Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

piętra roślinne

(botanika, ekologia i geografia roślin),  strefy roślinności w górach, będące wyrazem zmieniających się, wraz ze wzniesieniem nad poziom morza, wszystkich podstawowych elementów klimatycznych. Typ układu piętrowego zależy od położenia geograficznego i kierunku przebiegu pasma, wielkości zajętego przez nie obszaru, a także charakteru roślinności na terenach przyległych. W polskich górach, np. w Tatrach wyróżnia się: regiel dolny (od podnóży do 1250 m n.p.m.) z przewodnim zbiorowiskiem buczyny karpackiej, regiel górny (1200-1550 m n.p.m.) z panującymi wysokogórskimi borami świerkowymi, piętro subalpejskie (1550-1800 m n.p.m.) z dominującymi zaroślami kosodrzewiny, piętro alpejskie (1800-2250 m n.p.m.) z murawami wysokogórskimi, piętro subniwalne (powyżej 2250 m n.p.m.), w którym podłoże skaliste jest przede wszystkim miejscem występowania zespołów porostów.
ŹRÓDŁO (AUTOR)
Kornaś J., Medwecka-Kornaś A. 2002. Geografia roślin. Wyd. Nauk. PWN Warszawa. Mirek Z., Piękoś-Mirkowa H. 1996. Zbiorowiska roślinne. W: Przyroda Tatrzańskiego Parku Narodowego. Red. Z. Mirek. Tatrzański Park Narodowy, Kraków – Zakopane: 237-318.

Zdjęcia

Rysunki

Tabele

Mapy

Filmy

Pliki

Indeks alfabetyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Indeks tematyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY



Zgłoś uwagę do hasła

Maksymalny rozmiar: 5MB
Kontakt

Szybki kontakt