(ekologia lasu, podstawowe pojęcia z zakresu ekologii), zdolność biocenozy do wewnętrznej regulacji procesów w niej zachodzących, dzięki której może zachować stabilność i trwałość. Cechy te przejawiają się utrzymaniem względnie stałej liczby i liczebności populacji poszczególnych gatunków. Zapewnia to płynny przepływ energii między poziomami troficznymi. Biocenoza nie jest w pełni autonomicznym układem, gdyż podlega wpływowi środowiska zewnętrznego i jest od niego uzależniona.
Łabno G. (2006): Ekologia. Słownik encyklopedyczny. Wydawnictwo Europa, Wrocław.
Krebs Ch. J. (2011): Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.;
Mackenzie A., Ball A.S., Virdee S.R. (2005): Ekologia. Krótkie wykłady. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.;
Odum E. P. (1982): Podstawy ekologii. PWRiL, Warszawa.;
Weiner J. (2003): Życie i ewolucja biosfery. Podręcznik Ekologii Ogólnej. PWN, Warszawa.