Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Dział

Ssaki

Ilość znalezionych haseł: 173

Ssaki

zębiełek białawy

(zoologia leśna, ssaki), (Crocidura leucodon Hermann, 1780) przedstawiciel rodziny ryjówkowate Soricidae, podrodziny Crocidurinae. Pyszczek silnie wyciągnięty w ryjek. Ryjek przed oczami wyraźnie rozszerzony, ostro zwęża się ku końcowi. Okrywa włosowa gęsta, krótka. Grzbiet jednolicie srebrzystoszary, popielatobrunatny lub czekoladowobrązowy. Spód ciała biały lub białoszary, wyraźnie oddzielony od grzbietu. Uszy długie. Ogon stanowi około 50% długości ciała. Na ogonie spośród krótkich równomiernie rozłożonych włosów pojedyncze bardzo długie włosy wyraźnie odstające w różnych kierunkach. Długość ciała 4-8 cm, masa 4-11 g. Długość czaszki 17-19 mm. Czaszka masywna. Brak łuków jarzmowych. Zębów 28. Wzór zębowy 3113/2013. Zęby białe. Drapieżny. Pokarm: drobne bezkręgowce, głównie owady, również gryzonie. Szybki metabolizm. Zapotrzebowanie pokarmowe wysokie, równe 100% masy ciała. W niekorzystynych warunkach zapada w torpor. Gatunek prawdopodobnie terytorialny (terytorializm par). Zamieszkuje pola, agrocenozy, ogrody warzywne, pryzmy kompostu, sady, obrzeża lasów, zwykle w pobliżu siedzib ludzkich. Zimą wchodzi do zabudowań. W Polsce północno-zachodnia granica występowania w Europie. Gniazdo z traw pod korzeniami lub pod kupami kompostu. Ruja IV-IX, młode rodzą się w V-X. Liczba miotów w roku: 2-4, liczba młodych w miocie 3-6. Młode prowadzone przez matkę w tzw. karawanie. Aktywność całoroczna nocna (w dzień widywany rzadko). Długość życia 18 miesięcy, w niewoli 4 lata. Wrogowie naturalni: ptaki i ssaki drapieżne. Zagrożenie: chemizacja rolnictwa. Objęty ochroną gatunkową ścisłą.

Zobacz więcej...

Ssaki

zębiełek karliczek

(zoologia leśna, ssaki), (Crocidura suaveolens Pallas, 1811) przedstawiciel rodziny ryjówkowate Soricidae, podrodziny Crocidurinae. Pyszczek silnie wyciągnięty w ryjek. Ryjek przed oczami wyraźnie rozszerzony, ostro zwęża się ku końcowi. Okrywa włosowa gęsta, krótka. Grzbiet jednolicie brązowoszary lub ciemnobrązowy. Spód ciemnoszary z żółtobrunatnym nalotem, słabo oddzielony od grzbietu. Włosy na stopach białawe. Uszy długie. Ogon stanowi > 50 % długości ciała. Na ogonie spośród krótkich równomiernie rozłożonych włosów pojedyncze bardzo długie włosy wyraźnie odstające w różnych kierunkach. Długość ciała 5-7 cm, masa 4 g. Długość czaszki < 17 mm. Czaszka masywna. Brak łuków jarzmowych. Zębów 28. Wzór zębowy 3113/2013. Zęby białe. Drapieżny. Pokarm: drobne bezkręgowce, głównie owady, też nagie ślimaki. Szybki metabolizm. Zapotrzebowanie pokarmowe wysokie, równe 100 % masy ciała. W niekorzystnych warunkach zapada w torpor. Gatunek prawdopodobnie terytorialny (terytorializm par). Zamieszkuje pola, sady, ogrody, zwykle w pobliżu siedzib ludzkich. Jesienią i zimą wchodzi do zabudowań. Występuję w Polsce południowej i południowo-zachodniej. W Polsce północno-wschodnia granica występowania w Europie. Gniazdo w trawie lub w opuszczonych norach gryzoni. Ruja IV-IX, młode rodzą się w V-X. Liczba miotów w roku: 2, liczba młodych w miocie 3-5. Młode prowadzone przez matkę w tzw. karawanie. Aktywny cały rok i całą dobę (w 80 % w nocy) w krótkich cyklach aktywności i odpoczynku. Długość życia 18 miesięcy, w niewoli 3,5 roku. Wrogowie naturalni: ptaki i ssaki drapieżne. Zagrożenie: chemizacja rolnictwa. Objęty ochroną gatunkową ścisłą.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt