Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Benedyktowicz Ludomir

(historia i tradycja leśna), Benedyktowicz Ludomir (5.08.1844-26. 12.1926). Uczęszczał do szkoły w Warszawie. W 1861 roku rozpoczął naukę w Zakładzie Praktyk Leśnych w Feliksowie koło Broku, kierowanym przez Wojciecha Jastrzębowskiego. Miał zostać leśnikiem. Zastał go tutaj wybuch Powstania Styczniowego. Benedyktowicz wraz z kolegami ze szkoły czynnie włączył się do walk powstańczych. Bił się pod Czyżewem, Mężeninem, Ostrowiem i Feliksowem, w formacji  powstańczej „Celnych Strzelców”. Podczas jednej z bitew stracił obydwie ręce. Ciężko rannego Ludomira uratowali miejscowi ziemianie. Przy pomocy krewnych i przyjaciół zajął się swoją wcześniejszą pasją, malarstwem. Rozpoczął nauki w Warszawskiej Szkole Rysunku, u Wojciecha Gersona , tam też zaprzyjaźnił się z Adamem Chmielowskim, „Bratem Albertem”, który podobnie jak Benedyktowicz , stracił nogę w walkach Powstania Styczniowego. Benedyktowicz malował specjalnym przyrządem. Był to metalowy uchwyt w formie  obręczy zakładany na kikut prawej ręki, mocował w tam pędzel. Pomimo braku obu rąk współcześni mu artyści dostrzegli jego talent. Otrzymał stypendium „Zachęty” i rozpoczął studia w Monachium poznał tu Brandta, Siemiradzkiego, Chełmońskiego, Soldenhoffa, Kurelliego, to właśnie te studia i owe znajomości ukształtowały jego specyficzny styl malarski, potem jeszcze Kraków i studia u Jana Matejki. Oprócz malowania sporo też pisał: poezja, proza, pieśni. Dużo czasu zajmowały mu szachy, po malarstwie to była jego druga pasja. W 1876 roku ożenił się z Marią Skalską z którą mieli czworo dzieci. Zmarł we Lwowie 14 grudnia 1926 roku. Spoczywa na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Z twórczości Ludomira Benedyktowicza, 2011, katalog wystawy, Gołuchów

Zdjęcia

Rysunki

Tabele

Mapy

Filmy

Pliki

Indeks alfabetyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Indeks tematyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY



Zgłoś uwagę do hasła

Maksymalny rozmiar: 5MB
Kontakt

Szybki kontakt