Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej
G
Ilość znalezionych haseł: 685

Ekonomika leśnictwa

gospodarka finansowa w Lasach Państwowych

(ekonomika leśnictwa), określona część zasadniczej działalności administracyjnej Lasów Państwowych, obejmującą:a) planowanie finansowo-gospodarcze w Lasach Państwowych,b) inwentaryzowanie ilościowo-wartościowe aktywów oraz pasywów bilansowych oraz niektórych pozabilansowych składników mienia w zarządzie Lasów Państwowych (część działalności, wyodrębnionej z całokształtu działalności w zakresie inwentaryzacji oraz monitorowania mienia leśnego we władaniu Lasów Państwowych), c) gospodarkę kasową,d) ochronę  środków pieniężnych oraz ochronę i dochodzenie metodami gospodarki finansowej innych składników majątkowych i praw majątkowych (część działalności, wyodrębnionej z całokształtu działalności w zakresie ochrony i dochodzenia mienia leśnego we władaniu Lasów Państwowych) ,e) gromadzenie księgowej dokumentacji źródłowej (dokumentacji, obejmującej dowody księgowe), f) prowadzenie ksiąg rachunkowych (w tym ewidencjonowanie na kontach księgowych zdarzeń finansowo-gospodarczych),g) przetwarzanie danych zawartych w księgach rachunkowych do postaci sprawozdań finansowych oraz finansowo-gospodarczych oraz innych wymaganych przez prawo informacji ,h) sporządzanie dokumentacji płacowej, dokumentacji rozliczeń i rozrachunków publiczno-prawnych (deklaracji),i) dokonywanie wyboru kontrahentów jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych (w tym nabywców surowca drzewnego),j) gospodarowanie wierzytelnościami oraz innymi należnościami z uwzględnieniem prowadzenia rozrachunków wewnętrznych,k) gospodarowanie zobowiązaniami publiczno-prawnymi, zobowiązaniami wobec pracowników oraz kontrahentów Lasów Państwowych,l) gospodarowanie zapasami, w tym prowadzenie gospodarki magazynowej materiałów i wyrobów gotowych,m) gospodarowanie środkami nadwyżki finansowej,n) gospodarowanie aktywami trwałymi i obrotowymi oraz pasywami, w tym ich pomnażanie,o) prowadzenie kontrolingu w ramach rachunkowości zarządczej, p) prowadzenie weryfikacji wyniku finansowego oraz spraw, związanych z rewizją księgową.

Zobacz więcej...

Prawo ochrony środowiska i polityka leśna

gospodarka leśna

(prawo ochrony środowiska i polityka leśna), działalność leśna w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania - z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizacja pozaprodukcyjnych funkcji lasu.Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach (prawo ochrony środowiska i polityka leśna), część składowa działalności leśnej, związana z normalnym używaniem i korzystaniem z zasobów  leśnych oraz innych elementów leśnego środowiska przyrodniczego w lasach lub na rzecz lasów ( zarząd zwykły w używaniu i korzystaniu z zasobów leśnych oraz innych elementów leśnego środowiska przyrodniczego), których funkcje mają charakter regulowany (regulowane funkcje lasu) - obejmująca:a) zasadniczą działalność administracyjną polegającą na zarządzaniu leśnymi zasobami ekonomicznymi, łącznie ze sprzedażą określonych efektów tej działalności oraz sprzedażą efektów działalności gospodarczej, o której mowa w lit. b),b) działalność gospodarczą , polegającą na:- hodowli, ochronie w toku zagospodarowania lasu oraz innej działalności w zakresie zagospodarowania lasu,- głównym oraz ubocznym użytkowaniu lasu oraz innych elementów leśnego środowiska przyrodniczego, - działalności dodatkowej w ramach gospodarki leśnejz zastrzeżeniem, że gospodarka leśnaa) prowadzona - w sposób oceniany w toku jej certyfikacji jako nie przynoszący określonej szkody innym ekosystemom leśnym, - przy dążeniu do osiągnięcia zgodności biocenozy leśnej z biotopem leśnym,- z możliwie pełnym wzorowaniu się na odpowiednich  zjawiskach i procesach przyrodniczych w ekosystemach leśnych, pozostających  bez istotnej ingerencji z zastosowaniem metod gospodarki leśnej,b) kształtująca takie cechy ekosystemu leśnego, jak w szczególności:- wysoki potencjał żywotności i odporności na destrukcyjne działanie czynników biotycznych oraz abiotycznych w połączeniu z wysoką zdolnością regeneracyjną  w przypadku wystąpienia zjawisk i procesów destrukcyjnych, - wysoka - z uwzględnieniem możliwości, stwarzanych przez  biotop - potencjalna oraz rzeczywista zdolność środowiska do świadczeń materialnych i niematerialnych, odpowiednio w wymiarze lokalnym, regionalnym, krajowym oraz globalnym, nie wykazująca co najmniej spadku  w kolejnych stadiach rozwoju ekosystemu leśnego (w tym w kolejnych generacjach lasu), - podatność  na szybką  zmianę, metodami gospodarki leśnej , funkcji, wypełnianych przez las, w przypadku ustalenia dla danego ekosystemu leśnego  w toku prac nad planem  urządzania lasu (prac nad dokumentami odpowiadającymi) innego niż dotychczasowy  katalogu  funkcji lasu dominującej (dominujących), uzupełniającej (uzupełniających) oraz towarzyszącej (towarzyszących),jest trwale zrównoważoną gospodarką leśną, tj. gospodarką leśną uwzględniającą generalną zasadę trwałości i doskonalenia produkcyjnych oraz pozaprodukcyjnych funkcji lasu, przy czym ocena stopnia zbliżenia faktycznie prowadzonej gospodarki leśnej przez gospodarza (gospodarzy) lasu do trwale zrównoważonej gospodarki leśnej następuje w toku certyfikacji gospodarki leśnej. W uzupełnieniu powyższej definicji należy podnieść, że  ocena stopnia zbliżenia faktycznie prowadzonej przez gospodarza lasu gospodarki leśnej do wzorca zrównoważonej gospodarki leśnej jest procesem wymagającym bezstronności. Od kilku lat prowadzenie takiego syntetycznego „audytu” działalności leśnej Lasy Państwowe przekazały w ręce niezależnych organizacji pozarządowych. Proces certyfikacji gospodarki leśnej jest prowadzony w tzw. systemie FSC. We wszystkich regionalnych dyrekcjach Lasów Państwowych, w których przedmiotowe  prace zostały zakończone,  Lasy Państwowe przy wysokich ocenach pozytywnych weszły w posiadanie stosownych certyfikatów.Według założeń, w Lasach Państwowych mają funkcjonować na warunkach równoprawnych dwa systemy certyfikacyjne : system certyfikacyjny PEFC oraz system certyfikacyjny PFC.Reasumując - przez gospodarkę leśną należy rozumieć działalność leśną, prowadzoną w ramach zarządu zwykłego w lasach, których funkcje mają charakter regulowany (tj. w lasach, w których ich funkcje nie kształtują się z założenia wyłącznie w następstwie zjawisk „naturalnych”, lecz są odpowiednio kształtowane /wzmacniane, modyfikowane, regulowane/ poprzez świadomą działalnością gospodarza  lasu). W Lasach Państwowych prowadzona jest normalna gospodarka leśna lub gospodarka leśna w stanach szczególnych.Konrad Tomaszewski. Prototyp Encyklopedii leśnej. Materiał  niepublikowany.

Zobacz więcej...

Oprogramowanie i sprzęt

Gospodarka Leśna

(informatyka w leśnictwie, oprogramowanie i sprzęt), jeden z siedmiu podystemów systemu LAS. Głownym zadaniem podsystemu Gospodarka Leśna jest: – Utrzymywanie bazy danych o stanie lasu w formie, corocznie aktualizowanych o zdarzenia gospodarcze i upływ czasu, opisów taksacyjnych. Baza ta powstaje w wyniku opracowywanych w okresach 10-letnich, na podstawie terenowej inwentaryzacji zasobów, tzw. planów urządzania lasu zawierających szczegółowy opis taksacyjny każdego gruntu (zalesionego i niezalesionego) będącego w stanie posiadania Lasów Państwowych, wg stanu na 1 stycznia pierwszego roku obowiązywania planu urządzania lasu. – Obsługa procesu aktualizacji bazy danych o stanie lasu. Baza danych opisu taksacyjnego lasu, opracowana w ramach prac urządzeniowych, musi być corocznie aktualizowana o upływ czasu (zwiększa się wiek drzewostanów), przyrost masy w wyniku wzrostu drzewostanów i jej ubytek w wyniku pozyskania drewna, a także wszelkie działania hodowlane, w szczególności procedury aktualizacji odpowiedzialne są także za właściwe odnotowanie w bazie informacji o odnowieniu lub zalesieniu gruntu. Ze względu na skomplikowany charakter, wykonywanych w lesie, czynności gospodarczych, w kontekście ich wpływu na opis taksacyjny wydzieleń, funkcje odpowiedzialne za aktualizację zgrupowane są w oddzielny moduł. – Obsłua procesu aktualizacji bazy danych o stanie lasu o zdarzenie nie wynikające ze zdarzeń gospodarczych np. przekazanie gruntów, pożary, szkody dokonane przez czynniki biotyczne i abiotyczne. – Utrzymywanie historii drzewostanów: Opisy wydzieleń taksacyjnych w wyniku prowadzonych działań gospodarczych oraz upływu czasu ulegają z roku na rok zmianom. W systemie LAS oprócz tego, iż w systemie planów możemy w sposób szczegółowy prześledzić, jakie czynności gospodarcze były planowane i zostały wykonane w danym wydzieleniu, to w podsystemie Gospodarka Leśna utrzymywana jest cała historia zmieniających się opisów taksacyjnych. Możliwe jest ustalenie stanu wydzielenia na dowolny dzień od momentu rozpoczęcia aktualizacji bazy w nadleśnictwie wraz z możliwością generowania raportów z opisów taksacyjnych na dowolną datę. – Umożliwienie (w cyklach 10-letnich) aktualizacji bazy danych o stanie lasu, utrzymywanej w nadleśnictwie, danymi z bazy powstałej w wyniku inwentaryzacji prowadzonej w ramach prac urządzeniowych z zachowaniem całej prowadzonej wcześniej historii drzewostanów. – Zawiera moduł kontroli opisów taksacyjnych umożliwiający nadzór nad przebiegiem procesów aktualizacji automatycznej, a także weryfikację stanu bazy opisu taksacyjnego, po jej dostarczeniu przez wykonawcę prac urządzeniowych. – Zapewnienie możliwości grupowania powierzchni, np. obwody łowieckie, obszary chronionego krajobrazu, obszary „Natura 2000”, regiony nasienne itp. w oparciu o mechanizm tzw. setów powierzchni. Mechanizm ten polega na definiowaniu zakresu adresów  na jakich taki obiekt leży.  W wyniku jego działania, przeglądając opis taksacyjny pojedynczego wydzielenia, można w sposób prosty zobaczyć (zidentyfikować) do jakich setów powierzchni dany adres należy np. wydzielenie  04-02-1-01-1-00 należy do: Regionu Matecznego 804 – JD, BK, I strefy zagrożenia przemysłowego, obwodu łowieckiego nr 85 „Knieja”, mezoregionu przyrodniczo leśnego 802D Pogórze Przemyskie i obszaru chronionego krajobrazu „Park Krajobrazowy Gór Słonnych”. – Zawiera moduł wspomagania ochrony lasu, odpowiedzialny za inwentaryzację posuszu, ewidencjonowanie występowania chorób i szkodników lasu, ewidencjonowanie kopców mrówek. Informacje z dokumentów źródłowych, rejestrowane w tym module, odnoszą się bezpośrednio w bazie do danych o stanie lasu. – Zapewnienie ewidencji pożarów, oprócz rejestrowania informacji o pożarze umożliwia wyliczanie w sposób automatyczny, na podstawie informacji z opisu taksacyjnego, wartości poniesionych w jego wyniku strat. – Zapewnienie ewidencji danych dotyczących obszarów chronionego krajobrazu, obiektów ekologicznych, rezerwatów, stref zagrożenia przemysłowego. – Umożliwienie prowadzenia gospodarki nasiennej, ewidencję świadectw pochodzenia nasion, gospodarczych i wyłączonych drzewostanów– nasiennych. – Umożliwienie prowadzenia ewidencji gruntów w ramach obrębów i działek ewidencyjnych, prowadzenie rejestru gruntów zgodnego z powszechną ewidencją gruntów, raportowanie rozbieżności pomiędzy ewidencję powszechna a bazą danych o stanie lasu (wykaz rozbieżności użytków i działek), przygotowywanie danych do sporządzania deklaracji podatkowej. – Wspomaganie produkcji szkółkarskiej w zakresie planowania tejże produkcji, jej ewidencji i analizy wydajności: ewidencję szkółek z dokładnością do pola siewnego, ewidencję produkcji na polach siewnych, w namiotach i szkółkach kontenerowych, prowadzenie ocen produkcji szkółkarskiej, utrzymywanie historii szkółek i produkcji danego materiału sadzeniowego tak, aby możliwe było obliczanie kosztów produkcji szkółkarskiej metodą rachunku ciągnionego. – Obsługa funkcjonalności „Punkt próbny”. Jest to funkcja umożliwiająca rejestrację dowolnych zjawisk, np. pomiary meteorologiczne.

Zobacz więcej...

Łowiectwo

gospodarka łowiecka

(łowiectwo), działalność człowieka w zakresie ochrony, hodowli i pozyskiwania zwierzyny. Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie, art. 4 ust. 1 (łowiectwo), ogół faktycznych czynności faktycznych, co do zakresu oraz zasad określonych szczegółowo w ustawie – prawo łowieckie, prowadzonych:a) w lasach, których funkcje są regulowane metodami gospodarki leśnej, oraz poza lasami – w odniesieniu do leśnych obwodów łowieckich, b) w lasach o funkcjach regulowanych metodami gospodarki leśnej, wchodzących w skład polnych obwodów łowieckich,  podejmowanych w celu:a) ochrony, w tym zachowania, powiększania stanu, kondycji oraz korzystnej roli, pełnionej w ekosystemie leśnym, przez zwierzynę łowną, stale lub okresowo przebywającą w lesie, oraz b) wzmagania, metodami gospodarki leśnej, funkcji lasu: rekreacyjnej, turystycznej (rekreacja oraz turystyka łowiecka) oraz określonych funkcji produkcyjnych, związanych z tą zwierzyną, wykonywanych przez:a) gospodarzy lasów, pod warunkiem, że występują oni w roli zarządców wymienionych wyżej obwodów łowieckich,b) innych zarządców obwodów łowieckich,c) koła łowieckie, działające na podstawie w/w ustawy (a z mocy tej ustawy uprawnione oraz zobowiązane do gospodarki łowieckiej na gruntach, objętych granicami określonego obwodu łowieckiego), obejmujących w szczególności:a) zagospodarowanie łowisk, w tym m.in.:- budowę, chyba że wchodzi ona w zakres robót budowlano – montażowych, oraz utrzymanie urządzeń łowieckich,  - zakładanie oraz utrzymanie poletek łowieckich i obiektów o podobnym charakterze,- zakładanie w lasach oraz utrzymanie pasów zaporowych, tj. gruntów, stwarzających dla zwierzyny, przebywająca w lesie,  atrakcyjne miejsce żeru, powstrzymujące ją przed wychodzeniem na tereny, zagospodarowane rolniczo, - tworzenie, chyba że stanowi ono element robót budowlano – montażowych, oraz utrzymanie bazy pobytowej dla myśliwych , b) ochronę bezpośrednią gruntów, zagospodarowanych rolniczo, przed szkodami od zwierzyny łownej, w tym poprzez: - grodzenie upraw rolnych,- instalowanie różnych urządzeń odstraszających, - zakładanie pasów zaporowych na gruntach, zagospodarowanych rolniczo, - ochronę czynną upraw rolnych przez strażników łowieckich (lub osoby specjalnie do tego zadania zatrudniane), c) produkcję karmy, dokarmianie zwierzyny łownej oraz wykładanie do spożycia przez zwierzynę (aplikowanie w inny sposób) środków profilaktycznych, leczniczych, wzmacniających (środków o podobnym działaniu) w celu poprawy stanu zdrowotnego tej zwierzyny, d) wykonywanie polowań w celu regulowania liczebności oraz jakości, a także pozyskania tusz oraz trofeów zwierzyny łownej,  obejmujące m.in.:- zasadnicze czynności, związane z polowaniem,- utrzymanie myśliwych w okresach między wyjazdami na teren obwodu łowieckiego w celu ewentualnego upolowania oraz obserwowania zwierzyny,- faktyczne czynności gospodarcze, związane z gospodarowaniem tuszami i preparowaniem trofeów.Konrad Tomaszewski. Prototyp Encyklopedii leśnej. Materiał  niepublikowany

Zobacz więcej...

Urządzanie lasu

gospodarka łowiecka

(urządzanie lasu), gospodarka łowiecka omówiona jest w Planie urządzania lasu - w części planistycznej opisu ogólnego nadleśnictwa w rozdziale „Określenie kierunkowych zadań z zakresu ubocznego użytkowania lasu oraz gospodarki łowieckiej, wraz z mapą przeglądową gospodarki łowieckiej”. Opisuje się tu – w ogólnym zarysie – zagadnienia dotyczące: 1) charakterystyki przyrodniczej poszczególnych obwodów łowieckich (udział lasów, wód, wielkość kompleksów leśnych itd.); 2) liczebności zwierzyny na podstawie corocznych inwentaryzacji zwierząt łownych w odniesieniu do poszczególnych obwodów łowieckich i łącznie dla nadleśnictwa; 3) realizacji rocznych planów łowieckich za ubiegły okres gospodarczy (gatunkami zwierzyny za okres ostatnich dziesięciu lat); 4) rozmiaru uszkodzeń powodowanych przez zwierzynę w uprawach i młodnikach; 5) rozmiaru wykonanych prac profilaktycznych ochrony lasu przed szkodami od zwierzyny; 6) zniekształcenia składów gatunkowych upraw z powodu ograniczania przez zwierzynę pożądanego udziału gatunków lasotwórczych, w tym liściastych. W wyniku analizy i oceny zjawisk określonych powyżej oraz na podstawie ewentualnych wytycznych KZP w tym zakresie, należy określić zadania kierunkowe gospodarki łowieckiej w lasach, w tym: 1) wskazać w obwodach łowieckich tereny przeznaczone na poletka łowieckie, pasy zaporowe, łąki śródleśne i polany, tereny podmokłe, zadrzewienia itd., z zaleceniem sposobów ich wykorzystania, mających na celu poprawę warunków bytowania zwierząt łownych, w tym zwiększanie naturalnej bazy żerowej; 2) wskazać obszary lasu, w których liczebność określonych gatunków zwierząt łownych winna być ograniczona, uwzględniając szczególnie wyniki corocznych inwentaryzacji zwierzyny, wieloletnie i roczne plany łowieckie, potrzebę ochrony siedlisk przyrodniczych oraz przestrzenny rozkład szkód od zwierzyny; 3) wskazać, na podstawie wieloletniego planu łowieckiego dla rejonu hodowlanego, docelową wielkość populacji zwierząt łownych (szczególnie zwierzyny płowej).

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt