Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Dział

Płazy i gady

Ilość znalezionych haseł: 296

Płazy i gady

jaszczurka zielona

(zoologia leśna, gady), (łac. Lacerta viridis) gatunek z rodziny jaszczurkowatych Lacertidae. Obecnie w Polsce ma status gatunku prawdopodobnie zanikłego (Polska czerwona księga zwierząt). Ostatnie pewne stanowisko w Polsce - Ustronie na Śląsku, nie potwierdzone od lat kilkudziesięciu. Najbliższe stanowiska: Morawy, Brandenburgia, Podole. Duża smukła jaszczurka, o długości ciała do 26 cm na Morawach i do 40 cm na południu Europy. Głowa duża, lekko wydłużona. Dwie tarczki nozdrzowo-policzkowe położone są jedna nad drugą i razem z tarczką policzkową nie tworzą trójkąta. Wzdłuż grzbietu niewyraźny pas z 4-6 rzędów drobnych wypukłych łusek. Ubarwienie grzbietu samca jednolicie zielone, szmaragdowo- lub szarozielone z drobnymi czarnymi kropkami. Samica ciemniejsza, brudnozielona, często z żółtym odcieniem. U samic czarne plamki na grzbiecie większe niż u samców. Spód ciała samców i samic jednolicie ubarwiony. W okresie godowym podgardle samca jaskrawe żółto-zielone lub niebieskawe. Występują liczne odmiany barwne. Gatunek ciepłolubny. Zamieszkuje silnie nasłonecznione stoki, łatwo się wspina, również po gałęziach krzewów. Żywi się owadami,małymi ptakami, jaszczurkami, wężami. W okresie godów samce toczą rytualne walki o samice. Gody od kwietnia-maja do czerwca-lipca. Liczba jaj: około 15. Wylęg młodych: sierpień i wrzesień. Sen zimowy od października. Zimuje w ukryciach ziemnych. Nigdy nie występuje z jaszczurką zwinką. Ściśle chroniona. Wymieniona w II załączniku Konwencji Berneńskiej i w IV załączniku Dyrektywy siedliskowej. Według kategorii IUCN gatunek najmniejszej troski. W Polskiej czerwonej księdze zwierząt ma status gatunku zanikłego lub prawdopodobnie zanikłego.

Zobacz więcej...

Płazy i gady

jaszczurka zwinka

(zoologia leśna, gady), (łac. Lacerta agilis) Gatunek z rodziny jaszczurkowatych Lacertidae. Obecnie jedyny przedstawiciel rodzaju Lacerta w Polsce. Na głowie dwie tarczki nosowo-policzkowe i jedna tarczka policzkowa tworzą trójkąt. Długość ciała do 23,5 cm. Wzdłuż grzbietu biegnie wyraźny pas 10-12 rzędów drobnych wydłużonych łusek. Ubarwienie z reguły jasno- lub ciemnobrunatne z odcieniem żółto-zielonym (samce) lub bardziej szre, najczęściej brudnoszare (samice). Wzdłuż grzbietu dwa rzędy ciemnych plamek. Na bokach, odgraniczonych od grzbietu jasnymi smugami, jeden lub dwa rzędy ciemnych, czasem czarnych plam z jasnymi środkami. Spód ciała jasny, z odcieniem żółtozielonym. W okresie godowym podgardle samców jest intensywnie zielone, rozciąga się na brzuch, grzbiet i głowę. Ciemne plamki z jasnymi środkami pozostają wyraźnie widoczne. Ubarwienie zróżnicowane, liczne formy barwne. Zamieszkuje nasłonecznione lasy, polany, brzegi stawów i dróg leśnych, rumowiska. Ciepłolubna, chętnie wygrzewa się na słońcu w pobliżu swoich nor, w których chowają się w razie niebezpieczeństwa. Rzadko uciekają na skały lub na krzewy. Gody od końca marca do czerwca. W tym czasie trwają walki samców. Gatunek jajorodny. Liczba jaj: 5-16 (do 16). Rozwój jaj: 8 tygodni. Spoczynek zimowy od końca września. W Polsce pospolita, nie wszędzie liczna. W górach do wysokości 1200 m n.p.m. Objęta ochroną częściową. Wymieniona w II załączniku Konwencji Berneńskiej i IV załączniku Dyrektywy siedliskowej. Według kategorii IUCN gatunek najmniejszej troski.

Zobacz więcej...

Płazy i gady

jaszczurka żyworodna

(zoologia leśna, gady), (łac. Zootoca vivipara) gatunek z rodziny jaszczurkowatych Lacertidae. Jedyny przedstawiciel rodzaju Zootoca. Ciało delikatnej budowy. Maksymalna długość ciała 15,6 cm. Głowa niezbyt duża, słabo odgraniczona od tułowia. Tarczka nozdrzowo-policzkowa pojedyncza. Łuski na grzbiecie jednakowej wielkości, drobne, sześcioboczne, lekko wypukłe. Tarcze brzuszne w kilku szeregach. Ogon walcowaty, długi, zwęża się od połowy długości. Ubarwienie ciemne brązowe w różnych odcieniach: od jasnoszarawego brązu do ciemnoczekoladowego lub brązowoczarnego. Na grzbiecie trzy rzędy ciemnych okrągławych plam. Plamy na środku grzbietu mogą się zlewać, tworząc jednolity pas. Ciemnym plamom często towarzyszą jasne plamki, rozrzucone nieregularnie lub na ciemnych plamach. Grzbiet od brzucha oddzielają wąskie jasne linie. Strona brzuszna biała u samic i pomarańczowożółta u samców. Gatunek wilgociolubny. Zasiedla wilgotne i słabonasłonecznione polanki leśne, brzegi łąk torfowych porośnięte mchem. Liczna w górach i na pogórzu. Schronienia w wykrotach drzew, pod korą, szczelinach skał. W pokarmie owady i nagie ślimaki. Bardzo dobrze pływa. Gody w maju i czerwcu. Jajożyworodna. Urodzenia młodych (do 13) w sierpniu. Spoczynek zimowy od października do końca lutego. Zamieszkuje środkową i północna Europę i Azję. W Polsce w całym kraju, ale nieliczna. W górach do wysokości 3000 m n.p.m. Objęta ochroną częściową. Wymieniona w III załączniku Konwencji Berneńskiej i IV załączniku Dyrektywy siedliskowej. Według kategorii IUCN gatunek najmniejszej troski.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt