Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

Mikrosatelity

Poszczególne osobniki w populacji różnią się liczbą powtórzeń, zatem polimorfizm  sekwencji mikrosatelitarnych wynika z różnej ich długości. Zmienność mikrosatelit bada się, analizując długość fragmentów DNA, które je zwierają. Sekwencje te cechuje duże zróżnicowanie liczby powtórzeń motywu podstawowego, warunkuje to ich polimorfizm. W celu badania ich zmienności wykorzystuje się reakcję łańcuchowej polimerazy (PCR), a różne allele identyfikuje się jako fragmenty DNA o różnej długości, która mierzona jest liczbą nukleotydów - co stwierdza się elektroforetycznie. Najbardziej przydatną techniką do analizy  mikrosatelit jest multipleks PCR: -jednoczesna amplifikacja kilku lub kilkunastu loci o różnej wielkości alleli i znakowanych innymi barwnikami fluoroscencyjnymi. Stopień polimorfizmu mikrosatelitów jest bardzo wysoki, poziom heterozygotyczności w locus mikrosatelitarnym wynosi przeciętnie ok, 80%, w małych populacjach może osiągnąć wartość 60%. Wysoki poziom heterozygotyczności w loci mikrosatelitarnych spowodowany jest wysokim poziomem mutacji. Zaletą mikrosatelitów jest to, że jedynym wymogiem badaniu danego locus mikrosatelitarnego jest znajomość sekwencji starterów niezbędnych do amplifikacji badanego odcinka. Bardzo ważną cechą jest możliwość numerycznego opisu polimorfizmu mikrosatelitów oraz komputerowej analizy danych. Obecnie, analizy DNA mikrosatelitarnego przeprowadza się najczęściej w automatycznym sekwenatorze, który generuje wyniki w postaci danych liczbowych. Użycie automatycznego sekwenatora gwarantuje dużą precyzję odczytu danych i wysoką powtarzalność wyników.

Mikrosatelity są to markery gatunkowo specyficzne. Występują głownie w obrębie niekodujacyh fragmentów DNA - w intronach genów, są dziedziczone zgodnie z prawami Mendla. Ich funkcje nie są do końca wyjaśnione i najprawomocniej sekwencje STR pełnią ważne funkcje w regulacji, a także aktywności genów oraz odgrywają ważną rolę w procesach metabolicznych cząsteczki DNA.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Nowak Z. Gruszyczyńska J. 2007. Wybrane techniki i metody analizy DNA. Wydawnictwo SGGW.

Polak-Berecka M. 2006. Genetyka populacyjna drzew leśnych. Wydawnictwo Akademii Rolniczej w Krakowie

Autor: Anna Zawadzka

Zdjęcia

Mikrosatelity
Mikrosatelity

Rysunki

Tabele

Mapy

Filmy

Pliki

Indeks alfabetyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Indeks tematyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Hasło dodane 2020-10-30 przez Administratora Encyklopedii Leśnej
Hasło ostatnio zmienione 2020-10-30 przez Administratora Encyklopedii Leśnej


Zgłoś uwagę do hasła

Maksymalny rozmiar: 5MB
Kontakt

Szybki kontakt