Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Dział

Siedliskoznawstwo leśne

Ilość znalezionych haseł: 422

Siedliskoznawstwo leśne

las mieszany wilgotny (LMw)

(siedliskoznawstwo leśne), średnio żyzne siedliska na utworach piaszczystych i piaszczysto-gliniastych z wodą gruntową w zasięgu korzeni drzew (180-120 cm). Gleby rdzawe (gł. bielcowane właściwe), rzadziej rdzawe brunatne, ochrowe bądź arenosole; często z gruntowym oglejeniem. Próchnica - mor lub moder-mor. Drzewostany mieszane, gatunkiem panującym najczęściej jest sosna I-II kl. bonitacji; rzadziej świek, dąb i jodła, które zazwyczaj stanowią domieszkę w warstwie górnej oraz występują w warstwie dolnej drzewostanów. Podszyt dobrze rozwinięty, dominuje w nim zazwyczaj kruszyna, a występują również leszczyna, dąb, trzmielina. Runo silnie rozwinięte. Gatunki różnicujące to m.in.: gwiazdnica gajowa Stellaria nemorum, sit rozpierzchły Juncus effusus i sit rozpierzchły J. congolmeratus, śmiałek darniowy Dechampsia caespitosa. Gatunki częste to m.in.: szczawik zajęczy Oxalis acetosella, konwalijka dwulistna Maianthemum bifolium i tojeść pospolita Lysymachia vulgaris. Mszaki niezbyt liczne, głównie rokietnik pospolity Pleurosium schreberi, miejscami małe kępy torfowców Sphagnum sp. W roku 2010 LMw zajmowały na terenach w zarządzie Lasów Państwowych obszar ok. 260 tys. ha (3,7% pow.). Większe obszary LMw w LP są m.in. w mezoregionach: Kotliny Żmigrodzkiej, Milickiej i Grabowskiej (III.35), Wzgórz Dalkowskich (V.1), Borów Strobawskich (V.19), i Górnośląskim (VI.16).

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

las mieszany wyżynny (LMwyż)

(siedliskoznawstwo leśne), wyróżniany na terenach wyżynnych w Śląskiej, Małopolskiej, Sudeckiej i Karpackiej krainie przyrodniczo-leśnej na utworach starszych niż czwartorzędowe (występują w zasięgu profilu glebowego) przykryte nieciągłymi pokrywami osadów lodowcowych, wodnych i eolicznych. Do roku 2003 był wyróżniany jeden typ siedliskowy - las mieszany wyżynny. Po roku 2003 wyróżniane są: las mieszany wyżyny świeży (LMwyżśw) i rzadziej występujący las mieszany wyżynny wilgotny (LMwyżw). Gleby: brunatne kwaśne, bielicowe, płowe bielicowane, rdzawe (brunatne i właściwe); w LMwyżw. gruntowoglejowe. Gatunkami różnicującymi m.in. są: gwiazdnica wielkokwiatowa Stellaria holostea, prosownica rozpierzchła Milium effusum, groszek wiosenny Lathyrus vernus, pszeniec gajowy Melampyrum pratense; a w LMwyżw także turzyca drżączkowata Carex brizoides i kokoryczka okółkowata Polygonatum verticillatum. Gatunkami częstymi są m.in.: kosmatka owłosiona Luzula pilosa, turzyca palczasta Carex digitata, trzcinnik leśny Calamagrostis arundinacea, przytulia pospolita Galium mollugo, w LMyżw także trzęślica modra Molinia coerulea i tojeść pospolita Lysymachia vulgaris. W roku 2010 siedliska "lasy mieszane wyżynne" zajmowały na terenach w zarządzie Lasów Państwowych obszar ponad 100 tys. ha (1,4% pow.). W LP większe obszary LMwyż. są m.in. w mezoregionach Turoszowskim (V.3), Środkowego Bobru (V.4), Puszczy Świętokrzyskiej (VI.23), Łysogóskim (VI.24), Pogórza Izerskiego (VII.1) i Pogórza Kaczawskiego (VII.3), a także Pogórza Wielicko-Rożnowskiego (VIII.1).

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

las świeży (Lśw)

(siedliskoznawstwo leśne), bardzo żyzne siedliska na glebach mineralnych, na gliniastych i piaszczysto-gliniastych. Duże zróżnicowanie warunków glebowych. Gleby brunatne (kwaśne, wyługowane, typowe) płowe, czarne ziemie. Drzewostan tworzą dąb szypułkowy, buk, jodła I-II kl. bonitacji; gatunkami domieszkowymi lub panującymi w I piętrze są lipa drobnolistna, grab pospolity, jesion wyniosły, wiąz szypułkowy. W dolnych warstwach licznie występuje grab a także dąb i lipa oraz jodła. Podszyt jest bardzo bogaty. Dominuje w nim leszczyna i grab pospolity, a liczne są trzmielina, wiciokrzew i jarzębina. Runo wiosną tworzą zawilec gajowy Anemone nemorosa, przylaszczka pospolita Hepatica nobilis, fiołki Viola sp. Gatunki różnicujące to m.in.: podagrycznik pospolity Aegopodium podagraria, marzanka wonna Galium odoratum, czerniec gronkowy Actea spicata, kostrzewa olbrzymia Festuca gigantea. Gatunki częste w miejscach o dużym dostępie światła do dna lasu to poza gat. rożnicującymi także m.in.: porosownica rozpierzchła Milium effusum gawiazdnica wielkokwiatowa Stellaria holostea i wiechlina gajowa Poa nemoralis. Mszaki nieliczne, głównie z rodzaju Mnium. W roku 2010 lasy świeże zajmowały w Lasach Państwowych obszar ponad 680 tys. ha (9,7% pow.). Większe obszary Lśw w LP są min. w mezoregionach: Równiny Słupskiej (I.11), Pojezierza Iławskiego (I.24), Pojezierza Mrągowskiego (II.2) i Pojezierzy Wielkopolskich (III.20).

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

las wyżynny (Lwyż)

(siedliskoznawstwo leśne), wyróżniany na terenach wyżynnych, w Śląskiej, Małopolskiej i Karpackiej krainie przyrodniczo-leśnej na utworach starszych niż czwartorzędowe. Do roku 2003 był wyróżniany jeden typ siedliskowy - las wyżynny. Po roku 2003 wyróżniane są: las wyżyny świeży (Lwyżśw) i rzadziej występujący las wyżynny wilgotny (Lwyżw). Duża różnorodność gleb. Gleby brunatne kwaśne i wyługowane, płowe właściwe i bielicowane, rdzawe bunatne; na Lwyżw - opadowooglejone lub gruntowooglejone; wytworzone z piasków i glin pokrywowych lub zwietrzelin różnych skał. Próchnica zazwyczaj typu mull. Siedliska żyzne, runo o zmiennym składzie gatunkowym w ciągu roku. Warstwa górna drzew w zależności od warunków geologicznych i glebowych zazwyczaj składa się z kilku gatunków, przy czym dominujacymi są dąb, jodła, buk rzadziej inne gatunki. Wiosną licznie występują gatunki rozwijające się przed rozwojem liści na drzewach. W buczynach są to żywce Dentaria sp., a w grądach (dębinach) zawilce Anemone sp., ziarnopłon wiosenny Ficaria verna i fiołki Viola sp.Podszyt o zmiennym pokryciu. Liczniejszy w drzewostanach o mniejszym zwarciu. Ubogi w drzewostanach dwupiętrowych oraz młodszych klas wieku. Tworzą go: grab, leszczyna, buk jodła, trzmieliny, szkłak i wiele innych gat. W roku 2010 "lasy wyżynne" zajmowały na terenach w zarządzie Lasów Państwowych obszar ok. 240 tys. ha (3,4 % pow.). W LP większe obszary Lwyż. są m.in. w mezoregionach Turoszowskim (V.3), Podgórza Sudeckiego (V.8), Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej (VI.180, Wyżyny Miechowskiej (VI.21, Pogórza Izerskiego (VII.1) a także Pogórza Ciężkowicko-Dynowskiego (VIII.2) i Pogórza Przemyskiego (VIII.4).S.

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

las łęgowy (Lł)

(siedliskoznawstwo leśne), bardzo żyzne siedliska w dolinach rzek, na terenach zalewanych i podtapianych. Gleby mady, rzadziej torfowe torfowisk niskich (zazwyczaj płytkich); najczęściej o odczynie obojętnym. Wielogatunkowy drzwostan tworzą dąb szypułkowy, olsza czarna, wiązy; I-II kl. bonitacji; rzadziej jesion wyniosły; a gatunkami domieszkowymi są jesion, lipa drobnolistna, wiąz. W warstwie dolnej drzewostanu rośnie czeremcha zwyczajna, jesion, grab. Podszyt silnie rozwinięty buduje leszczyna, czeremcha zwyczajna, dereń świdwa, wiciokrzew, bez czarny, porzeczki. Wiosną runo opanowane przez geofity. Bogate runo tworzą m.in. gatunki różnicujące: piżmaczek wiosenny Adoxa moschatelina, kokorycz pusta i pełna Gagea solida i G. cava, ziarnopłon wiosenny Ficaria verna, nawłoć czosnek niedźwiedzi Alium ursiunum. Gatunkami częstymi są m.in.: pokrzywa zwyczajna, Urtica dioica, czyściec leśny Stachys sylvatica, niecierpek pospolity Impatiens noli-tangere, szczyr trwały Mercurialis perennis, gajowiec żółty, podagrycznik Aegopodium podagraria, śmiałek darniowy Deschampsia caespitosa, bodziszek cuchnący Geranium robertianum, miodunka ćma Pulmunaria obscura, bluszczyk kurdybanek Glechoma hederacea. W roku 2010 siedliska "lasy łęgowe" zajmowały na terenach w zarządzie Lasów Państwowych obszar ok. 34 tys. ha (0,5% pow.). Większe obszary Lł w LP są w dolinie Odry oraz Warty, w tym m.in. w mezoregionach Doliny Środkowej Odry (III.25), Kotliny Śremskiej (III.29), Równiny Grodkowskiej (V.13) i Pradoliny Wrocławskiej (V.16).

Zobacz więcej...

Siedliskoznawstwo leśne

lasy

(siedliskoznawstwo leśne), grupa najżyźniejszych typów siedliskowych lasu, o bardzo dużym zróżnicowaniu regionalnym składu gatunkowego wszystkich warstw drzewostanów; na glebach mineralnych (z próchnicą typu mull, moder-mull) i organicznych (OL, OlJ). Drzewostany liściaste, często 2-4 gatunkowe tworzą: dąb, buk, jodła, olsza (na siedliskach OL i OlJ) I-II klasy bonitacji,a także posadzone w wielu miejscach sosna i świerk; rzadziej inne gatunki. W starszych drzewostanach z reguły jest dobrze rozwinięta warstwa dolna, którą tworzą grab (najczęściej), dąb, lipa, buk. W poszycie rośnie dużo gatunków, przy czym najliczniej występuje: grab, leszczyna, dąb, dereń, wiciokrzew, bez czarny. Warstwę zielną wiosną tworzą wczesno kwitnące geofity: zawilec gajowy Anemone nemorosa, przylaszczka pospolita Hepatica nobilis, fiołki Viola sp., ziarnopłon wiosenny Ficaria verna. W okresie pełni lata (VII-VIII) w drzewostanach z silnie rozwiniętym II piętrem runo jest ubogie pod względem pokrycia i liczby występujących w nim gatunków; jeżeli jest dostęp światła do dna lasu - jest bardzo bogate złożone z wielu gatunków o dużych wymaganiach żyznościowych i tworzą go m.in.: podagrycznik Aegopodium podagraria, gwiazdnica gajowa Stellaria nemorum, trędownik bulwiasty Scrophularia nodosa, turzyca leśna Carex sylvatica, kostrzewa olbrzymia Festuca gigantea. W lasach bukowych (buczynach) wiosną licznie występują gatunki z rodzaju żywiec Dentaria sp. Mchy występują nieliczne; m.im. fałdownik trzyrzędowy i nastroszony Rhytidiadelphus triquetrus, R. squarrosus, żurawiec kędzierzawy Athyrium undulatum, płożymerzyk = merzyk Plagniomnium sp = Mnium sp. W końcu 2010 r. lasy stanowiły 22,1% pow. ogólnej powierzchni leśnej kraju. Na obszarach w zarządzie w PGL LP - zajmowały 21,5% pow.; a w lasach prywatnych 22,1% ich areału.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt