Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej
T
Ilość znalezionych haseł: 470

Rośliny zielne

tojeść

(botanika leśna, rośliny zielne), Lysimachia – rodzaj z rodziny Primulaceae (pierwiosnkowate) liczący 4 gatunki bylin we florze Polski. Wszystkie występują w lasach, przeważnie w zbiorowiskach łęgowych ze związku Alno-Padion. Tojeść pospolita (Lysimachia  vulgaris L.) jest wśród nich rośliną najwyższą (do 120 cm) o prostej, obłej lub 4-bocznej łodydze. Liście osadzone w 2-4 okółkach, krótkoogonkowe lub siedzące, podłużnielancetowate lub podłużnie jajowate, ostre, czasem z czarnymi kropkami, spodem bladozielone, delikatnie omszone. Kwiaty w wiechowatych, szczytowych kwiatostanach, żółte. Tojeść gajowa (Lysimachia nemorum L.) ma wszystkie części nagie, łodygi płożące lub podnoszące się do wysokości 50 cm, liście jajowate lub jajowatosercowate,  a złocistożółte kwiaty – wyrastające z kątów liści na bardzo cienkich szypułkach. Występuje głównie na południu kraju, w Karpatach i Sudetach oraz na ich przedpolu, a ponadto często także na Pojezierzu Kaszubski. W pozostałych rejonach jest rzadka. Tojeść rozesłana ( Lysimachia nummularia L.) wyróżnia się płożącą łodygą, prawie kolistymi, czerwono kropkowanymi liśćmi oraz brunatno nakrapianymi wewnętrznymi powierzchniami żółtych płatków korony. Tojeść bukietowa ( Lysimachia  thyrsiflora L.) charakteryzuje się lancetowatymi, od spodu owłosionymi liśćmi i drobnymi kwiatami zebranymi w kuliste lub wydłużone, gęste grona wyrastające z kątów liści.

Zobacz więcej...

Oprogramowanie i sprzęt

token

(informatyka w leśnictwie, oprogramowanie i sprzęt), token - generator kodów jednorazowych - to urządzenie wspierające proces uwierzytelniania użytkownika w systemach np. homebanking. Wykorzystywany w celu dodatkowego zabezpieczenia dokonywanych drogą internetową operacji finansowych. Aby pomyślnie zarejestrować się w systemie internetowej placówki bankowej, użytkownik obok podania koniecznych haseł, musi także wprowadzić wygenerowany przez jego osobisty token specjalny kod. Istnieją dwie klasy tokenów weryfikujących dane użytkownika na dwa sposoby. Pierwsze generują tzw. hasła jednorazowe (zmieniające się co kilkadziesiąt sekund ciągi cyfr), które wyświetlane na wbudowanym w token wyświetlaczu służą jako drugi - równoległy - klucz dostępu do naszego konta. Cyfry te składa pseudolosowy generator, zsynchronizowany z analogicznym generatorem znajdującym się w serwerze banku. W ten sposób tylko wówczas gdy na ekranie logowania wpiszemy prawidłowy dla danej chwili ciąg cyfr z tokena, będziemy mogli uzyskać dostęp do naszego konta. Bardziej skomplikowane tokeny wykorzystują tzw. metodę challenge-response (hasło-odzew). W czasie logowania serwer banku prezentuje nam na początek losowy ciąg cyfr, który należy wprowadzić do naszego tokena. token, korzystając z ‘zaszytego’ w sobie tajnego klucza szyfrującego, przekształca wówczas wpisany ciąg cyfr na inny i wyświetla go na swoim wyświetlaczu. Otrzymany w ten sposób klucz wprowadzamy dopiero w odpowiednie pole na stronie WWW i jeśli wszystko poszło prawidłowo uzyskujemy dostęp do naszego konta bankowego. tokeny przydzielane są użytkownikom (zazwyczaj odpłatnie) w czasie zakładania kota, a swoim wyglądem przypominają najczęściej mały kalkulator lub breloczek z ciekłokrystalicznym wyświetlaczem na którym generowane są ciągi cyfr.

Zobacz więcej...

Podstawowe pojęcia z zakresu ekologii

tolerancja ekologiczna

(Ekologia lasu, podstawowe pojęcia z zakresu ekologii), [łac. tolero = znoszę, wytrzymuję, gr. oíkos = dom, domostwo + lógos = nauka], zdolność przystosowania się organizmu do zmian natężenia danego czynnika ekologicznego. T.e. organizmu ma swój zakres (zakres tolerancji) wyznaczony punktami krytycznymi, których przekroczenie powoduje śmierć organizmu. Istnieją organizmy o szerokiej i wąskiej t.e. Szeroka charakterystyczna jest dla organizmów wszędobylskich, spotykanych w różnych środowiskach i biocenozach. Natomiast wąską t.e. mają organizmy o małych zasięgach, charakterystyczne tylko dla niektórych środowisk. zakres tolerancji to granice wyznaczające warunki, w których dany gatunek może istnieć. Określa przedział wartości danego czynnika (siłę jego oddziaływania), w którego obrębie organizm bytuje i utrzymuje swoje funkcje życiowe. Występują 2 punkty krytyczne, stanowiące wartość progową przeżycia organizmu: minimum (dolny punkt krytyczny) i maksimum (górny punkt krytyczny). W pobliżu punktów krytycznych mieszczą się strefy pessymalne (pessimum), w których aktywność organizmu jest silnie ograniczona. W miarę oddalania się od strefy pessymalnej w stronę pejus następuje pozytywny wzrost reakcji ekologicznej. Wartości, w których organizm ma najlepsze warunki wzrostu i rozwoju, to optimum życiowe. Z.t. wyznacza niszę podstawową gatunku. Zależy m.in od stadium życiowego osobników danego gatunku (młode osobniki są często bardziej wrażliwe na określone czynniki), przystosowań fizjologicznych osobników (aklimatyzacji), zależności jednego czynnika środowiska od innych. Znajomość poszczególnych gatunków ma istotne znaczenie przy ocenie stanu czystości środowiska, w gospodarce łowieckiej, biologicznym zwalczaniu szkodników oraz w rolnictwie.

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt