Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

struktura i różnorodność a stabilność biocenoz

(Ekologia lasu, podstawowe pojęcia z zakresu ekologii), można wyróżnić dwa składniki stabilności biocenoz - stałość i odporność; cechy te wyrażają zdolność biocenozy do utrzymywania niezmiennej struktury i przeciwstawiania się działaniu zewnętrznych czynników destabilizujących. Złożoność struktury biocenozy wydaje się mieć tutaj duże znaczenie. Jednak biocenozy o bardziej złożonej strukturze wcale niekoniecznie muszą być bardziej stabilne; wręcz przeciwnie - wykazano, że wzrost złożoności struktury biocenozy może prowadzić do utraty stabilności. W dodatku, różne cechy biocenoz (np. bogactwo gatunkowe, stan biomasy) mogą w rozmaity sposób reagować na działanie czynników zaburzających. Biocenozy o małej produktywności (np. biocenoza tundry) wydają się najmniej odporne. Z drugiej strony, słabe oddziaływania konkurencyjne pozwalają na współwystępowanie różnych gatunków, co wpływa na wzrost stabilności biocenoz.

ŹRÓDŁO (AUTOR)

Mackenzie A., Ball A.S., Virdee S.R. (2005): Ekologia. Krótkie wykłady. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa

Publikacje powiązane tematycznie

Falińska K. (2004): Ekologia roślin. PWN, Warszawa.
Faliński J.B. (2001): Przewodnik do długoterminowych badań ekologicznych. PWN. Warszawa.
Krebs Ch. J. (2011): Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Odum E. P. (1982): Podstawy ekologii. PWRiL, Warszawa.
Weiner J. (2003): Życie i ewolucja biosfery. Podręcznik Ekologii Ogólnej. PWN, Warszawa.

Zdjęcia

Rysunki

Tabele

Mapy

Filmy

Pliki

Indeks alfabetyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Indeks tematyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY



Zgłoś uwagę do hasła

Maksymalny rozmiar: 5MB
Kontakt

Szybki kontakt