Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej
P
Ilość znalezionych haseł: 1857

Oprogramowanie i sprzęt

program komputerowy

(informatyka w leśnictwie, oprogramowanie i sprzęt), program komputerowy (aplikacja, oprogramowanie) to narzędzie wykonujące działania zgodne z przeznaczeniem. Program komputerowy jest tworzony zgodnie z regułami języka programowania w postaci kodu źródłowego lub kodu maszynowego. Programy komputerowe można podzielić według ich zastosowań na: - aplikacje użytkowe (w tym np. aplikacje biurowe), - systemy operacyjne, - gry, itd.   Artur Andrzejewski (informatyka w leśnictwie,programowanie i sprzęt), zbiór kodów (symboli), wchodzących w skład określonego języka programowania i używanych, w trakcie tworzenia danego programu, zgodnie z zasadami tego  języka; zbiory kodów (symboli) są utrwalane w pamięci komputera w postaci magnetycznego zapisu zerojedynkowego (oznaczającego występowanie, na przykład na dysku twardym komputera, ciągów  mikro – miejsc namagnesowanych i mikro –miejsc nie namagnesowanych ); w/w zbiór kodów (symboli) jest informatycznym opisem algorytmu, t.j. potoku czynności faktycznych do wykonania ( do zrealizowania) przez sprzęt komputerowy ( na przykład czynności, polegających na umieszczeniu w bazie danych nowych informacji, czy na określonym przetwarzaniu informacji ) - zawsze w reakcji na określony sygnał zewnętrzny lub na określony sygnał wewnętrzny; po sygnałowej aktywizacji danego programu (w tym mikroprogramu) jest on wprost lub za pomocą wewnętrznego języka tłumaczącego (translatora ) odpowiednio „interpretowany” przez mikroprocesory komputera ( w tym  przez głowice czytająco – zapisujące) jako instrukcja (przepis) określonego działania. Można mówić o różnych programach komputerowych. Podstawowym programem jest system operacyjny komputera, t.j. program komputerowy zarządzający oraz nadzorujący funkcjonowanie wszystkich innych programów, zainstalowanych w komputerze. Można też mówić o programach do tworzenia oraz zarządzania bazą danych, a także o programach do tworzenia programów aplikacyjnych, t.j. do tworzenia konkretnych programów użytkowych (np. programów, pozwalających na tworzenie poszczególnych raportów).

Zobacz więcej...

Urządzanie lasu

program ochrony przyrody

(urządzanie lasu), program ochrony przyrody jest częścią planu urządzenia lasu zawierającą kompleksowy opis stanu przyrody w zasięgu terytorialnym nadleśnictwa oraz zadania z zakresu jej ochrony i metody ich realizacji na gruntach w zarządzie nadleśnictwa. Projektowane w programie zadania z zakresu ochrony przyrody dzielą się na: 1) obligatoryjne zadania z zakresu ochrony przyrody wynikające z obowiązujących planów ochrony lub ustalone zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody w planie urządzenia lasu dla obszarów Natura 2000, położonych na terenach zarządzanych przez nadleśnictwo; 2) zadania nieobligatoryjne, nazywane dla celów programu ochrony przyrody wskazaniami ochronnymi. Metody realizacji zadań z zakresu ochrony przyrody powinny być wskazane ramowo, tak aby w trakcie realizacji programu możliwe było elastyczne postępowanie ochronne, stosownie do uwarunkowań występujących na gruncie w chwili wykonywania zabiegu ochronnego. Analiza stanu ochrony przyrody w granicach zasięgu terytorialnego nadleśnictwa wymaga scharakteryzowania poszczególnych obszarów i przedmiotów ochrony, dla których na podstawie ustawy o ochronie przyrody wyznaczono poszczególne formy ochrony przyrody oraz strefy ochronne, jak też otuliny, z uwzględnieniem roli i zadań lasów ochronnych wynikających z ustawy o lasach. W analizie poszczególnych obszarów i przedmiotów ochrony należy ująć na poziomie ogólnym: 1) podstawę formalną i cel utworzenia (wyznaczenia, uznania), 2) krótką charakterystykę obszaru i przedmiotów ochrony, 3) rolę i znaczenie poszczególnych elementów chronionych w środowisku, 4) orientacyjny stan obszarów chronionych i poszczególnych przedmiotów ochrony, 5) ważniejsze wymagania niezbędne dla długotrwałego zachowania obszarów i przedmiotów ochrony, 6) zagrożenia z podziałem na wewnątrzśrodowiskowe (w tym ewentualna konkurencyjność wielu przedmiotów ochrony na ograniczonym obszarze) oraz zewnętrzne. Analizę stanu ochrony przyrody w obszarach Natura 2000, w tym dotyczącą przedmiotów ochrony, dla których wyznaczono konkretny obszar, należy prowadzić z wykorzystaniem odpowiednich danych uzyskanych od organów właściwych do spraw ochrony środowiska, zweryfikowanych na gruncie podczas taksacji leśnej. W programie nie należy ujmować takich przedmiotów ochrony, które są ujęte w standardowych formularzach danych (nazywanych dalej SDF), lecz nie występują na terenach urządzanego nadleśnictwa. Analizę tę przeprowadza się w formie opisu, zestawień, tabel, map (obszarów chronionych i funkcji lasu oraz walorów przyrodniczo--kulturowych); pożądane jest również zamieszczanie zdjęć fotograficznych najciekawszych obiektów przyrodniczych. W syntezie uogólniającej wnioski z analizy należy sprecyzować priorytety z zakresu ochrony przyrody, ujawnić sytuacje konfliktowe ze wskazaniem sposobów minimalizacji ich skutków oraz, tam gdzie to możliwe, generalizować cele i zadania z zakresu ochrony przyrody, tak by w efekcie wskazać w zestawieniach i na mapach zbiory (obszary) drzewostanów o takich samych zadaniach z zakresu ochrony przyrody. Syntezę prezentuje się w formie opisu, tabeli XXIII ujmującej zestawienie zadań z zakresu ochrony przyrody dla wskazanych zbiorów drzewostanów oraz w formie odpowiedniej wizualizacji warstwy tych zbiorów na mapie przeglądowej lub sytuacyjno-przeglądowej obszarów ochronnych i funkcji lasu. Podczas weryfikacji i aktualizacji dotychczasowego programu ochrony przyrody dla nadleśnictwa, należy zwłaszcza: 1) uzupełnić program o wyznaczone obszary Natura 2000; 2) ustalić przedmioty ochrony, dla których wyznaczono dany obszar Natura 2000, a jeżeli to jest możliwe, to również ich wyjściowy oraz pożądany stan ochrony, a także wskazać racjonalne metody ich ochrony czynnej; 3) zestawić w formie tabel XXII i XXIII dane z analizy oraz syntezy; KZP może podjąć decyzję o potrzebie sporządzania dodatkowej tabeli XXII również w stosunku do gatunków chronionych nieobjętych obszarem Natura 2000; 4) uzupełnić program o projektowane obiekty przewidziane do objęcia jedną z ustawowych form ochrony przyrody, dla których jest skompletowana wymagana dokumentacja, z ewentualnym podaniem ich lokalizacji, powierzchni oraz przedmiotu, celów i zasad ochrony; 5) uzupełnić program o obiekty zasługujące na szczególną ochronę, a nieobjęte dotychczas ustawowymi formami ochrony przyrody, z określeniem ich lokalizacji, powierzchni, walorów przyrodniczych i pożądanej formy ochrony; 6) uzupełnić program o nowo rozpoznane obiekty o walorach historycznych, kulturowych, edukacyjnych, krajobrazowych, turystycznych i wypoczynkowych; 7) uzupełnić program o nowo rozpoznane obiekty stanowiące źródła zanieczyszczeń środowiska przyrodniczego, z podaniem rodzajów powodowanych przez nie skażeń oraz ewentualnych środków zaradczych. Szczegółowe wskazania gospodarcze, w tym również dotyczące ochrony przyrody metodami gospodarki leśnej, zapisane są w opisach taksacyjnych wyłączeń, zaś ogólne zalecenia – zarówno gospodarcze, jak i ochronne – w odpowiednich rozdziałach opisania ogólnego (elaboratu), natomiast w programie ochrony przyrody ujmuje się podstawowe zadania z zakresu ochrony przyrody z wyróżnieniem zadań obligatoryjnych i wskazań fakultatywnych. Wytyczne i wskazania z zakresu: gospodarki leśnej (zawarte w opisach taksacyjnych) oraz ochrony przyrody (zawarte w programie ochrony przyrody) powinny się uzupełniać, a przede wszystkim nie mogą być ze sobą sprzeczne. Dla określenia preferencji środowiskowych i potrzeb ochronnych przedmiotów ochrony, dla których wyznaczono dany obszar Natura 2000, pożądane są konsultacje z odpowiednimi ośrodkami naukowymi, a także korzystanie z podręczników dotyczących ochrony siedlisk i gatunków w obszarach Natura 2000, zalecanych przez Ministerstwo Środowiska i DGLP. Analizą i syntezą, o których mowa wyżej, należy objąć także siedliska nieleśne stanowiące przedmioty ochrony obszaru Natura 2000, jeżeli występują na gruntach w zarządzie nadleśnictwa lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie. W programie ochrony przyrody zamieszcza się, uzgodniony podczas KZP, wykaz drzewostanów wyłączonych z użytkowania głównego na okres obowiązywania planu urządzenia lasu na skutek odpowiednich decyzji zarządzającego lub uprawnionych organów.

Zobacz więcej...

Budownictwo leśne

projekt budowlany

(inżynieria leśna, budownictwo leśne), zestaw rysunków technicznych i dokumentacji, pokazujący ideę wykonania obiektu budowlanego. Podstawowym elementem projektu jest zestaw rysunków architektonicznych, ukazujących kształt i wielkość obiektu budowlanego, jego umieszczenie na działce budowlanej.  Projekt zawiera też opis techniczny, który przedstawia idee projektu w formie pisemnej. Projekt budowlany zawiera: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, 2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia. 3) stosownie do potrzeb, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych; 4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych. W Polsce uprawnienia do wykonywania projektów budowlanych posiadają osoby o odpowiednim wykształceniu inżynierskim (architektonicznym, konstrukcyjnym, instalacyjnym itp.) oraz należące do odpowiedniego samorządu zawodowego (np. izby architektów) i przez to posiadające uprawnienia do wykonywania zawodu.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt