Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

ropucha zielona (Bufotes viridis)

gatunek z rodziny ropuchowatych (Bufonidae), niedawno wydzielony z gatunku Bufo viridis. Duży masywny płaz, osiąga długość do 10 cm. Skóra brodawkowata, ale gładsza niż u ropuchy szarej, parotydy słabiej zaznaczone. Tylne kończyny dość długie, umożliwiają poruszanie się skokami. Błony pławne słabo rozwinięte. Modzele stawowe na palcach tylnych kończyn pojedyncze. Źrenice eliptyczne poziome, tęczówki złocistozielone. Ubarwienie grzbietu maskujące: ciemnozielone wyraźnie zarysowane nieregularne w kształcie plamy na jasnym tle. Tło szarawe, popielate, białe, kremowe, jasnożółte. Odcienie zmienne. Plamy bardzo zmienne pod względem kształtu i wielkości. Na bokach ciała mogą występować czerwone lub pomarańczowe kropki na brodawkach skórnych. Spód ciała jednolicie szary lub jasny z szarymi plamami. W czasie godów samce wyraźnie bardziej zielone od samic. Gody zaczynają się później niż u ropuchy szarej, mogą być rozciągnięte w czasie. Gody z różnych zbiornikach wodnych: w małych i dużych stawach, sadzawkach, zatoczkach, zbiornikach zaporowych, dużych kałużach, rowach melioracyjnych, wykopach pod fundamenty, żwirowniach i piaskowniach, a na wybrzeżu również w słonawej wodzie. Nie przywiązuje się do zbiorników wodnych. Ampleksus pachowy, często mieszany, omyłkowy z osobnikami ropuchy szarej, paskówki i/lub żab brunatnych. W Polsce w całym kraju, ale występuje nielicznie. W górach do 1000 m n.p.m. Preferuje środowiska o charakterze zbliżonym do stepu. Zasiedla zarośnięte stepy, pastwiska, suche i średnio wilgotne łąki, tereny kamieniste, doliny rzek, łachy piaszczyste, wydmy, żwirownie, parki, ogrody. Najbardziej synantropijna spośród polskich ropuch. Występuje w środowiskach zurbanizowanych, w pobliżu zabudowań na wsi i w mieście. Unika terenów silnie zarośniętych. Aktywna o zmierzchu i w nocy. Bardzo odporna na suszę i wysokie temperatury. W pokarmie owady, ślimaki, skąposzczety, pająki, stonogi, chrząszcze, larwy chrząszczy, mrówki. Sen zimowy wcześnie - od września-października. Zimuje na lądzie pojedynczo lub grupowo pod kamieniami lub w naturalnych zagłębieniach terenu. Ściśle chroniona. Wymieniona w II załączniku Konwencji Berneńskiej i IV załączniku Dyrektywy siedliskowej. Według kategorii IUCN gatunek najmniejszej troski (LC).

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Autor: dr hab. Elzbieta Jancewicz

Atlas płazów i gadów https://www.iop.krakow.pl/PlazyGady/gatunek/12
Internetowy System Aktów Prawnych http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20160002183 (Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt. Dz. U. z 2016 r. poz. 2183)
The IUCN Red List of Threatened Species

Aghasyan A., Avci A., Tuniyev B., Crnobrnja-Isailovic J., Lymberakis P., Andrén C., Cogalniceanu D., Wilkinson J., Ananjeva N. B., Üzüm N., Orlov N. L., Podloucky R., Tuniyev S., Kaya U., Stöck M., Kha, M. S., Kuzmin S., Tarkhnishvili D., Ishchenko V., Papenfuss T., Degan, G., Ugurtas I. H., Rastegar-Pouyani N., Disi A. M., Anderson S., Beebee T., Andreone F. 2015. Bufotes viridis (errata version published in 2016). The IUCN Red List of Threatened Species 2015: e.T155333A86444583. http://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2015-1.RLTS.T155333A74514442.en (dostęp 5.12.2019)
Berger L. 2000. Płazy i gady Polski. Klucz do oznaczania. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa-Poznań.
Klimaszewski K. 2013. Płazy i gady. MULTICO Oficyna Wydawnicza, Warszawa.
Konwencja Berneńska - Konwencja o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk, sporządzona w Bernie dnia 19 września 1979 r. Dz. U. 1996 nr 58 poz. 263
Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt. Dz. U. z 2016 r. poz. 2183

Publikacje powiązane tematycznie

Aulak W. i Rowiński P. 2010. Tablice biologiczne kręgowców. Wydawnictwo SGGW, Warszawa.
Berger L. 2000. Płazy i gady Polski. Klucz do oznaczania. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa-Poznań.
Blab J., Vogel H. 1999. Płazy i gady Europy Środkowej. MULTICO Oficyna Wydawnicza, Warszawa.
Głowaciński Z., Rafiński J. (red.) 2003. Atlas płazów i gadów Polski. Status - rozmieszczenie - ochrona. Instytut Ochrony Przyrody PAN, Warszawa-Kraków.
Głowaciński S., Sura P. (red.) 2018. Atlas płazów i gadów Polski. Status - rozmieszczenie - ochrona. Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., Warszawa.
Gierliński G., Grabowska J., Grabowski M., Jaskuła R. 2014. Ilustrowana encyklopedia płazów i gadów Polski. Dom Wydawniczy PWN Sp. z o.o., Warszawa.
Juszczyk W. 1974. Płazy i gady krajowe. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa.
Krzysztofiak A., Krzysztofiak L. 2014. Płazy Polski - przewodnik terenowy. Stowarzyszenie Człowiek i Przyroda, Krzywe.

Autor: Piotr Adamski

Zdjęcia

Rysunki

Tabele

Mapy

Filmy

Pliki

Indeks alfabetyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Indeks tematyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Hasło dodane 2020-01-20 przez Administratora Encyklopedii Leśnej


Zgłoś uwagę do hasła

Maksymalny rozmiar: 5MB
Kontakt

Szybki kontakt