Lasy Państwowe
Logo Encyklopedii Leśnej

zaparzenie drewna

1. (nauka o surowcu drzewnym, wady drewna),  wada wtórna objawiająca się zmianą naturalnej barwy drewna, która w dalszej fazie rozwoju osiąga jednolite brunatne zabarwienie; występuje głównie na ściętym drewnie gatunków beztwardzielowych, głównie buka; proces ma miejsce latem w następstwie wysychania drewna i obumierania komórek miękiszowych; zaparzenie sprzyja rozwojowi zgnilizny drewna

2. (nauka o surowcu drzewnym, wady drewna)wada drewna z grupy zabarwień. Zmiana barwy drewna (w wyniku biochemicznych zmian treści komórek miękiszowych), często na barwę czerwonobrunatną, widoczną na przekroju czołowym pnia w postaci drobnych plam, które w dalszym rozwoju powiększają się, tworząc jednolitą zwartą powierzchnię. Zaparzenie rozwija się od czoła (również od miejsc uszkodzeń kory na pobocznicy drewna), przybierając postać klinowatych smug, zwężających się w głąb drewna. Występuje w drewnie świeżo ściętych drzew gatunków beztwardzielowych (bielastych), składowanych w ciepłej porze roku. Grzybica słabicowa (E. Stebnicka)

ŹRÓDŁO (AUTOR)

1. Dieter F. Giefing, Witold Pazdrowski

2. PN-79/D-01011

Zdjęcia

zaparzenie drewna

Rysunki

Tabele

Mapy

Filmy

Pliki

Indeks alfabetyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY

Indeks tematyczny:

POPRZEDNI NASTĘPNY



Zgłoś uwagę do hasła

Maksymalny rozmiar: 5MB
Kontakt

Szybki kontakt