Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Dział

Siedliskoznawstwo leśne

Ilość znalezionych haseł: 422

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wyżyny Miechowskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.21) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 2183 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 7%. Dominują krajobrazy naturalne wyżyn i niskich gór, głównie lessowe eoliczne wysoczyzn słabo rozciętych oraz węglanowe i gipsowe erozyjne płaskowyży falistych, rzadko zwartych masywów ze skałami. Rzadko występują krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. Pod względem geologicznym zdecydowanie dominują lessy. Wapienie, margle, kreda pisząca, piaskowce i mułowce z okresu kredy występują nielicznie, głównie na południowy-wschód od Miechowa. W dolinach rzek Nidzicy, Szreniawy i Dłubni oraz ich dopływów występują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Dominuje krajobraz roślinny grądowy w wariancie z udziałem świetlistych dąbrów oraz, rzadziej – grądowy typowy. W części północno-wschodniej zaznaczają się niewielkie powierzchnie krajobrazu dąbrów świetlistych i grądów. Lesistość mezoregionu jest bardzo mała i wynosi 7%. Lasy w postaci niewielkich kompleksów zajmują łącznie około 158 km2, z czego 89% jest w zarządzie RDLP w Krakowie (Nadleśnictwo Miechów – cz. centralna) oraz RDLP w Radomiu (Nadleśnictwo Pińczów – cz. centralna). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lwyż 92%. Gatunkami panującymi w drzewostanach są: sosna, która zajmuje 33%, dąb 29% i buk 15%. Średni wiek drzewostanów wynosi 71 lat, a miąższość na 1/ha 263 m3. Lasy ochronne zajmują 45% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wyżyny Woźnicko-Wieluńskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.15) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 4217 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 30%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, nielicznie występują peryglacjalne pagórkowate. Znacznie mniejsze są powierzchnie zajęte przez krajobrazy wyżyn i niskich gór - krzemianowe i glinokrzemianowe erozyjne pojedynczych wzniesień, oraz krajobrazy dolin i obniżeń zalewowych den dolin – akumulacyjne. W mozaice utworów geologicznych przeważają plejstoceńskie piaski i żwiry sandrowe oraz gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego. Przez środek mezoregionu (ze wschodu na zachód, między Częstochową i Olesnem) ciągnie się pas utworzony z piasków i mułków kemów. Miejscami na powierzchnię wychodzą utwory starszych okresów geologicznych: jurajskie wapienie, margle, iłowce, mułowce, zlepieńce, piaskowce i gezy, a w części południowo-wschodniej – także triasowe iłowce, mułowce, piaskowce, dolomity, wapienie, gipsy, sole kamienne. Doliny rzeczne, głównie Warty i Liswarty, wypełniają holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. W nielicznych wyższych tarasach występują plejstoceńskie piaski, żwiry i mułki rzeczne zlodowacenia północnopolskiego. Największe powierzchnie zajmuje krajobraz roślinny dąbrów świetlistych i grądów. W części południowej mezoregionu występuje ponadto krajobraz śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie małopolskiej, a przy zachodniej granicy – krajobraz ubogich dąbrów środkowoeuropejskich i grądów. Ponadto można spotkać bardzo małe powierzchnie borów, borów mieszanych i grądów – w centrum mezoregionu, grądów i buczyn pomorskich w odmianie śląsko-wielkopolskiej – w części zachodniej, a krajobraz wyżynnych buczyn i grądów w odmianie górnośląskiej – na południu. Lesistość mezoregionu jest średnia i wynosi 28%. Lasy tworzą kompleksy średniej wielkości; największe z nich występują w części południowej, na północny-wschód od Lublińca. Lasy zajmują około 1169 km2, z czego 74% jest w zarządzie RDLP w Poznaniu (Nadleśnictwo Przedborów – cz. płd.), RDLP w Łodzi (nadleśnictwa: Wieluń – cz. płd., i Radomsko – cz. płd.-zach.) oraz RDLP w Katowicach (nadleśnictwa: Kluczbork – cz. płn., Olesno – cz. płn., Kłobuck, Gidle – cz. zach., Złoty Potok – cz. zach., Siewierz – cz. płn.-zach., Koszęcin – cz. płn., Herby i Lubliniec – cz. płn.-wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw 27%, LMśw 22%, Bśw 18% i BMw 13%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 85%; buk zajmuje 20%, Średni wiek drzewostanów wynosi 64 lata, a miąższość na 1/ha 240 m3. Lasy ochronne zajmują 46% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wyżyny Wschodniolubelskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.5) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 2133 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 11%. Dominują krajobrazy wyżyn i niskich gór, głównie lessowe eoliczne wysoczyzn słabo rozciętych i silnie rozciętych oraz węglanowe i gipsowe erozyjne zwartych masywów ze skałami i płaskowyży falistych. Rzadko występują krajobrazy węglanowe i gipsowe erozyjne izolowanych połogich wzniesień. Nieduże powierzchnie zajmują krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne, i bardzo rzadko – krajobrazy obniżeń denudacyjnych i kotlin w terenach wyżynnych i górskich. Powierzchnię mezoregionu tworzą przede wszystkim utwory okresu kredy: wapienie, kreda pisząca z krzemieniami, opoki, margle, wkładki piaskowców i gezy. Na południowy wschód od Lublina, w kierunku Krzczonowa, występuje dość duży obszar utworów z okresu paleogenu: gezów, wapieni, opok, piasków i piaskowców glaukonitowych, margli, mułków i iłów. Na południowy zachód od Krasnegostawu znajduje się większa powierzchnia lessów i pyłów lessopodobnych. W dolinach rzek występują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Nieliczne wyższe tarasy rzeczne są zbudowane z plejstoceńskich piasków, żwirów i mułków rzecznych zlodowacenia północnopolskiego. W sąsiedztwie dolin rzecznych często występują gliny, piaski i gliny z rumoszami soliflukcyjno-deluwialnymi. Krajobraz roślinny jest dość jednolity – grądowy w wariancie z udziałem świetlistych dąbrów, a w części południowej – z niewielkimi powierzchniami krajobrazu dąbrów świetlistych i grądów. Lesistość mezoregionu jest bardzo mała i wynosi 10%. Lasy, w postaci małych kompleksów, zajmują łącznie około 211 km2, z czego 55% jest w zarządzie RDLP w Lublinie (nadleśnictwa: Świdnik – cz. wsch., Krasnystaw – cz. zach., Zwierzyniec – cz. płn., i Kraśnik – cz. płd.-wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lśw 57% i Lwyż 35%. Gatunkami panującymi w drzewostanach są dąb, który zajmuje 49% oraz sosna 40%. Średni wiek drzewostanów wynosi 71 lat, a miąższość na 1/ha 251 m3. Lasy ochronne zajmują 51% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wyżyny Zachodniolubelskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.4) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 3244 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 18%. Dominują krajobrazy wyżyn i niskich gór, głównie węglanowe i gipsowe erozyjne płaskowyży falistych, rzadziej – lessowe eoliczne wysoczyzn słabo rozciętych i bardzo rzadko – lessowe eoliczne wysoczyzn silnie rozciętych. Mniej jest krajobrazów zalewowych den dolin – akumulacyjnych i bardzo mało powierzchni z krajobrazem obniżeń denudacyjnych i kotlin w terenach wyżynnych i górskich. Teren mezoregionu stanowi wyżynę wznoszącą się do 300 m n.p.m., pociętą wąwozami lessowymi i dolinami rzecznymi. Lessy oraz lessy piaszczyste i pyły lessopodobne dominują w północnej i południowej części mezoregionu. W części środkowej występują utwory z okresu kredy, głównie wapienie, kreda pisząca z krzemieniami, opoki, margle. Małe obszary plejstoceńskich glin zwałowych, piasków i żwirów lodowcowych zlokalizowane są po obu stronach rzeki Chodelki oraz po zachodniej stronie Wisły, na północ od Ożarowa. Doliny rzeczne wypełnione są holoceńskimi piaskami, żwirami, madami rzecznymi, torfami i namułami. Największe powierzchnie, głównie w części północnej mezoregionu, zajmuje krajobraz roślinny grądowy w wariancie z udziałem świetlistych dąbrów. Znacznie mniejsze są obszary krajobrazów: dąbrów świetlistych i grądów – głównie w centralnej części mezoregionu, grądowego w wariancie z udziałem buczyn – w części południowej, oraz borów mieszanych, dąbrów świetlistych i grądów – w części południowo-zachodniej. W dolinie Wisły zaznaczają się wąskie powierzchnie krajobrazu łęgów jesionowo-wiązowych. Lesistość mezoregionu jest mała i wynosi 16%. Lasy tworzą małe i średnie kompleksy; zajmują około 516 km2, z czego 45% jest w zarządzie RDLP w Lublinie (nadleśnictwa: Puławy – cz. płd., Świdnik – cz. zach., Kraśnik – bez cz. płd.-wsch., Janów Lubelski – cz. płn.-zach. i Gościeradów – cz. płn.) oraz RDLP w Radomiu (nadleśnictwa: Zwoleń – cz. wsch., i Ostrowiec Świętokrzyski – cz. wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lśw 51% oraz jest 25% LMśw i 11% BMśw. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 58% oraz dąb 28%. Średni wiek drzewostanów wynosi 68 lat, a miąższość na 1/ha 287 m3. Lasy ochronne zajmują 23% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wyżyny Zachodniowołyńskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.10) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 1278 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 11%. Dominują krajobrazy wyżyn i niskich gór, głównie lessowe eoliczne wysoczyzn słabo rozciętych, rzadziej węglanowe i gipsowe erozyjne zwartych masywów ze skałami. Mniej występuje krajobrazów tarasów nadzalewowych – akumulacyjnych, oraz zalewowych den dolin – akumulacyjnych. Teren ten znajdował się w zasięgu zlodowacenia sanu. Dominują lessy. W części południowej występują utwory z okresu kredy: wapienie, kreda pisząca z krzemieniami, opoki, margle, wkładki piaskowców i gezy. W obniżeniach terenowych i dolinach rzecznych występują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły, które w części środkowej mezoregionu (na południe od miejscowości Łaszczów) sąsiadują z piaskami i mułkami jeziornymi zlodowacenia północnopolskiego. W części zachodniej dominuje krajobraz roślinny grądowy w wariancie z udziałem buczyn, w części południowej – krajobraz dąbrów świetlistych i grądów w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów, a w części wschodniej są małe obszary dąbrów świetlistych i grądów. Lesistość jest bardzo mała i wynosi 10%. Lasy tworzą małe i średnie kompleksy; zajmują około 131 km2, z czego 71% jest w zarządzie RDLP w Lublinie (nadleśnictwa: Zwierzyniec – cz. wsch., Tomaszów – cz. centralna, i Mircze – bez cz. płn.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lwyż 62% oraz jest 10% Lśw. Gatunkami panującymi w drzewostanach są sosna, która zajmuje 28%, buk 28% i dąb 21%. Średni wiek drzewostanów wynosi 73 lata, a miąższość na 1/ha 246 m3. Lasy ochronne zajmują 40% pow. W granicach mezoregionu znajduje się Roztoczański Park Narodowy o pow. 8483 ha, w tym 8101 ha (95%) lasów.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wzgórz Dalkowskich

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (V.1) w granicach śląskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 2870 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 38%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, rzadziej wzgórzowe i bardzo rzadko fluwioglacjalne równinne i faliste. Niewielkie są powierzchnie zajęte przez krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. Na obszarze mezoregionu dominują plejstoceńskie utwory geologiczne zlodowacenia środkowopolskiego – piaski i żwiry sandrowe oraz gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe, miejscami w morenach czołowych. Wzgórza Dalkowskie zajmujące północną część mezoregionu (teren był w zasięgu zlodowacenia warty) są urozmaiconą krajobrazowo wysoczyzną morenową. Najwyższe wzniesienie – Ustronie (koło Jerzmanowej), osiąga 230 m n.p.m. Wzgórza Dalkowskie są pozostałością lądolodu, który zatrzymał się na krawędzi stadiału warty. Pod jego naciskiem spiętrzone zostały osady trzeciorzędowe, tworząc wał, który miejscami pokryty został osadami czwartorzędowymi różnej miąższości. Wyrazem tego jest pas moren czołowych, utworzony ze żwirów, piasków, głazów i glin zlodowaceń południowopolskiego i środkowopolskiego, wśród których znajdują się niewielkie obszary utworów z okresu neogenu – iłów, mułków, piasków i żwirów z węglem brunatnym. W części południowej (położonej na obszarze, który był w zasięgu zlodowacenia odry) na przedpolu wysoczyzny morenowej, utworzyły się duże powierzchnie sandrów. Dolinę rzeki Bóbr wyścielają holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły; a także tworzące wyższe tarasy – piaski, żwiry i mułki rzeczne zlodowaceń środkowopolskiego oraz północnopolskiego. Przeważa krajobraz roślinny ubogich dąbrów środkowoeuropejskich i grądów, głównie w części zachodniej i południowo-wschodniej mezoregionu, oraz krajobraz grądowy wariant podgórski – w centrum. Występują ponadto niewielkie powierzchnie krajobrazów śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie wielkopolsko-łużyckiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów oraz, przy zachodniej granicy państwa – borów, borów mieszanych i grądów. Lesistość wynosi 35%. Lasy tworzą średnie i małe kompleksy, z których najmniejsze zlokalizowane są w części środkowej, łącznie zajmując około 1019 km2, z czego 95% jest w zarządzie RDLP w Zielonej Górze (nadleśnictwa: Lubsko – cz. płd., Krzystkowice – cz. płd., Nowa Sól – cz. płd., Szprotawa – cz. płn., Żagań – cz. zach., Lipinki i Wymiarki – cz. płn.) oraz RDLP we Wrocławiu (nadleśnictwa: Głogów – cz. płd.-wsch., Lubin, Legnica – cz. płn., i Chocianów – cz. wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska: BMśw - 32% oraz LMśw - 22% i Bśw - 20%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna pospolita, która zajmuje 77% pow. Średni wiek drzewostanów wynosi 56 lat, a miąższość na 1/ha 206 m3. Lasy ochronne zajmują 47% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wzgórz Trzebnicko-Ostrzeszowskich

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (V.17) w granicach śląskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 1926 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 35%. Występują głównie krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, rzadziej wzgórzowe, a nielicznie - fluwioglacjalne równinne i faliste. Wzgórza Trzebnicko-Ostrzeszowskie stanowią pas spiętrzonych wzniesień morenowych. Najwyższym wzniesieniem Wzgórz Trzebnickich (zwanych też Górami Kocimi) jest Ciemna Góra – 258 m n.p.m., a Wzgórz Ostrzeszowskich, znajdujących się we wschodniej części mezoregionu – Kobyla Góra, o wysokości 284 m n.p.m. Powierzchnię budują plejstoceńskie utwory geologiczne zlodowacenia środkowopolskiego: gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe – rzadko w morenach czołowych, oraz piaski i żwiry sandrowe. Najwyższe wzniesienia terenu są zbudowane z plejstoceńskich żwirów, piasków, głazów i glin moren czołowych zlodowacenia południowopolskiego. Utwory okresu neogenu, głównie iły, mułki, piaski, żwiry z węglem brunatnym, liczniej występują między Międzyborzem a Miliczem, natomiast większa powierzchnia lessów znajduje się w okolicach Trzebnicy. Krajobrazy roślinne maja układ mozaiki. Krajobraz ubogich dąbrów środkowoeuropejskich i grądów tworzy niewielkie powierzchnie na całym terenie mezoregionu. W części centralnej liczniej występuje krajobraz śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie wielkopolsko-łużyckiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów, a ponadto krajobraz grądów i buczyn pomorskich w odmianie śląsko-wielkopolskiej oraz krajobraz buczyn i ubogich dąbrów w odmianie śląskiej. W części wschodniej spotyka się niewielkie powierzchnie krajobrazu borów, borów mieszanych i grądów, a w części północno-zachodniej – dąbrów świetlistych i grądów. Lesistość mezoregionu jest średnia - 32%. Lasy w postaci małych i średnich kompleksów zajmują łącznie około 619 km2, z czego 93% jest w zarządzie RDLP w Poznaniu (nadleśnictwa: Góra Śląska – cz. płd., Syców – cz. płn., Przedborów – cz. zach.) oraz RDLP we Wrocławiu (nadleśnictwa: Wołów – cz. wsch., Oborniki Śląskie – cz. centralna, Oleśnica Śląska – cz. płn., Milicz – cz. płd.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw - 37% i LMśw 29% oraz jest 11% Lśw . Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 76% pow.; natomiast dąb - 10%. Średni wiek drzewostanów wynosi 61 lat, a miąższość na 1/ha 259 m3. Lasy ochronne zajmują 18% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Wzniesień Mławskich

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (IV.1) w granicach mazowiecko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 2765 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 26%. Dominują krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, rzadziej pagórkowate i - mniej liczne - fluwioglacjalne równinne i faliste. Nieduże są powierzchnie zajęte przez krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. Mezoregion stanowi wysoczyznę morenową położoną na obszarze, który był w zasięgu zlodowacenia warty. Powierzchnię urozmaicają wały morenowe i kemowe dochodzące do 235 m n.p.m. Przeważają plejstoceńskie utwory geologiczne: gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego. Miejscami występują żwiry, piaski, głazy i gliny moren czołowych oraz, nieco rzadziej, piaski i mułki kemów. Dość duże są powierzchnie zajęte przez piaski i żwiry sandrowe. Największy obszar holoceńskich piasków, żwirów, mad rzecznych, torfów i namułów, wypełniających doliny rzeczne, znajduje się nad rzeką Mławką, między Mławą a Żurominem – są to tereny bezleśne. Krajobrazy roślinne mają układ mozaikowy. Wyróżniają się większe powierzchnie krajobrazu dąbrów świetlistych i grądów – w środkowej i południowo-zachodniej części terenu, borów mieszanych i grądów w odmianie subborealnej – w środkowej i północnej części, oraz śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie północnomazowiecko-kurpiowskiej – na wschodzie. Ponadto w północno-zachodniej części mezoregionu małe powierzchnie zajmuje krajobraz borów mieszanych i grądów w odmianie wielkopolsko-kujawskiej i podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Wzdłuż rzeki Orzyc spotykany jest krajobraz olsowy, a nad Wkrą – krajobraz łęgów jesionowo olszowych. Lesistość mezoregionu jest średnia i wynosi 25%. Lasy występują w kompleksach o niewielkiej powierzchni; największe z nich są w rejonie Chorzel. Zajmują około 680 km2, z czego 68% jest w zarządzie RDLP w Olsztynie (nadleśnictwa: Lidzbark – bez cz. zach., Nidzica – cz. płd., Przasnysz – bez cz. płd., i Dwukoły – bez cz. płd.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw 44 % i LMśw 34%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 85%, Średni wiek drzewostanów wynosi 58 lat, a miąższość na 1/ha 237 m3. Lasy ochronne zajmują 4% pow

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Zaborski

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (III.2) w granicach wielkopolsko-pomorskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 1241 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 59%. Występują krajobrazy naturalne fluwioglacjalne równinne i faliste, rzadziej glacjalne pagórkowate i wzgórzowe. Powierzchnię tworzą utwory geologiczne zlodowacenia północnopolskiego. Są to piaski i żwiry sandrowe, wśród których znajdują się dość duże płaty glin zwałowych, piasków i żwirów lodowcowych, a miejscami także piaski i mułki kemów. W sąsiedztwie jezior oraz w zagłębieniach terenu występują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Przeważa krajobraz roślinny śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie pomorskiej. Niewielkie powierzchnie w centrum obszaru zajmują krajobrazy śródlądowych borów sosnowych i borów mieszanych w odmianie pomorskiej w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Lesistość mezoregionu jest bardzo duża i wynosi 52%. Większe obszary bezleśne występują w rejonie Brus i Karsina. Lasy tworzą duże kompleksy; zajmują ponad około 649 km2, z czego prawie 79% jest w zarządzie LP, w tym RDLP Szczecinek (nadleśnictwa: Bytów – cz. płd.-wsch.,), RDLP Gdańsk (nadleśnictwa: Lipusz – cz. płd., Kartuzy – cz. płd.-zach., Kościerzyna – cz. zach., Kaliska i Lubichowo) oraz RDLP Toruń (nadleśnictwa: Przymuszewo – bez cz. zach., Czersk oraz fragmenty Rytel – cz. płn.-wsch., i Woziwoda – cz. płn.-zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Bśw 54 % i BMśw 33%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 97%. Średni wiek drzewostanów wynosi 65 lat, a miąższość na 1/ha 214 m3. Lasy ochronne zajmują 20% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Zaklęsłości Łomaskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (IV.17) w granicach mazowiecko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 712 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 32%. Dominują krajobrazy naturalne tarasów nadzalewowych – akumulacyjne, nieco rzadziej zalewowych den dolin – akumulacyjne, z fragmentami równin bagien-nych – akumulacyjnych. Krajobrazy peryglacjalne równinne i faliste zajmują bardzo małe powierzchnie. Obszar mezoregionu, znajdujący się na terenach, które były objęte zlodowaceniem odry, ma charakter płaskiej równiny sandrowej, poprzecinanej licznymi ciekami i zagłębieniami terenu wypełnionymi torfem. Dominują plejstoceńskie utwory zlodowacenia środkowopolskiego, głównie piaski i żwiry sandrowe, z niewielkimi, wyspowo występującymi powierzchniami glin zwałowych, piasków i żwirów. Znaczne powierzchnie są zajęte także przez holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły, które wypełniają liczne na tym terenie zagłębienia i doliny rzecznych. Przeważa krajobraz roślinny borów mieszanych i grądów w odmianie mazowiecko-podlaskiej i podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów. Sporadycznie, w części wschodniej, zaznacza się krajobraz borów mieszanych i grądów w odmianie mazowiecko-podlaskiej. Lesistość jest średnia i wynosi 30%. Lasy występują w kompleksach o średniej wielkości; zajmują około 216 km2, z czego 64% jest w zarządzie RDLP w Lublinie (nadleśnictwa: Radzyń Podlaski – cz. płn.-wsch., Międzyrzec – cz. centralna, Biała Podlaska – cz. płd., oraz Chotyłów – cz. zach.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw 35% i LMśw 29%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 68% oraz db 10% o olsza 9%. Średni wiek drzewostanów wynosi 63 lat, a miąższość na 1/ha 225 m3. Lasy ochronne zajmują 53% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Zambrowsko-Bielski

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (IV.7) w granicach mazowiecko-podlaskiej krainy przyrodniczo-leśnej o powierzchni ogólnej 6660 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 26%. Przeważają krajobrazy naturalne peryglacjalne równinne i faliste, rzadko fluwioglacjalne równinne i faliste. Krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne, występują bardzo rzadko. Powierzchnia mezoregionu, ukształtowana w okresie zlodowacenia warty, jest równiną morenową z dość licznymi pagórkami kemów i moren czołowych, głównie w części północno-zachodniej. Dominującymi utworami geologicznymi są plejstoceńskie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego. Miejscami występują piaski i mułki kemów oraz żwiry, piaski, głazy i gliny moren czołowych. Mozaikę z nimi tworzą plejstoceńskie piaski i żwiry sandrowe oraz iły, mułki i piaski zastoiskowe. W dolinach rzecznych, głównie Narwi i Nurzca oraz ich dopływów, zalegają holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Dominuje krajobraz roślinny borów mieszanych i grądów w odmianie mazowiecko-podlaskiej, z fragmentem odmiany subborealnej w części wschodniej obszaru, oraz krajobraz borów mieszanych i grądów w odmianie subborealnej. Niewielkie fragmenty krajobrazów borów, borów mieszanych i grądów spotyka się w części środkowo-wschodniej, dąbrów świetlistych i grądów - w centrum i na północy, a olsów – wzdłuż Narwi. Lesistość jest średnia i wynosi 24%. Lasy występują w kompleksach o niewielkiej powierzchni; największe z nich znajdują się w części południowo-wschodniej, na północ od Mielnika – Puszcza Mielnicka. Lasy zajmują około 1615 km2, z czego 44% jest w zarządzie RDLP w Białymstoku (nadleśnictwa: Knyszyn – cz. płd., Dojlidy – cz. zach., Bielsk, Nurzec, Rudka, Łomża – cz. płd.). W Lasach Państwowych dominują siedliska BMśw 33%, Lśw 22%, LMśw 17% i Bśw 14%. Siedliska LMw i Lw stanowią łącznie 8%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 66%, a db 12%. Średni wiek drzewostanów wynosi 54 lat, a miąższość na 1/ha 202 m3. Lasy ochronne zajmują 21% pow. W granicach mezoregionu znajduje się Narwiański Park Narodowy o pow. 7350 ha, w tym 93 ha (1,3%) lasów.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Zamojsko-Hrubieszowski

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.9) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 1242 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 11%. Przeważają krajobrazy obniżeń denudacyjnych i kotlin w terenach wyżynnych i górskich oraz zalewowych den dolin – akumulacyjne, i tarasów nadzalewowych – akumulacyjne. Mniej jest krajobrazów wyżyn i niskich gór – węglanowych i gipsowych erozyjnych płaskowyży falistych i bardzo mało – lessowych eolicznych wysoczyzn słabo rozciętych. Mozaikę utworów geologicznych tworzą lessy i pyły lessopodobne oraz wapienie, kreda pisząca z krzemieniami, opoki, margle, wkładki piaskowców i gezy z okresu kredy, a także – wypełniające obniżenia terenowe i liczne doliny rzeczne – holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły, oraz – występujące w wyższych tarasach – plejstoceńskie piaski, żwiry i mułki rzeczne zlodowacenia północnopolskiego. W części zachodniej mezoregionu występuje krajobraz roślinny grądowy w wariancie typowym w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów, a w części wschodniej – grądowy wariant typowy. Małe obszary krajobrazu dąbrów świetlistych i grądów spotyka się w części południowo-wschodniej. Lesistość mezoregionu jest bardzo mała i wynosi 10%. Lasy tworzą średnie i małe kompleksy; największe z nich występują na północny wschód od Chełma oraz na południu mezoregionu. Zajmują około 124 km2, z czego 75% jest w zarządzie RDLP w Lublinie (nadleśnictwa: Chełm – cz. wsch., i Strzelce – cz. płn.). W Lasach Państwowych dominują siedliska Lśw 70% oraz jest 17% LMśw. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest dąb, który zajmuje 47%; sosna zajmuje 23%. Średni wiek drzewostanów wynosi 62 lata, a miąższość na 1/ha 193 m3. Lasy ochronne zajmują 13% pow.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

Mezoregion przyrodniczo-leśny Łysogórski

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.24) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 2421 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 34%. Dominują krajobrazy naturalne wyżyn i niskich gór, głównie krzemianowe i glinokrzemianowe erozyjne pogórzy, rzadziej węglanowe i gipsowe erozyjne zwartych masywów ze skałami. Bardzo nieliczne są krajobrazy peryglacjalne równinne i faliste. Mezoregion obejmuje południową część gór Świętokrzyskich, z najwyższym pasmem – Łysogór (Łysica 611 m n.p.m.). Charakterystyczne są na tym terenie strome stoki, skałki oraz gołoborza. Budowa geologiczna ma układ mozaikowy. W części zachodniej i południowo-zachodniej nieznacznie dominują utwory jurajskie, głównie wapienie, margle, iłowce, mułowce, dolomity i piaskowce glaukonitowe. Na pozostałym obszarze występują utwory triasowe z przewagą piaskowców, margli, zlepieńców, iłowców i rudy żelaza; dewońskie z przewagą dolomitów, wapieni, margli, mułowców, piaskowców i iłowców oraz kambryjskie iłowce, mułowce, szaroglazy, tufity, piaskowce i kwarcyty z wkładkami łupków – tworzące często goloborza. Wśród nich znajdują się plejstoceńskie gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia południowopolskiego, rzadziej środkowopolskiego oraz lessy. W nielicznych dolinach rzecznych występują holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Niemal na całym terenie mezoregionu występuje krajobraz roślinny wyżynnych buczyn i grądów w odmianie świętokrzysko-roztoczańskiej. Miejscami można także spotkać krajobrazy borów mieszanych i jedlin (głównie w części zachodniej), dąbrów świetlistych i grądów, a sporadycznie - także krajobraz grądowy w wariancie z udziałem świetlistych dąbrów. Lesistość mezoregionu jest średnia i wynosi 31%. Lasy tworzą średnie i małe kompleksy; największe z nich znajdują się na południowy wschód od Kielc. Lasy zajmują około 759 km2, z czego 65% jest w zarządzie RDLP w Łodzi (nadleśnictwo Przedbórz – cz. centralna) oraz RDLP w Radomiu (nadleśnictwa: Ruda Malaniecka – cz. płd., Zagnańsk – cz. płd., Łagów – cz. centralna, Staszów – cz. płn.-zach., Jędrzejów – cz. płn.-wsch., Kielce, Włoszczowa – cz. płn.). W Lasach Państwowych dominują siedliska LMwyż 25% i Lwyż 19%; siedliska Bśw stanowią 9%, BMśw 9% oraz LG 8%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 57%; natomiast jodła zajmuje 20% i buk 10%. Średni wiek drzewostanów wynosi 72 lat, a miąższość na 1/ha 257 m3. Lasy ochronne zajmują 80% pow. W granicach mezoregionu znajduje się Świętokrzyski Narodowy o pow. 7626 ha, w tym 7222 ha (95%) lasów.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt