Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

homeostaza pleocenu

(ekologia lasu, podstawowe pojęcia z zakresu ekologii), [gr. hómois = równy, podobny + stásis = stałość, równowaga, pléon = więcej + koinós = wspólny], stan równowagi pleocenu, przejawiający się względnie stałym składem gatunkowym biocenozy, stałymi proporcjami między poszczególnymi poziomami troficznymi oraz jednakową intensywnością obiegu materii i przepływu energii. Określają ją 4 zasady: zachowania struktury, zachowania obrotu materią, zachowania produktywności i stabilizacji procesów przebiegających w ekosystemie. Wynika z nich, iż mechanizmy homeostatyczne wypływają ze zdolności i dążności biocenozy do odtwarzania własnej struktury. Ich prawidłowe działanie opiera się na zabezpieczeniu płynnego obiegu materii i przepływu energii, które pozwalają utrzymać optymalną w danych warunkach produkcję. Mechanizmy homeostatyczne dążą do utrzymania stabilizacji wewnętrznej bez względu na działanie czynników zewnętrznych. Do załamania homeostazy pleocenu dochodzi w przypadku naruszenia istotnych elementów struktury biocenozy, które nie mogą być odbudowane, lub zahamowania obiegu materii i przepływu energii w jakimkolwiek punkcie układu.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Łabno G. (2006): Ekologia. Słownik encyklopedyczny. Wydawnictwo Europa, Wrocław.

Publikacje powiązane tematycznie

Krebs Ch. J. (2011): Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.;
Mackenzie A., Ball A.S., Virdee S.R. (2005): Ekologia. Krótkie wykłady. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.;
Odum E. P. (1982): Podstawy ekologii. PWRiL, Warszawa.;
Weiner J. (2003): Życie i ewolucja biosfery. Podręcznik Ekologii Ogólnej. PWN, Warszawa.

Zdjęcia

Rysunki

Tabele

Mapy

Filmy

Pliki

Indeks alfabetyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Indeks tematyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY



Zgłoś uwagę do hasła

Maksymalny rozmiar: 5MB
Kontakt

Szybki kontakt