Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

regionalizacja geobotaniczna Polski

(botanika,ekologia i geografia roślin), podział kraju na jednorodne jednostki przestrzenne, wyróżnione na podstawie regionalnego zróżnicowania cech szaty roślinnej (flory i roślinności). Fundamentalnym opracowaniem na ten temat jest Geobotaniczny Podział Polski zaproponowany przez W. Szafera (1959, 1972). Koncepcję regionalizacji geobotanicznej na podstawie analizy potencjalnej roślinności naturalnej przestawił J.M. Matuszkiewicz (1993), kierując się następującymi kryteriami przy wyróżnianiu jednostek terytorialnych:  podokręgów (jednostek podstawowych) – jednorodny krajobraz roślinny, okręgów – specyficzny układ krajobrazów roślinnych, zwykle z jednym typem krajobrazu dominującego, krainy – jednorodny inwentarz zbiorowisk roślinnych w zakresie zespołów i odmian regionalnych zespołów, jednostki wyższego rzędu – charakterystyczny zestaw zbiorowisk zonalnych i częściowo ekstrazonalnych ujmowanych w randze wyższych syntaksonów (związki, rzędy, klasy). Obszar Polski został podzielony na 9 działów z 34 krainami (łącznie z podkrainami – 50 jednostek), 187 okręgami i 909 podokręgami.

Zdjęcia

Rysunki

Tabele

Mapy

Filmy

Pliki

Indeks alfabetyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Indeks tematyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY



Zgłoś uwagę do hasła

Maksymalny rozmiar: 5MB
Kontakt

Szybki kontakt