Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

odnowienie dębu na placówkach – metoda Szymańskiego

Modyfikacja metody Ogijewskiego, zaproponowana przez profesora Stanisława Szymańskiego miała na celu zmniejszenie kosztów zakładania upraw przy wykorzystaniu placówek. Polega na posadzeniu na okrągłej placówce o powierzchni 1,2 m2 21 jednorocznych sadzonek dębu w więźbie 0,25 x 0,25 m w pięciu rzędach (przy czym w dwóch rzędach skrajnych sadzi się po 3 sadzonki, a w pozostałych po 5). Według autora metody, znajduje ona zastosowanie zarówno na siedliskach żyznych, zachwaszczających się, jak i na ubogich, na przykład przy wprowadzaniu domieszki dębu w drzewostanach sosnowych. Więźba placówek jest zależna od celu hodowlanego/udziału dębu w przyszłym drzewostanie. Na siedliskach średniożyznych i żyznych (LMśw, Lśw), gdzie celem produkcji jest surowiec tartaczny i okleinowy, stosuje się więźbę 4 x 4 m lub 5 x 5 m (400 – 600 placówek na 1 ha). Pomiędzy placówki wprowadza się gatunek pielęgnujący, rzędowo: lipę, grab lub buk. Na siedlisku lasu wilgotnego więźba powinna wynosić 6 x 6 m lub 7 x 7 m (200-280 placówek na 1 ha). Przy wprowadzeniu domieszki w drzewostanach i uprawach sosnowych więźba wynosi 8 x 8 m do 10 x 10 m (100 – 150 placówek na 1 ha). Zgodnie z założeniami metody, dąb na placówkach nie wymaga rozrzedzania do wieku ok. 20 lat, czyli do wieku trzebieży. W jej ramach w pierwszym zabiegu redukuje się liczbę drzew na placówce do 5 sztuk i wybiera się po jednym drzewie dorodnym. Metoda doczekała się licznych modyfikacji, polegających głównie na zmniejszaniu liczby sadzonek na placówce.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Andrzejczyk T. 2009. Dąb szypułkowy i bezszypułkowy. Hodowla. PWRiL, Warszawa.

 

Autor: dr inż. Wojciech Gil

Autor: Administrator Encyklopedia Leśna

Zdjęcia

Rysunki

Tabele

Mapy

Filmy

Pliki

Indeks alfabetyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Indeks tematyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Hasło dodane 2019-10-28 przez Administratora Encyklopedii Leśnej


Zgłoś uwagę do hasła

Maksymalny rozmiar: 5MB
Kontakt

Szybki kontakt