Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej
P
Ilość znalezionych haseł: 1857

Rośliny zielne

poziomka

(botanika leśna, rośliny zielne), Fragaria – rodzaj z rodziny Rosaceae (różowate), liczący około 50 gatunków rozmieszczonych w Eurazji i obu Amerykach. W Polsce jest reprezentowany przez 3 gatunki. Poziomka pospolita (Fragaria vesca L.) – bylina wysokości do 30 cm, o korzeniach z długimi, ukorzeniającymi się w węzłach rozłogami. Liście 3-listkowe, odziomkowe długoogonkowe, górne siedzące. Listki siedzące, jajowatorombowe, na brzegach piłkowane, spodem jedwabisto owłosione. Kwiaty białe, kielich dwukółkowy. Owoc zbiorowy – wieloorzeszkowy (liczne zalążnie przekształcają się w drobne orzeszki osadzone pojedynczo na silnie rozwiniętym, mięsistym  i soczystym, wypukłym dnie kwiatowym, przybierającym czerwoną barwę). Działki kielicha odstające lub odgięte od kielicha. Pospolity gatunek miejsc prześwietlonych w różnych zbiorowiskach leśnych, zwłaszcza na obrzeżach lasów i na zrębach, charakterystyczny dla zespołów porębowych z klasy Epilobietalia angustifolii. Roślinami rzadszymi są dwa pozostałe gatunki rodzime. Poziomka twardawa (Fragaria viridis Duchesne) różni się od p. pospolitej przede wszystkim bardzo krótkimi rozłogami i silniej owłosionymi listkami z ząbkami lekko zagiętymi ku górze (szczytowy znacznie mniejszy od sąsiednich). Poziomka wysoka (Fragaria moschata Duchesne) ma kwiatostan wyraźnie wyższy od liści i wszystkie listki krótkoogonkowe o ząbku szczytowym nieznacznie mniejszym niż boczne. Działki kielicha odstające od owocu.

Zobacz więcej...

Podstawy klasyfikacji gleb, kryteria i zasady

poziomy główne mineralne

(Gleboznawstwo leśne), W klasyfikacji gleb w lasach wyróżnia się następujące poziomy główne mineralne: A – poziom próchniczny. Jest to powierzchniowy poziom wzbogacony w materię organiczną, ciemno zabarwiony, wyraźnie oddzielający się od głębszych poziomów, zwykle najsilniej przerośnięty korzeniami roślin. Wchodzi w skład typów próchnic leśnych: → mull, → moder i często w formie szczątkowej w → mor. W klasyfikacjach międzynarodowych odpowiada on poziomowi diagnostycznemu → mollic. E - poziom wymywania. Jest to poziom mineralny występujący pod poziomem próchnicznym O lub A i nad poziomem wzbogacenia B. Przyjmuje dwie postacie: Ees i Eet. Poziom Ees to → albic w glebach bielicowych, a poziom Eet to → luvic w glebach płowych. B – poziom wzbogacenia. Jest to poziom mineralny występujący pod poziomem A lub pod Eet lub pod Ees przyjmujący cztery postacie: Bbr jako poziom diagnostyczny → cambic, podstawa wyróżniania typu → gleby brunatne, Bv jako poziom diagnostyczny → sideric, podstawa wyróżniania typu → gleby rdzawe, Bt jako poziom diagnostyczny → argic, podstawa wyróżniania typu → gleby płowe i Bhfe jako poziom diagnostyczny → spodic, podstawa wyróżniania typu → gleby bielicowe. C – poziom skały macierzystej. Jest to → skała, zalegająca w dolnej części profilu glebowego. Nie jest (lub jest częściowo) objęty przemianami wywoływanymi przez → procesy glebotwórcze. G – poziom glejowy. Jest to poziom mineralny w którym dominuje → glejowa mozaika barw. Są to odcienie barw niebieskawa, zielonkawa, oliwkowa, jednolite lub plamiste. Są one wywołane procesami → redukcja i utlenienie w procesach geochemicznych przez → warunki beztlenowe w glebie inicjujące → warunki redukcyjne. Oglejenie gruntowe określa się symbolem G, a oglejenie opadowe – symbolem Gg. D – podłoże mineralne. Skała mineralna luźna zalegająca pod warstwą organiczną. R – lite podłoże skalne.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt