Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Dział

Płazy i gady

Ilość znalezionych haseł: 296

Płazy i gady

traszka karpacka

(zoologia leśna, płazy), (łac. Lissotriton montandoni) Gatunek z rodziny salamandrowatych (Salamandridae). Najmniejsza z polskich traszek. Długość ciała 6,5-9,5 cm. Samice nieznacznie większe niż samce. Charakterystyczne ukształtowanie grzbietu: trzy podłużne fałdy skórne, przechodzące na ogon. Ubarwienie grzbietu w różnych odcieniach brązu. Na brzbiecie jaśniejszy szeroki pas obrzeżony nieregularnymi ciemnymi podłużnymi plamami. Kształt i układ tych plam indywidualnie zmienny i służy identyfikacji osobników. Spód ciała jednolity, bez plam. W okresie godowym barwy samca bardziej intensywne, ogon zakończony nitką. Gatunek endemiczny. Występuje w Karpatach na wysokości 200-2000 m n.p.m. Poza Karpatami dwie populacje: na Morawach i w Sudetach Wschodnich. Szczególnie liczna w południowo-wschodniej części Polski. Dominuje w zespole traszek w Bieszczadach. Rozród w niewielkich zbiornikach wodnych. Może godować z innymi gatunkami traszek. Toki przez całą dobę. Rozwój jaj trwa ok. miesiąc, rozwój larw ok. 3 miesiące. Sporadyczne krzyżówki z traszką zwyczajną. Aktywna w nocy. Zasiedla tereny wilgotne, najczęściej lasy z dobrze rozwiniętą warstwą ściółki i runa. W pokarmie na lądzie: ślimaki, dżdżownice, chrząszcze, wije, gąsienice, pająki, a w wodzie: larwy komarów, larwy ochotkowatych, chruścików i drobnych skorupiaków wodnych. Ściśle chroniona, objęta ochroną czynną. Wymieniona w II załączniku Konwencji Berneńskiej oraz w II i IV załączniku Dyrektywy Siedliskowej. Według kategorii IUCN gatunek najmniejszej troski. Figuruje w Polskiej czerwonej księdze zwierząt z takim samym statusem.

Zobacz więcej...

Płazy i gady

traszka zwyczajna

(zoologia leśna, płazy), (łac. Lissotriton vulgaris) gatunek z rodziny salamandrowatych (Salamandridae). Traszka niewielkich rozmiarów. Długość ciała 7-8 cm, maksymalnie 10-12 cm. Samce nieznacznie większe od samic, inaczej niż u innych polskich płazów. Głowa mała, słabo wyodrębniona. Nie występuje fałd podgardzielowy. Ogon dłuższy od ciała, zakończony szpicem. Kończyny delikatne. Skóra gładka, u samic lekko ziarnista. Grzbiet ciemnobrązowy z ciemnymi plamami. Na głowie ciemne pręgi. Spód ciała jasny w ciemne plamy. W okresie godowym ubarwienie samców bardziej intensywne. Na brzusznym fałdzie płetwy ogonowej jaskrawe smugi pomarańczowa i jaskrawobłękitna. Grzebień regularnie pofalowany, brak przewężenia u nasady ogona. Na brzuchu czerwona smuga. W Polsce występuje na niżu. Zasiedla różne środowiska, również antropogeniczne. Przebywa w pobliżu zbiorników wodnych. Dobrze pływa, na lądzie porusza się niezdarnie. Aktywna w nocy lub po deszczu. Ukrycia dzienne pod kamieniami, korzeniami, wykrotami, kępami mchów. W pokarmie na lądzie: owady, pająki, małe skąposzczety, w wodzie: drobne skorupiaki, larwy owadów, skrzek żab. Wrogowie naturalni dorosłych traszek: ptaki wodne, zaskrońce, żmije, jeże, łasice. Rozród w małych zbiornikach wodnych. Gody zaczyna wcześnie, przy niskich temperaturach. Toki w ciągu dnia w toni wodnej. Wydłużony czas składania jaj, więc dorosłe osobniki długo przebywaja w wodzie. Rozwój jaj trwa dwa tygodnie, rozwój larw 60-70 dni. Występuje zjawisko neotenii. Objęta ochroną częściową. Wymieniona w III załączniku Konwencji Berneńskiej. Według kategorii IUCN gatunek najmniejszej troski.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt