Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

bartnictwo

(historia i tradycja leśna), forma zbieractwa w lesie początkowo polegająca na zbieraniu miodu i wosku dzikich pszczół, w miarę rozwoju cywilizacyjnego rozwinięta do opieki nad rojami i miejscami ich występowania, następnie do przygotowywania miejsc dla rozwoju rodzin pszczelich poprzez czyszczenie z próchnicy dziupli drzew, wydłubywania (dziania) dziupli sztucznych. Na ziemiach polskich barnictwo cieszyło się dużym uznaniem społecznym, wcześnie wykształciło się jako osobny zawód podlegający szczególnej opiece państwa. Bartnicy zrzeszali się w bractwa bartne, mieli swoje sądy i zwyczaje. Posługiwali się cechami bartnymi (znakami, stemplami) charakterystycznymi dla danej osoby. Największy rozwój bartnictwa odnotowano w okresie XIV - XVII wieku, w końcu wieku XIX uległo zanikowi wyparte przez pasiecznictwo.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Kozłowski Wiktor, 1846, Słownik leśny, bartny, bursztyniarski i orylski, Warszawa

Powiązane hasła

barć

Zgłoś uwagę do hasła

Maksymalny rozmiar: 5MB

Zdjęcia

Rysunki

Tabele

Mapy

Filmy

Indeks alfabetyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Indeks tematyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY
Kontakt

Szybki kontakt