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej.Obejmuje obszar wysoczyzny o powierzchni ogólnej 1672 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 19%. Przeważają krajobrazy naturalne peryglacjalne pagórkowate, rzadko wzgórzowe. Mniej jest jest krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych. Wysoczyzna ukształtowana została głównie w okresie zlodowacenia warty. Jej powierzchnia, dochodząca w kulminacjach do 213 m n.p.m., wyraźnie odcina się od otaczających ją obszarów. Teren pokrywają głównie utwory plejstoceńskie zlodowacenia środkowopolskiego: gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe, dość często w morenach czołowych, oraz mniej liczne piaski i mułki kemów. Niewielkie powierzchnie piasków i żwirów sandrowych, znajdujące się w północno-wschodniej części mezoregionu, pozostały po zlodowaceniu wisły. Doliny rzeczne Skrody, Wincenty i Wissy wypełnione są holoceńskimi piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami. Dominuje krajobraz roślinny borów mieszanych i grądów w odmianie mazowiecko-podlaskiej, częściowo – na terenach północno-wschodnich – z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Niewielki płat powierzchni w części północnej zajmuje krajobraz grądowy w wariancie z udziałem borów mieszanych. Lesistość jest mała - 16%. Lasy tworzą niewielkie kompleksy; zajmują około 270 km2, z czego 33% jest w zarządzie RDLP w Białymstoku (nadleśnictwa: Nowogród – cz. płn.-wsch., Łomża – cz. płn., Rajgród – cz. zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska LMśw - 44% i BMśw - 29%. Głównym gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 77% pow. Średni wiek drzewostanów wynosi 60 lat, a miąższość na 1/ha 264 m3. Lasy ochronne zajmują 36% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wysoczyzny Kłodawskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (IV.10) w granicach mazowiecko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 1065 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 10%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, rzadko fluwioglacjalne równinne i faliste. Występują także niewielkie powierzchnie krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych. Mezoregion znajduje się na morenowej równinie denudacyjnej na obszarze, który były w zasięgu zlodowacenia warty; przez którą przebiega wał tektoniczny z wysadem soli kamiennej. Zdecydowanie dominują plejstoceńskie utwory geologiczne – gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego. Dość częste są, głównie w części północnej, piaski i żwiry sandrowe zlodowacenia północnopolskiego (zazwyczaj porośnięte lasem), występujące w sąsiedztwie nielicznych, dawnych i współczesnych dolin rzecznych, wypełnionych holoceńskimi piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami. Przeważa krajobraz roślinny grądowy w wariancie z udziałem świetlistych dąbrów oraz, w części północnej mezoregionu – krajobraz dąbrów świetlistych i grądów. W części południowej niewielkie powierzchnie zajmuje krajobraz borów mieszanych i grądów w odmianie wielkopolsko-kujawskiej. Lesistość mezoregionu jest bardzo mała i wynosi 9%. Lasy zajmują około 101 km2, z czego 83% jest w zarządzie RDLP w Poznaniu (Nadleśnictwo Koło) i RDLP w Łodzi (Nadleśnictwo Kutno – cz. płn.-zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw 28%, LMśw 26%, Lśw 20%. Siedliska LMw i Lw stanowią łącznie 17%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 61%. Oraz db 24%, Średni wiek drzewostanów wynosi 83 lat, a miąższość na 1/ha 335 m3. Lasy ochronne zajmują 34% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wysoczyzny Leszczyńskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (III.31) w granicach wielkopolsko-pomorskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 2749 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 27%. Dominują krajobrazy naturalne glacjalne pagórkowate, z niewielkimi powierzchniami krajobrazów peryglacjalnych równinnych i falistych. Znacznie mniej jest krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych, oraz tarasów nadzalewowych – akumulacyjnych. Obszar mezoregionu to tereny, które w większości były w zasięgu zlodowacenia wisły. Powierzchnię budują plejstoceńskie utwory geologiczne zlodowacenia północnopolskiego, głównie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe, miejscami w morenach czołowych, zajmujące ponad połowę obszaru mezoregionu. Dość często, w rozproszeniu, występują piaski i żwiry sandrowe, a w dolinach rzek i obniżeniach jeziornych – piaski, żwiry i mułki rzeczne. Tereny w okolicach Leszna i Wschowy to obszary, które były objęte zlodowaceniem warty. Występują tam gliny zwałowe oraz piaski i gliny lodowcowe. Przeważa krajobraz roślinny grądowy w wariancie z udziałem borów mieszanych w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-wiązowych, występujący głównie w centrum obszaru. Niewielkie powierzchnie zajmują krajobrazy: śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie wielkopolsko-łużyckiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów – spotykane w części północno-zachodniej i zachodniej; ubogich dąbrów środkowoeuropejskich i grądów – w części południowej; borów, borów mieszanych i grądów oraz grądowy w wariancie z udziałem ubogich dąbrów – w części południowo-zachodniej. Lesistość mezoregionu wynosi 25%. Lasy tworzą średnie kompleksy, z których naj-większy jest w południowo-zachodniej części, na południowy zachód od jez. Sławskiego. Lasy zajmują około 696 km2, z czego 92% jest w zarządzie RDLP w Zielonej Górze (nadleśnictwa: Nowa Sól – cz. płn.-wsch., i Sława Śląska bez cz. płn.) oraz RDLP w Poznaniu (nadleśnictwa: Kościan – cz. płd., Konstantynowo – cz. płd., Jarocin – cz. centralna, Piaski – cz. płn., Karczma Borowa – cz. płn., i Włoszakowice – bez cz. płd.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw 35%, Bśw 27% i LMśw 23%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 85%, natomiast dąb 7%. Średni wiek drzewostanów wynosi 57 lat, a miąższość na 1/ha 248 m3. Lasy ochronne zajmują 38% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wysoczyzny Polanowskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (I.15) w granicach Bałtyckiej krainy przyrodniczo-leśnej. Powierzchnia ogólna mezoregionu wynosi 1724 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 61%. Mezoregion obejmuje pas niskich wysoczyzn morenowych. W okolicach Polanowa występują deniwelacje terenu dochodzące do 100 m (najwyższe wzniesienie Dziewicza Góra ma 187 m n.p.m.). Przeważają krajobrazy naturalne glacjalne pagórkowate i mniej liczne wzgórzowe oraz fluwioglacjalne równinne i faliste, a także krajobrazy tarasów nadzalewowych – akumulacyjne. Powierzchnię budują utwory plejstoceńskie, głównie piaski i żwiry sandrowe zlodowacenia północnopolskiego. Mniej liczne są gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe z wyspowo zaznaczającymi się żwirami, piaskami, głazami i glinami moren czołowych, a miejscami także z piaskami i mułkami kemów. Przeważającymi krajobrazami roślinnymi są buczyny i ubogie dąbrowy odmiany pomorskiej oraz śródlądowe bory sosnowe i bory mieszane w odmianie pomorskiej, częściowo występujące w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Lesistość wynosi 59%. Na terenie mezoregionu lasy (zwane Puszczą Koszalińską) tworzą rozległe i nieregularne kompleksy; zajmując łącznie około 1020 km2, z czego 96% jest w zarządzie RDLP w Szczecinku (nadleśnictwa: Karnieszewice – cz. płd.-wsch., Manowo – cz. płd.-wsch., Bobolice – cz. płn., Polanów – cz. centralna, Sławno – cz. płd.-wsch., Warcino – cz. centralna, Dretyń – cz. płn., Trzebielino – bez cz. płd., Leśny Dwór – cz. płd., Bytów – cz. płn., Łupawa – cz. płd.) oraz RDLP w Gdańsku (Nadleśnictwo Cewice – cz. płd.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw - 36%, Bśw - 32% i LMśw - 22%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 79% pow. Średni wiek drzewostanów wynosi 62 lata, a miąższość na 1/ha 234 m3. Lasy ochronne zajmują 20% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wysoczyzny Siedleckiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (IV.15) w granicach mazowiecko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 9003 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 21%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, rzadko fluwioglacjalne równinne i faliste. Występują także niewielkie powierzchnie krajobrazu zalewowych den dolin – akumulacyjnego. Granice mezoregionu obejmują wysoczyznę morenową, w większości utworzoną w okresie zlodowacenia warty – oprócz jej terenów południowo-wschodnich, które znajdowały się w zasięgu zlodowacenia odry. W krajobrazie, głównie w części północnej, wyróżniają się dość liczne moreny czołowe i kemy. Powierzchnia wysoczyzny miejscami wznosi się do 220 m n.p.m. Zdecydowanie dominują, występujące w układzie mozaikowym, plejstoceńskie utwory geologiczne zlodowacenia środkowopolskiego – gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe oraz, głównie w części południowo-wschodniej, piaski i żwiry sandrowe. Wysoczyzna rozcięta jest w wielu miejscach dolinami rzecznymi i zagłębieniami terenu, które są wypełnione przez holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Przeważa krajobraz roślinny borów mieszanych i grądów w odmianie mazowiecko-podlaskiej. Niewielkie powierzchnie krajobrazu borów mieszanych, dąbrów świetlistych i grądów występują w części centralnej i północno-zachodniej, borów mieszanych i grądów w odmianie mazowiecko-podlaskiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów – w części centralnej. Sporadycznie, w części południowo-zachodniej zaznacza się także krajobraz grądowy w wariancie z udziałem świetlistych dąbrów, a w części wschodniej – dąbrów świetlistych i grądów. Lesistość jest mała i wynosi 19%. Lasy występują w kompleksach o niewielkiej po-wierzchni; największy z nich znajduje się na północ od Białej Podlaskiej. Lasy zajmują ponad 1738 km2, z czego 41% jest w zarządzie RDLP w Warszawie (nadleśnictwa: Mińsk – cz. wsch., Siedlce – cz. zach. i wsch., Łochów – cz. wsch., Sokołów, Łuków – bez cz. płn., oraz Garwolin – bez cz. zach.) oraz RDLP w Lublinie (nadleśnictwa: Sarnaki, Biała Podlaska – cz. płn., Chotyłów – cz. zach., Międzyrzec – cz. płn., Radzyń Podlaski – bez cz. wsch., Lubartów – bez cz. wsch., Parczew – cz. zach., oraz Puławy – cz. płn.-wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska LMśw 43% oraz BMśw 18% i Lśw 17%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 68%. Średni wiek drzewostanów wynosi 65 lat, a miąższość na 1/ha 237 m3. Lasy ochronne zajmują 24% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wysoczyzny Średzkiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (V.7) w granicach śląskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 597 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 11%. Przeważają krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, rzadko pagórkowate. Na niewielkich powierzchniach występują krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. Obszar mezoregionu objęty był zlodowaceniem odry i ma charakter równiny sandrowej, z dość licznymi ostańcami kemów i moren recesyjnych. Dominują utwory geologiczne zlodowacenia środkowopolskiego – gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe oraz piaski i żwiry sandrowe, zlokalizowane głównie we wschodniej części mezoregionu. Rzadko występują piaski i mułki kemów oraz żwiry, piaski, głazy i gliny moren czołowych. Dość duże są powierzchnie zajęte przez utwory z okresu neogenu: iły, mułki, piaski, żwiry z węglem brunatnym oraz – rzadziej – piaski, żwiry i mułki. Wzdłuż północnej i zachodniej granicy mezoregionu rozciągają się powierzchnie piasków, żwirów i mułków rzecznych zlodowacenia północnopolskiego oraz środkowopolskiego. W okolicach Wądroża Wielkopolskiego wychodzą na powierzchnię niewielkie fragmenty skał starszych: fyllity, łupki ilaste i krzemionkowe, kwarcyty, diabazy (ordowiku-karbonu) oraz gnejsy, amfibolity (neoproterozoiku-paleozoiku). Dominuje krajobraz roślinny grądowy w wariancie z udziałem ubogich dąbrów. Znacznie rzadziej spotyka się krajobrazy: grądowy w wariancie typowym – występuje głównie w części zachodniej mezoregionu, oraz grądowy w wariancie z udziałem borów mieszanych w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-wiązowych – w części południowej. Lesistość jest bardzo mała i wynosi 9%. Lasy tworzą małe i średnie kompleksy; zajmują około 55 km2, z czego 83% jest w zarządzie RDLP we Wrocławiu (nadleśnictwa: Legnica – cz. płd.-wsch., i Miękinia – cz. płn.). W Lasach Państwowych najczęstsze są siedliska LMśw - 38% oraz Lśw - 25%. Siedlisk BMśw jest 15%, a Lw - 12%. Główne gatunki panujące w drzewostanach to sosna, która zajmuje 37% pow. i dąb - 32%,liczne są także drzewostany z panującą olszą - zajmują 10% pow. Średni wiek drzewostanów wynosi 71 lat, a miąższość na 1/ha 229 m3. Lasy ochronne zajmują 88% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wysoczyzny Świeckiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (III.10) w granicach wielkopolsko-pomorskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej. Zajmuje falistą równinę, rozciętą w części północno-wschodniej doliną rzeki Wdy. Wysokość terenu wynosi od 120 m n.p.m. w części północnej do 90 m w części południowej. Powierzchnia ogólna mezoregionu wynosi 1071 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 24%. Na całym prawie obszarze mezoregionu występują krajobrazy naturalne glacjalne równinne i faliste, rzadko pagórkowate. Nieco mniej jest krajobrazów fluwioglacjalnych równinnych i falistych. Spotyka się także na tym terenie niewielkie powierzchnie krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjne. Powierzchnię budują utwory plejstoceńskie zlodowacenia północnopolskiego, głównie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe, miejscami w drobnych morenach czołowych, z reguły bezleśne. W części północnej zlokalizowane są duże obszary piasków i żwirów sandrowych, w mozaice z holoceńskimi piaskami, mułkami, iłami i gytiami jeziornymi (z reguły na terenach zanikłych jezior) oraz także holoceńskimi piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami, wypełniającymi m.in. dolinę rzeki Wdy. Dominującym krajobrazem roślinnym są bory mieszane i grądy w odmianie wielkopolsko-kujawskiej. Znacznie rzadziej, głównie w centrum, spotyka się krajobraz grądowy w wariancie z udziałem borów mieszanych. W części północno-wschodniej występują małe powierzchnie krajobrazu śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie północnomazowiecko-kurpiowskiej. Lesistość jest mała i wynosi 22%. Lasy tworzą kompleksy małej i średniej wielkości. Największe znajdują się w części północnej: na zachód od Bysławia oraz Drzycimia – nad rzeką Wdą, a także wokół jeziora Bielskiego. Lasy zajmują około 235 km2, z czego 88% jest w zarządzie RDLP w Toruniu (nadleśnictwa: Tuchola – cz. płd.-wsch., Zamrzenica – bez cz. zach. i płn., Osie – cz. płd., Dąbrowa – cz. płd.-zach., Żołędowo – cz. płn.-wsch., oraz Różanna – cz. wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw 34%. LMśw 31% i Bśw 23 % i Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 86%; a dąb 6%. Średni wiek drzewostanów wynosi 63 lata, a miąższość na 1/ha 258 m3. Lasy ochronne zajmują 35% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wysoczyzny Tureckiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (III.34) w granicach wielkopolsko-pomorskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 1843 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 17%. Krajobrazy naturalne mają charakter mozaiki. Występują krajobrazy pery-glacjalne pagórkowate oraz równinne i faliste, a także glacjalne pagórkowate, a ponadto krajobrazy tarasów nadzalewowych – akumulacyjne, oraz zalewowych den dolin – akumulacyjne. Mezoregion odznacza się urozmaiconą rzeźbą. Wzgórza moren sięgają prawie do 190 m n.p.m. Północna, niewielka część mezoregionu znajduje się w zasięgu zlodowacenia wisły, a pozostała – w zasięgu zlodowacenia warty. Dominują utwory plejstoceńskie: gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego, miejscami w morenach czoło-wych; często występują także piaski i żwiry sandrowe, których jest nieco więcej w północnej części mezoregionu. Holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły oraz plejstoceńskie piaski, żwiry i mułki rzeczne zlodowacenia północnopolskiego wypełniają doliny rzeczne. Przeważa krajobraz roślinny dąbrów świetlistych i grądów. Nieduże powierzchnie krajobrazów borów, borów mieszanych i grądów znajdują się w części północno-zachodniej, grądów typowych – w południowo-zachodniej, a borów mieszanych i grądów w odmianie wielkopolsko-kujawskiej – we wschodniej. Lesistość jest niska, wynosi 14%. Lasy tworzą małe i średnie kompleksy, z których największe są w części środkowo-wschodniej mezoregionu, na północnym-zachodzie oraz na wschód od Turku. Zajmują około 262 km2, z czego 73% jest w zarządzie RDLP w Poznaniu (nadleśnictwa: Grodziec – cz. płn.-wsch., Konin – cz. płd., Koło – cz. płd.-zach., Turek – cz. centralna, Kalisz – cz. płn.-wsch.) oraz RDLP w Łodzi (Nadleśnictwo Złoczew – cz. płn.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Bśw 33%, BMśw 33% i LMśw 19%. Siedliska BMw i LMw stanowią łącznie 8%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 87%, natomiast dąb 5%. Średni wiek drzewostanów wynosi 58 lat, a miąższość na 1/ha 201 m3. Lasy ochronne zajmują 77% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wysoczyzny Żarnowieckiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (I.17) w granicach Bałtyckiej krainy przyrodniczo-leśnej. Powierzchnia ogólna mezoregionu wynosi 1051 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 40%. Dominują krajobrazy naturalne glacjalne pagórkowate. Nieliczne są natomiast krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. Obszar mezoregionu stanowi wysoczyznę, utworzoną z kilku małych obszarów morenowych (kępy: Swarzewska, Pucka, Oksywska, Redłowska), oddzielonych od siebie rynnami polodowcowymi, częściowo zajętymi przez jeziora. Przeważają utwory geologiczne plejstoceńskie: gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia północnopolskiego. Znacznie mniej jest piasków i żwirów sandrowych, zlokalizowanych głównie na południowy wschód od Jeziora Żarnowieckiego. Na północ od Lęborka znajdują się niewielkie obszary iłów, mułków i piasków zastoiskowych. Dominują krajobrazy roślinne buczyn pomorskich oraz, rzadziej buczyn i ubogich dąbrów w odmianie pomorskiej. Lesistość mezoregionu jest duża i wynosi 39%. Lasy tworzą małe i średnie kompleksy (Puszcza Wierzchucińska i Puszcza Darżlubska), największe z nich położone są w części środkowej mezoregionu. Zajmują około 407 km2, z czego 95% jest w zarządzie RDLP w Gdańsku (nadleśnictwa: Lębork – cz. centralna, Choczewo – cz. płd., Wejherowo – bez cz. pł., Strzebielino – cz. płn.-zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska LMśw - 51%, Lśw - 21% i BMśw - 15%. Głównumi gatunkami panującymi w drzewostanach są sosna, która zajmuje 70% pow. i buk - 21%. Średni wiek drzewostanów wynosi 67 lat, a miąższość na 1/ha 266 m3. Lasy ochronne zajmują 44% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wysoczyzny Łomżyńskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (IV.6) w granicach mazowiecko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 2269 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 31%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, rzadko fluwioglacjalne równinne i faliste. Mało jest krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych. Na ukształtowanie powierzchni mezoregionu miało wpływ zlodowacenie warty. Powstała wysoczyzna morenowa, z najwyższym wzniesieniem 225 m n.p.m. (Dębowa Góra). Dominują na tym terenie plejstoceńskie utwory geologiczne zlodowacenia środkowopolskiego, głównie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe, a miejscami żwiry, piaski, głazy i gliny moren czołowych oraz piaski i mułki kemów. Duża powierzchnia piasków i żwirów sandrowych znajduje się w południowej części mezoregionu, między miejscowościami Wyszków i Ostrów Mazowiecka (porośnięta lasami – Puszczy Białej). Holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły występują w nielicznych na tym terenie dolinach rzecznych oraz zagłębieniach terenu. Przeważa krajobraz roślinny borów mieszanych i grądów w odmianie mazowiecko-podlaskiej. W centrum obszaru nieco mniejsze powierzchnie zajmuje krajobraz śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie północnomazowiecko-kurpiowskiej, a na zachód od Wyszkowa zaznacza się niewielka powierzchnia krajobrazu dąbrów świetlistych i grądów. Lesistość jest średnia i wynosi 30%. Lasy znajdują się głównie w części południowej mezoregionu – jest to główny obszar Puszczy Białej. Lasy zajmują około 678 km2, z czego 68% jest w zarządzie RDLP w Białymstoku (Nadleśnictwo Łomża – cz. płn.-zach.), RDLP w Olsztynie (Nadleśnictwo Ostrołęka – cz. płd.-wsch.) oraz RDLP w Warszawie, (nadleśnictwa: Ostrów Mazowiecka, Wyszków – bez cz. płn.-zach., oraz Pułtusk – cz. płd.-wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Bśw 34%, BMśw 32%, BMśw 16% i LMśw 20%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 90%. Średni wiek drzewostanów wynosi 61 lat, a miąższość na 1/ha 267 m3. Lasy ochronne zajmują 17% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.18) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 2287 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 30%. Dominują krajobrazy naturalne wyżyn i niskich gór: węglanowe i gipsowe erozyjne zwartych masywów ze skałami oraz – rzadziej, erozyjne płaskowyży falistych. Znacznie mniej jest krajobrazów peryglacjalnych równinnych i falistych. Obszar ten we wcześniejszych okresach geologicznych stanowił niejednokrotnie dno morza, co wpłynęło na utworzenie się skał, głównie jurajskich. Obecnie przykryte są one warstwą lessu, który jest dominującym powierzchniowym utworem geologicznym, szczególnie w części południowej mezoregionu. Miejscami na powierzchni występują też plejstoceńskie piaski i żwiry sandrowe zlodowacenia środkowopolskiego. Na wschód od Chrzanowa znajduje się niewielka powierzchnia plejstoceńskich glin zwałowych, piasków i żwirów lodowcowych zlodowacenia południowopolskiego. Utwory jurajskie, głównie wapienie, margle, dolomity, wapienie z krzemieniami, mułowce i piaskowce glaukonitowe, dość licznie wychodzą na powierzchnię, przede wszystkim w części północnej mezoregionu. Utwory jurajskie tworzą także najwyższe wzniesienia, przekraczające 500 m n.p.m. (np. Góra Zamkowa k. Ogrodzieńca oraz Skałka w Jerzmianowicach). Występują tu też zjawiska krasowe. W części północnej występuje krajobraz roślinny borów, borów mieszanych, grądów i buczyn w odmianie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Nieco mniejsze powierzchnie, głównie na południu, zajmuje krajobraz grądów i ubogich dąbrów podgórskich. Lesistość jest średnia i wynosi 27%. Lasy w postaci średnich i małych kompleksów zajmują łącznie około 609 km2, z czego 53% jest w zarządzie RDLP w Katowicach (nadleśnictwa: Złoty Potok – cz. centralna, Koniecpol – cz. płd.-zach., Siewierz – cz. wsch., Olkusz – cz. centralna i Chrzanów – cz. wsch.) oraz RDLP w Krakowie (nadleśnictwa: Miechów – cz. zach., i Krzeszowice – bez cz. płd.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lwyz 33%, Bsw 19% i BMśw 16%, a ponadto siedlika BMw i LMw stanowią łącznie 12%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 63%; buk zajmuje 18%, a dąb 6%. Średni wiek drzewostanów wynosi 69 lat, a miąższość na 1/ha 228 m3. Lasy ochronne zajmują 83% pow.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt