Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej
W
Ilość znalezionych haseł: 810

Historia i tradycja leśna

Wojczyński Kazimierz Sylwester

(historia i tradycja leśna), Kazimierz Sylwester Wojczyński urodził się 30 grudnia 1875 roku w Kłodzisku koło Wronek, gdzie jego ojciec Ignacy był nadleśniczym. W latach 1899-1900 roku studiował w Akademii Leśnej w Tharandt koło Drezna. Po ukończeniu studiów, 1 października 1900 roku rozpoczął pracę w lasach kórnickich na stanowisku adiunkta. Po śmierci nadleśniczego Hipolita Janowskiego w 1903 r., Władysław Zamoyski – właściciel dóbr kórnickich i zakopiańskich, powierzył mu zarząd swych lasów kórnickich. Wojczyński udzielał się także aktywnie w pracy Wydziału Leśnego Centralnego Towarzystwa Gospodarczego na Wielkie Księstwo Poznańskie (była to stowarzyszenie wyłącznie polskich leśników w tej części zaboru pruskiego). Na I Zjeździe leśników polskich w Krakowie w 1907 r. został wybrany w skład Komisji do opracowania ujednoliconej terminologii leśnej i wydania polskich terminów leśnych, a w październiku tegoż roku został członkiem Galicyjskiego Towarzystwa Leśnego. W1908 roku, po przekształceniu się Wydziału Leśnego CTG w Towarzystwo Leśne w Wielkim Księstwie Poznańskim został wybrany członkiem zarządu i pełnił funkcje sekretarza, skarbnika i bibliotekarza; należał do ścisłego grona współpracowników prezesa Towarzystwa - Józefa Rivolego. Za zgodą Władysława Zamoyskiego i pod auspicjami Towarzystwa Leśnego Wojczyński rozpoczął w 1908 r. organizowanie corocznych kursów dla borowych w Kórniku wg opracowanego przez siebie programu. W sześciu kursach, które odbyły się przed wybuchem I wojny światowej przeszkolonych zostało około 150 leśników. Kursy te, z przerwą na lata wojenne, odbywały się w Kórniku do lat 30. XX wieku. Wojczyński był pasjonatem swego zawodu i ciągle poszerzał swą wiedzę eksperymentując m.in. z kiełkowaniem nasion i hodowlą siewek drzew leśnych, oraz zwalczaniem chorób drzew. Wyniki swych doświadczeń i obserwacji publikował w licznych artykułach na łamach „Przeglądu Leśniczego”, który wówczas był dodatkiem do pisma „Ziemianin”. Po zakończeniu wojny, w 1920 roku Wojczyński podejmuje nowe wyzwanie, obejmując stanowisko kierownika powstałej Państwowej Szkoły dla Leśniczych w Margoninie, gdzie pełnił również funkcję nadleśniczego. Podczas III. Ogólnego Zjazdu Leśników Polskich, który odbył się w dniach od 10 do 12 października 1921 roku w Poznaniu, przewodniczył obradom sekcji oświaty dla borowych. W Margoninie pracował do sierpnia 1929 roku, a następnie przeniósł się do Międzychodu, gdzie w latach 1930-1938 pełnił funkcję nadleśniczego. Od stycznia 1939 r. do wybuchu wojny był kierownikiem szkoły leśnej w Krotoszynie. Lata okupacji niemieckiej przeżył w Międzychodzie. Po wojnie był wykładowcą w Leśnym Ośrodku Szkoleniowym w Goraju, a po przejściu na emeryturę w 1950 r. przeniósł się do Czarnkowa i pracował tam do września 1958 roku w Wydziale Rolnictwa i Leśnictwa Powiatowej Rady Narodowej. Samotny i schorowany zamieszkał w 1963 r. w Zakładzie „Caritas” w Wieleniu nad Notecią, gdzie zmarł 18 stycznia 1967 roku; pochowany na miejscowym cmentarzu (grób nr 1400).

Zobacz więcej...
Kontakt

Szybki kontakt