Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Dział

Uboczne użytkowanie lasu

Ilość znalezionych haseł: 134

Uboczne użytkowanie lasu

klejówka świerkowa (k. kleista)

(uboczne użytkowanie lasu), Gomphidius glutinosus (Schaeff.) Fr. - grzyb występujący w lasach iglastych, pod świerkami, z którymi tworzy mikoryzę; najczęściej można go spotkać w młodych świerczynach, w wilgotnych miejscach, w drzewostanach górskich i podgórskich – na nizinach jest mniej pospolity. Owocniki pojawiają się od lipca do października. Kapelusz o średnicy 5 - 13 cm jest szarobrązowy, czekoladowobrązowy, z charakterystycznym odcieniem fioletowym, z wiekiem blaknący, często z czarnymi plamami. Młode owocniki półkoliste, później staja się płaskie  lub wypukłe, z podwiniętym brzegiem, a okazy stare maja kształt rozpostarty do lejkowatego. Skórka jest lepka, śluzowata, dająca się łatwo zdjąć. Młode owocniki pokryte są grubą warstwa śluzu, a blaszki – śluzowatą zasnówką. Blaszki są białawe, z wiekiem  szarzejące, dość rzadkie, przy trzonie zbiegające. Trzon jest mocny, pełny, białawy, u nasady intensywnie zabarwiony na kolor cytrynowożółty (ważna cecha rozpoznawcza), lepki, śluzowaty, w górnej części z resztkami śluzowatego pierścienia. Miąższ biały, pod skórką brązowawy, a u nasady trzonu jest cytrynowożółty. Smak i zapach słaby, łagodny, grzybowy. Klejówką jest wyśmienitym, choć niedocenianym grzybem jadalnym, przy tym bardzo łatwym do oznaczenia – jej zbiór można polecić nawet mniej doświadczonym grzybiarzom. Po usunięciu lepiej skórki i śluzu nadaje się  do przyrządzania na wszelkie sposoby: ceniona w postaci marynaty w occie, jako doskonały dodatek do sosów, przez niektórych zbieraczy jest nawet suszona.

Zobacz więcej...

Uboczne użytkowanie lasu

koźlarz czerwony

(uboczne użytkowanie lasu), Leccinum aurantiacum (Bulliard ex Saint-Amans) S.F. Gray (L. rufum (Schaeff.) Kreisel) - piękny i okazały grzyb, występujący zawsze pod osikami, w lasach, zaroślach, zadrzewieniach śródpolnych, a także pod drzewami rosnącymi pojedynczo. Owocniki pojawiają się od czerwca do października, pojedynczo lub w małych grupach. Kapelusz o średnicy 6 - 20 cm jest pomarańczowoczerwony lub ciemnoczerwony, początkowo kulisty, potem półkulisty, w starszym wieku wypukły lub poduszkowaty; jędrny, mięsisty, o powierzchni suchej, aksamitnej, z wiekiem gładkiej. Rurki długie, białawe, później szarooliwkowe, po zgnieceniu przebarwiają się na  brązowofioletowo. Pory drobne, koliste, podobnie zabarwione jak rurki, po uszkodzeniu barwią się na winnoczerwonawo. Trzon jest białawy, z kosmkami początkowo jasnymi, potem pomarańczowymi do brązowoczerwonych;  cylindryczny lub nieco maczugowaty. Miąższ jest białawy, po przekrojeniu szaroróżowy, fioletowawy, brązowawoczerwony, z czasem niebieskawoszarawy do prawie czerniawego, o słabym, ale przyjemnym zapachu. Koźlarz czerwony nie ma szczególnych walorów smakowych i aromatycznych, mimo to jest chętnie zbierany, z powodu jędrnej konsystencji, wydajności, rzadkich przypadków zaczerwienia, ale przede wszystkim – przyjemności zbioru pięknych owocników. Nadaje się zwłaszcza na zupę i do marynowania w occie, poza tym – jako grzyb domieszkowy.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt