Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

orzesznik

(botanika leśna, drzewa i krzewy leśne), (Carya) rodzaj z rodziny orzechowatych (Juglandaceae) liczący około 20 gatunków w Ameryce Północnej oraz wschodniej Azji. Najczęściej uprawianym gatunkiem a naszych lasach jest  orzesznik pięciolistkowy [Carya ovata (Mill.) K.Koch]. Drzewo do 40 m wysokości. Korowina starszych pni charakterystycznie złuszczająca się podłużnymi, odstającymi płatami. Pędy grube, łukowato wygięte w węzłach, ciemnobrązowe z licznymi ciemnoszarymi przetchlinkami. Pąki szczytowe jajowate, znacznie większe od bocznych, z 3-4 zewnętrznymi, odstającymi łuskami. Liście duże, do 50 cm długości, zwykle 5-listkowe. Listki siedzące, jajowatoelpityczne, grube i sztywne, spodem rzadko owłosione lub nagie. Owoce (nibypestkowce) prawie kuliste, z grubymi łupinami, które pękają całkowicie wzdłuż 4 bruzd i rozpadają się. „Orzechy” spłaszczone, białawe, o równej powierzchni, przedzielonej 4 kantami. Występowanie – rozległe obszary południowo-wschodniej Ameryki Północnej, głównie USA oraz na południowo-wschodnich krańcach Kanady. W górach do ok. 1000 m n.p.m. W ojczyźnie gatunek o dużym znaczeniu gospodarczym, ze względu na cenne drewno znane pod nazwą hikory. Gatunek sprowadzony do Europy w 1629 r. (Anglia), do Polski w 1808 r. (Kraków). Drzewo dobrze przystosowane do warunków klimatycznych zachodniej Polski, spotykane głównie w parkach. Dawniej wprowadzane do lasów, ze względu na dość szybki wzrost i wartościowe drewno, znane pod nazwą hikory. Najlepiej rośnie na glebach żyznych i wilgotnych. Mogłoby znaleźć ograniczone zastosowanie w naszym leśnictwie.
ŹRÓDŁO (AUTOR)
Władysław Danielewicz

Zgłoś uwagę do hasła

Maksymalny rozmiar: 5MB

Zdjęcia

Rysunki

Tabele

Mapy

Filmy

Pliki

Indeks alfabetyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Indeks tematyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY
Kontakt

Szybki kontakt