Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Dział

Płazy i gady

Ilość znalezionych haseł: 296

Płazy i gady

salamandra plamista

(zoologia leśna, płazy), (łac. Salamandra salamandra) gatunek z rodziny salamandrowatych Salamandridae. Największy płaz ogoniasty w Polsce. Długość ciała zwykle do 23 cm, rekordowo do 30 cm. Ciało walcowate, krępe, masywne, dobrze umięśnione. Ogon gruby, słabo bocznie spłaszczony, krótszy niż ciało. Kończyny krótkie, palce krótkie pozbawione błon pływnych. Ubarwienie czarne w nieregularne żółte plamy, indywidualnie zmienne. W skórze wzdłuż grzbietu i ogona liczne gruczoły jadowe. Z tyłu głowy silnie rozwinięte parotydy. Brak dymorfizmu płciowego. W Polsce północna granica zasięgu gatunku. Występuje w Karpatach i Sudetach, najczęściej na wysokości 400-700 m n.p.m. Preferuje górskie lasy liściaste i mieszane. Zasiedla wilgotne i zacienione miejsca w pobliżu cieków wodnych. Aktywna nocą (w ciągu dnia tylko w czasie deszczu). W ciągu dnia ukrywa się w ziemnych norach, w dziurach pod korzeniami, pod płatami kory lub w samodzielnie wygrzebanych jamkach. W pokarmie małe zwierzęta lądowe: skąposzczety, stawonogi i owady. Najbardziej lądowy płaz w Polsce. Jajożyworodna. Gody na lądzie. Zapłodnienie wewnętrzne, najczęściej w czerwcu. Urodzenia młodych (10-48) wiosną następnego roku, najczęściej w maju, w wodzie, zwykle nocą. Długość nowo urodzonych larw około 30 mm. Rozwój larw 3-5 miesięcy. Zagrożenia: zanieczyszczenie wód w miejscach rozrodu, odłowy w celach sprzedaży do hodowli. Objęta ochroną częściową. Wymieniona w III załączniku Konwencji Berneńskiej. Według kategorii IUCN gatunek najmniejszej troski.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt