Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Mezoregion przyrodniczo-leśny Puszczy Świętokrzyskiej

(siedliskoznawstwo leśne), Mezoregion (VI.23) w granicach małpolskiej krainy przyrodniczo-leśnej; o powierzchni ogólnej 1645 km2, z czego lasy i ekosystemy seminaturalne zajmują 64%. Występują głównie krajobrazy naturalne wyżyn i niskich gór: krzemianowe i glinokrzemianowe erozyjne pogórzy. Znacznie mniej jest krajobrazów peryglacjalnych równinnych i falistych, a sporadycznymi są krajobrazy zalewowych den dolin – akumulacyjne. Mezoregion obejmuje północną część pasm górskich zaliczanych do Gór Świętokrzyskich. W północnej części mezoregionu przeważają jurajskie utwory geologiczne: piaskowce, mułowce i iłowce, natomiast w południowej – triasowe, z przewagą piaskowców, margli, zlepieńców, iłowców i rudy żelaza. Od IV w. wydobywano tu rudy żelaza, ołowiu i miedzi, o czym świadczą znalezione ślady dawnych pieców hutniczych, zwanych dymarkami. Sporadycznie zaznaczają się także niewielkie powierzchnie utworów z okresu dewonu i syluru: piaskowce, mułowce i zlepieńce dewonu oraz łupki krzemionkowe, iłowce graptolitowe, wapienie i mułowce syluru. Mniej liczne są, występujące w rozproszeniu, utwory plejstoceńskie: piaski i żwiry sandrowe oraz gliny zwałowe, piaski i żwiry lodowcowe zlodowacenia środkowopolskiego i południowopolskiego. W dolinach niewielkich rzek zalegają holoceńskie piaski, żwiry, mady rzeczne, torfy i namuły. Na całym niemal obszarze rozciąga się krajobraz roślinny borów mieszanych i jedlin. Tylko w części północno-wschodniej spotkać można krajobraz borów mieszanych, dąbrów świetlistych i grądów częściowo w podwariancie z dużym udziałem łęgów jesionowo-olszowych i olsów.
Lesistość jest bardzo duża i wynosi 59%. Lasy tworzą rozległe kompleksy; zajmują około 976 km2, z czego 74% jest w zarządzie RDLP w Radomiu (nadleśnictwa: Przysucha – cz. płd., Barycz – cz. wsch., Stąporków, Skarżysko – cz. centralna, Starachowice – cz. płd., Ostrowiec Świętokrzyski – cz. płn.-zach., Suchedniów – cz. płn., Zagnańsk – cz. płn., Ruda Malaniecka – cz. wsch.). W Lasach Państwowych dominują siedliska LMwyż 46%; BMśw zajmuje 8%, a Lw 6%. Gatunkiem panującym w drzewostanach jest sosna, która zajmuje 64%; jodła zajmuje 21%. Średni wiek drzewostanów wynosi 70 lat, a miąższość na 1/ha 231 m3. Lasy ochronne zajmują 86% pow.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Zielony R., Kliczkowska A., 2012: Regionalizacja przyrodniczo-leśna Polski 2010, CILP, Warszawa.

Publikacje powiązane tematycznie

Trampler T., Kliczkowska A., Dmyterko E., Sierpińska M.. 1990. Regionalizacja przyrodniczo-leśna na podstawach ekologiczno-fizjograficznych. PWRiL, Warszawa.
Kondracki J. 2001. Geografia regionalna Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Kliczkowska A., Zielony R., i in. (Red.) 2004. Siedliskowe podstawy hodowli lasu. Załącznik do Zasad Hodowli Lasu. ORW LP w Bedoniu, Warszawa 2004.
Marks L., Ber A., Gogołek W., Piotrowska K. [red. ]. 2006. Mapa Geologiczna Polski 1:500 000. Warszawa : Min. Środ., PIG.

Zdjęcia

Dąb Bartek w Zagnańsku

Rysunki

Tabele

Mapy

Mezoregion przyrodniczo-leśny Puszczy Świętokrzyskiej

Filmy

Pliki

Indeks alfabetyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Indeks tematyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY



Zgłoś uwagę do hasła

Maksymalny rozmiar: 5MB
Kontakt

Szybki kontakt