Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

ostoja roślinna

(botanika leśna, ochrona roślin), w ujęciu projektu IPA (Important Platnt Areas) – teren o charakterze naturalnym lub półnaturalnym wyróżniający się wyjątkowym bogactwem botanicznym i/lub stanowiący siedlisko dla wyróżniającego się zestawu rzadkich, zagrożonych i/lub endemicznych gatunków roślinnych i/lub zbiorowisk roślinnych o dużej wartości botanicznej. Słowa „roślina” i „roślinny” obejmują tu swym znaczeniem poza dziko rosnącymi roślinami naczyniowymi, również mszaki i glony makrofityczne, a także grzyby wielkoowocnikowe, porosty i śluzowce. Ostoje roślinne są wyznaczane w ramach projektu IPA wpisanego w Europejską Strategię Ochrony Roślin z 2001 roku (European Plant Conservation Strategy). Celem projektu IPA jest identyfikacja obszarów najważniejszych z punktu widzenia zachowania różnorodności szaty roślinnej kontynentu. Sieć ostoi roślinnych nie konkuruje z żadnym z istniejących formalnie systemów ochrony obszarowej, takich jak krajowa sieć obszarów chronionych  czy sieć Natura 2000. Nie jest też ograniczona ramami politycznymi czy administracyjnymi. Projekt nastawiony jest raczej na identyfikację i opis przy pomocy międzynarodowych kryteriów, obszarów ostojowych mających podstawowe znaczenie dla ochrony flory i roślinności Europy. Co ważne, odwołując się do znanych międzynarodowych standardów (jak obecność gatunków i/lub siedlisk z aneksów do Konwencji Berneńskiej czy Dyrektywy Siedliskowej), sięga zarazem do niewykorzystywanych dotychczas kryteriów, pozwalających na uwzględnienie różnorodności biologicznej o znacznie jednak szerszym znaczeniu. Przy typowaniu ostoi uwzględnia się bowiem różnorodność wszystkich grup roślin i grzybów. Proces typowania ostoi jest  całości przedsięwzięciem krajowym prowadzonym w ramach określonych przez Kryteria IPA. W Polsce wyróżniono 116 ostoi IPA o łącznej powierzchni 2 117 000 ha (6,8% powierzchni kraju).
ŹRÓDŁO (AUTOR)
Mirek Z., Paul W., Wilk Ł., Nikel A., Bielczyk U., Cierlik G., Król W., Makomaska-Juchniewicz M., Mróz W., Perzanowska-Sucharska J., Piękoś-Mirkowa H., Romeyko-Hurko K., Ronikier M., Tworek S. 2005. Ostoje Roślinne w Polsce. Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, Kraków.

Zgłoś uwagę do hasła

Maksymalny rozmiar: 5MB

Zdjęcia

Rysunki

Tabele

Mapy

Filmy

Indeks alfabetyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Indeks tematyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY
Kontakt

Szybki kontakt