Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Dział

Urządzanie lasu

Ilość znalezionych haseł: 374

Urządzanie lasu

mapa gospodarcza

(urządzanie lasu), obowiązkowy składnik planu urządzenia lasu. Mapa gospodarcza jest materiałem kartograficznym, prezentującym granice i powierzchnie oddziałów leśnych i wyłączeń taksacyjnych oraz pozostałych szczegółów sytuacji wewnętrznej o dokładności odpowiadającej skali 1 : 5000, stanowiącym podkład do przestrzennego planowania czynności gospodarczych oraz opracowania map przeglądowych. Treść mapy gospodarczej stanowią szczegóły sytuacyjne bezpośrednio przeniesione ze zaktualizowanej LMN, a także uzyskane z pomiarów uzupełniających, wykonanych w trakcie prac urządzeniowych, z map ewidencji gruntów i budynków oraz ortofotomap (lotniczych lub satelitarnych o rozdzielczości terenowej zapewniającej uwidocznienie szczegółów wymaganych na mapie gospodarczej). Mapy gospodarcze mogą być drukowane zarówno do celów sporządzania planu urządzenia lasu, jak i potrzeb zarządzania gospodarką leśną. Decyzja o sposobie drukowania map gospodarczych do planu urządzenia podejmowana jest podczas KZP. Mogą to być zarówno zbiory arkuszy w skali 1 : 5000 i formacie A1, jak też w innych, przydatnych skalach oraz formatach. Do sprawnego zarządzania zbiorem map należy sporządzić odpowiedni skorowidz arkuszy (w postaci mapy sytuacyjnej z zaznaczeniem arkuszy i numerów oddziałów leśnych). Na mapach gospodarczych umieszcza się obiekty obligatoryjne i fakultatywne. Do obiektów obligatoryjnych zalicza się szczególnie: 1) podział na oddziały leśne i pododdziały; 2) zapisy numerów oddziałów, a w pododdziałach liter poszczególnych pododdziałów oraz – wpisane pod nimi – odpowiednie powierzchnie w hektarach z dokładnością do ara; 3) rodzaje użytków rolnych oznaczone obowiązującymi symbolami; 4) klasy jakości gruntów w poszczególnych rodzajach użytków rolnych; 5) granice i powierzchnie rezerwatów (powierzchnie rezerwatów wpisane w nawiasach w ramach oddziałów leśnych, poniżej powierzchni oddziału); 6) skróty nazw elementów liniowych oraz ich szerokości wyrażone w metrach; 7) powierzchnie dróg, rowów, linii oddziałowych oraz innych elementów liniowych nieoznaczonych literami jako pododdziały; 8) kontury, skróty nazw oraz numery powierzchni niestanowiących wyłączeń; 9) warstwice (dla obszarów górskich, podgórskich i wyżynnych); 10) granice i opisy podziału administracyjnego. Do obiektów fakultatywnych zalicza się elementy wyznaczone podczas KZP, np. działki zrębowe z wykazu cięć rębnych. Kolory i sposoby oznaczeń określone są w „Instrukcji technicznej sporządzania i wydruku map leśnych”, stanowiącej część trzecią „Instrukcji urządzania lasu”.

Zobacz więcej...

Urządzanie lasu

mapa obszarów chronionych i funkcji lasu

(urządzanie lasu), mapę przeglądową lub sytuacyjno-przeglądową obszarów chronionych i funkcji lasu sporządza się na bazie matrycy mapy przeglądowej obrębu leśnego (w zasadzie w skali 1 : 25 000) lub mapy sytuacyjnej obszaru w granicach terytorialnego zasięgu nadleśnictwa (w zasadzie w skali 1 : 50 000). Sporządzenie mapy przeglądowej lub sytuacyjno-przeglądowej obszarów chronionych i funkcji lasu polega na odpowiednim uzupełnieniu napisów oraz znaków, zamieszczeniu legendy oraz zakolorowaniu granic i tła leśnych obszarów chronionych według pełnionych funkcji, w tym: 1) granic od parków narodowych oraz otulin parków narodowych; 2) granic od rezerwatów, otulin rezerwatów oraz rezerwatów projektowanych; 3) granic obszarów Natura 2000, z podziałem tych obszarów na: PLB, PLH, PLC; 4) granic rozpoznanych (ustalonych według dokumentów regionalnego dyrektora ochrony środowiska i potwierdzonych na gruncie) ostoi, siedlisk przyrodniczych oraz stanowisk roślin lub zwierząt stanowiących przedmioty ochrony, dla których wyznaczono dany obszar Natura 2000; w wypadku braku danych o lokalizacji przedmiotu ochrony w terenie obowiązuje oznaczenie kodu tego przedmiotu ochrony, odnoszącego się do całego wyznaczonego obszaru Natura 2000; 5) granic lasów ochronnych z rozróżnieniem wiodących kategorii ochronności; 6) granic parków krajobrazowych i obszarów chronionego krajobrazu oraz otulin parków krajobrazowych; 7) granic lub symboli: lasów wpisanych do rejestru zabytków, użytków ekologicznych, stanowisk dokumentacyjnych, zespołów przyrodniczo-krajobrazowych oraz powierzchniowych form pomników przyrody; 8) symbolu i nazwy LKP, wpisanych w tytule mapy, przy nazwie nadleśnictwa; 9) granic lub symboli: otulin ośrodków wypoczynkowych, wyłączonych drzewostanów nasiennych oraz ważniejszych osobliwości przyrodniczych i kulturowych; 10) granic lub symboli zbiorów drzewostanów o jednakowych zadaniach ochronnych, wyznaczonych dla celów programu ochrony przyrody (warstwa nieobligatoryjna wizualizowana tylko dla celów programu ochrony przyrody). Kolory i sposoby oznaczeń określone są w „Instrukcji technicznej sporządzania i wydruku map leśnych”, stanowiącej część trzecią „Instrukcji urządzania lasu”. Mapa obszarów chronionych i funkcji lasu jest składnikiem prognozy oddziaływania planu urządzenia lasu na środowisko i obszary Natura 2000.

Zobacz więcej...

Urządzanie lasu

mapa ochrony lasu

(urządzanie lasu), mapa przeglądowa ochrony lasu, oprócz wymagań oraz szczegółów określonych dla map przeglądowych, powinna zawierać kilka podstawowych informacji z zakresu ochrony lasu, istotnych dla danego nadleśnictwa, według wykazu przygotowanego przez właściwy ZOL, a zapisanego odpowiednio w protokołach KZP oraz NTG. Przede wszystkim zamieszcza się na niej: 1) stałe partie kontrolne do jesiennych poszukiwań szkodników sosny według danych nadleśnictwa; 2) obszary zagrożone uporczywym występowaniem szkód powodowanych przez szkodniki pierwotne, w tym stałe ogniska gradacyjne owadów liściożernych według danych właściwego ZOL; 3) obszary zagrożone uporczywym występowaniem szkód powodowanych przez szkodniki systemu korzeni (stałe pędraczyska) według danych właściwego ZOL; 4) obszary zagrożone uporczywym występowaniem szkód powodowanych przez szkodniki wtórne według danych właściwego ZOL; 5) obszary zagrożone uporczywym występowaniem szkód powodowanych przez choroby grzybowe według danych właściwego ZOL; 6) obszary zagrożone uporczywym występowaniem szkód powodowanych przez czynniki klimatyczne i antropogeniczne według danych nadleśnictwa skorygowanych danymi z taksacji; 7) obszary zagrożone uporczywym występowaniem szkód powodowanych przez zakłócenie stosunków wodnych; 8) drzewostany na gruntach porolnych według danych z opracowań siedliskowych; 9) położenie punktów monitoringu lasu (SPO i II rzędu) według danych publikowanych na potrzeby monitoringu lasu. UWAGA. Definicja obszarów zagrożonych uporczywym występowaniem szkód ustalana jest dla danego nadleśnictwa podczas KZP, a konkretne granice tych obszarów na mapie przeglądowej ochrony lasu uzgadniane są z właściwym ZOL przed NTG. Wykonawca projektu planu urządzenia lasu przedstawia do tych uzgodnień dokumentację dotyczącą przestrzennego rozkładu zainwentaryzowanych uszkodzeń drzewostanów.

Zobacz więcej...

Urządzanie lasu

mapa sytuacyjna zasięgu terytorialnego nadleśnictwa

(urządzanie lasu), mapa sytuacyjna obszaru w granicach zasięgu terytorialnego nadleśnictwa sporządzana dla całego nadleśnictwa, w skali 1 : 50 000 lub 1 : 100 000, stanowiąc samodzielny załącznik do planu urządzenia lasu w celu wizualizacji informacji przestrzennych, istotnych dla gospodarki leśnej oraz ważnych w zarządzaniu nadleśnictwem. Zawiera ona następujące składniki: 1) granice gruntów zarządzanych przez Lasy Państwowe; 2) podział powierzchniowy i numeracje oddziałów; 3) siedziby: RDLP, nadleśnictw i leśnictw, oraz zakładów Lasów Państwowych; 4) dostrzegalnie przeciwpożarowe; 5) granice nadleśnictw, obrębów leśnych i leśnictw oraz ich nazwy lub numery, a także znane nazwy dużych kompleksów leśnych; 6) granice zasięgu terytorialnego nadleśnictwa; 7) podział przyrodniczoleśny; 8) granice parków narodowych; 9) lasy innych własności; 10) granice województw, powiatów i gmin, a w obiektach przylegających do granicy państwowej – granice państwa; 11) kontury miejscowości wraz z ich nazwami; 12) koleje, ważne rurociągi; 13) jeziora, zbiorniki wodne oraz rzeki i inne cieki z podaniem ich znanych nazw oraz kierunków odpływu; 14) sieć dróg ważnych dla komunikacji publicznej i gospodarki leśnej wraz z określeniem, dokąd prowadzą poza granicami zasięgu terytorialnego nadleśnictwa; 15) inne informacje ważne dla gospodarki leśnej, ustalone podczas KZP. Kolory i sposoby oznaczeń określone są w „Instrukcji technicznej sporządzania i wydruku map leśnych”, stanowiącej część trzecią „Instrukcji urządzania lasu”.

Zobacz więcej...

Urządzanie lasu

mapa walorów przyrodniczo-kulturowych

(urządzanie lasu), mapę sytuacyjno-przeglądową (z reguły w skali 1 : 50 000) lub przeglądową (z reguły w skali 1 : 25 000) walorów przyrodniczo-kulturowych wykonuje się na bazie mapy sytuacyjno-przeglądowej lub przeglądowej obszarów chronionych i funkcji lasu, uzupełniając odpowiednio dane oraz informacje zamieszczone na dotychczasowej mapie walorów przyrodniczo-kulturowych, stosownie do ich weryfikacji i aktualizacji, w tym: 1) lasów o charakterze zbliżonym do naturalnego (por. prace siedliskowe według części drugiej „Instrukcji urządzania lasu”); 2) lasów o specyficznych walorach przyrodniczych i strukturalnych; 3) miejsc występowania lokalnych osobliwości przyrodniczych i kulturowych; 4) bagien, moczarów, trzęsawisk, torfowisk itp.; 5) terenów źródliskowych; 6) wydm, wychodni skalnych i gołoborzy; 7) miejsc kultu religijnego; 8) miejsc historycznych, w tym cmentarzy i kurhanów; 9) zabytków kultury materialnej; 10) obiektów pamięci narodowej, w tym pomników; 11) miejsc widokowych; 12) stałych powierzchni badawczych i doświadczalnych; 13) ośrodków oraz izb edukacji przyrodniczoleśnej, z uwzględnieniem ścieżek przyrodniczych; 14) innych obiektów i osobliwości zasługujących na szczególną ochronę. Kolory i sposoby oznaczeń określone są w „Instrukcji technicznej sporządzania i wydruku map leśnych”, stanowiącej część trzecią „Instrukcji urządzania lasu”.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt